Μετάβαση στο περιεχόμενο
Newsletter: Εγγραφείτε στην ημερήσια τεχνική ενημέρωση από το Michanikos.gr ×

Όλη η δραστηριότητα

Αυτή η ροή ανανεώνεται αυτόματα

  1. Past hour
  2. Γιατί δεν μας λες και τι αναφέρει το ΣΧΟΟΑΠ για την ΠΕΠΔ2;
  3. Καλησπέρα! Σε γήπεδο εκτός οικισμού 1400τμ μη άρτιο και μη οκοδομήσιμο το οποίο εμπίπτει εντός περιοχής ΠΕΠΔ2 (περιοχή μεικτών χρήσεων-γεωργική γη) του οικείου ΣΧΟΟΑΠ, έχω λάβει εντολή για κατάτμηση σε 2 τμήματα. Είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί;
  4. Όλα σωστά σε ό,τι αφορά τον χαρακτηρισμό δώματος και αποθήκης δώματος+απόληξης ως κοινόχρηστοι χώροι. Από κει και πέρα, το δικαίωμα υψούν (αβέβαιης μελλοντικής καθ' ύψος ανοικοδόμησης) ή αέρινης στήλης όπως θα το διαβάσεις σε παλαιότερα συμβόλαια, δεν εμποδίζεται από τους κλειστούς κοινόχρηστους χώρους του δώματος (απόληξη, αποθήκη).
  5. Καλησπέρα σας, πριν 2 μήνες πήρα πτυχίου πολιτικού μηχανικού από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και θέλω να σας ρωτήσω κάποια πράγματα σχετικά με το τι θα μπορώ να κάνω επαγγελματικά το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Στο ΤΕΕ να σημειωθεί ότι ακόμα δεν είμαι εγγεγραμμένος καθώς οι εξετάσεις είναι σύντομα τον Φλεβάρη. Αυτό που με απασχολεί είναι τι θα μπορώ να κάνω από εδώ και στο εξής πέρα από το να ψάξω μια εταιρεία και να πάω ως μισθωτός εγώ ο ίδιος τι θα μπορώ να κάνω ατομικά; Θα μπορώ ας πούμε να εκδίδω για παράδειγμα κάποια άδεια, κάποια τακτοποίηση, κάποιο ενεργειακό πιστοποιητικό, κάποια ανακαίνιση ; Όταν λέω ατομικά εννοώ σε παράλληλη πορεία με όποια δουλειά βρω ας πούμε. Επίσης ποιες είναι οι δουλειές που επιτρέπονται γενικότερα αμέσως μόλις μπεις στο ΤΕΕ και ποιες απαγορεύεται; Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις απαντήσεις σας.
  6. Σας ευχαριστώ όλους για την βοήθεια. Όσον αφορά τις πρόσθετες ράβδους που επισημαίνω, είναι πρόσθετος οπλισμός στη δοκό ; Στην αρχή και στο τέλος τους ; Στην πάνω και στη κάτω παρειά
  7. Σήμερα
  8. Συνάδελφοι καλησπέρα, έχω και εγώ μία ερώτηση σχετική. Σε οικοδομική άδεια του 1978 που αφορούσε τριώροφη οικοδομή με πυλωτή, στη στάθμη του δώματος, εκτός της απόληξης κλιμακοστασίου υπάρχει ένας ακόμη χώρος (αποθήκη / πλυσταριό χωρίς υδραυλικές εγκαταστάσεις) σε επαφή με την απόληξη και χωρίς εσωτερική επικοινωνία (ανεξάρτητη είσοδο από το δώμα). Ο χώρος αυτός αποτυπώνεται στα σχέδια της αδείας χωρίς χρήση. Μεταγενέστερα της αδείας έχει γίνει Σ.Ο.Ι (1993) όπου περιγράφονται όλοι οι χώροι εκτός του χώρου αυτού στο δώμα. Επίσης το δικαίωμα υψούν έχει δικό του ΚΑΕΚ χωρίς να γίνεται αναφορά στον χώρο αυτό. Σήμερα καλούμαι να εκδώσω ΗΤΚ για το δικαίωμα υψούν. Πολεοδομικά ο χώρος αυτός είναι νόμιμος βάσει αδείας διότι αποτυπώνεται. Ο συμβολαιογράφος μου αναφέρει ότι ο χώρος είναι κοινόχρηστος και μπορώ να εκδώσω ΗΤΚ για τον υπόλοιπο χώρο. Η ερώτησή μου είναι πως θα εκδώσω ΗΤΚ σε χώρο που υφίσταται νόμιμα κοινόχρηστη αποθήκη με ανεξάρτητη είσοδο από το δώμα; Έχει κανείς κάτι παρόμοιο;
  9. Υπάρχει λοιπόν μια έκθεση αυτοψίας η οποία κάτι γράφει.
  10. Ευχαριστώ πολύ. Μία επιπλέον ερώτηση, η εφάπαξ παροχή πόσο χρόνο χρειάζεται απο την αίτηση? Επίσης απο ποια Διέυθυνση Συντάξεων βγαίνει? Ευχαριστώ και πάλι.
  11. Όταν λες έχει γίνει καταγγελία που την έκανε;
  12. Αφού είναι περαιωμένη τι θα κάνει ο νέος μηχανικός;
  13. Καλησπέρα σε όλους. Έχω την εξής απορία, αν γνωρίζει κανείς να μου απαντήσει, μιας και πρώτη φορά μου εμφανίζεται τέτοια περίπτωση και είναι από τα πρώτα τοπογραφικά που κάνω. Έχω ένα τυφλό χωράφι για το οποίο έχω απλά συμβόλαιο που αναφέρει μόνο το συνολικό του εμβαδό και περιγράφει με ποιούς αγρούς συνορεύει. Συνολικά είναι 2000 τ.μ. και από εκεί και πέρα δεν περιγράφει μήκος πλευρών και φυσικά δεν υπάρχει κανένα τοπογραφικό. Επίσης δεν υπάρχει κανένα συμβόλαιο στα γειτονικά κληροτεμάχια. Εγώ αυτή τη στιγμή έχω μόνο το συμβόλαιο του ιδιοκτήτη, βρήκα έναν χάρτη διανομής όπου δεν έχει ορόσημα, ούτε μήκη πλευρών και δεν ειναι σκαναρισμένο καλά και έχω τα όρια του κτηματολογίου. Σε αυτή την περίπτωση μπορώ να επικαλεστώ ότι η διανομή στερείται γεωμετρικών στοιχείων και δεν είναι εφαρμόσιμη στο έδαφος; Μπορώ απλά να λάβω υπόψη τα στοιχεία του Κτηματολογίου; Τι με συμβουλεύετε να κάνω; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
  14. Καλησπέρα συνάδελφοι, Ήθελα να σας ρωτήσω αν σε περαιωμένη δήλωση γίνεται αλλαγή διαχειριστή. Ευχαριστώ
  15. Αγαπητοί συνάδελφοι καλησπέρα. Σε Γεωτεμάχιο εκτός σχεδίου που πληροί όλες τις προϋποθέσεις αρτιότητας/οικοδομησιμότητας έχει γίνει καταγγελία από γείτονα κατά τη διαδικασία δόμησής του, καθώς (ο μηχανικός του) υποστηρίζει ότι το εν λόγω Γεωτεμάχιο δεν πληροί το κριτήριο του "βάθους". Εξ όσων γνωρίζω όμως, το βάθος έχει καταργηθεί ως πολεοδομικό μέγεθος. Γνωρίζει κανείς με ποια νομολογία συνέβη αυτό? Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
  16. Τα τελευταία χρόνια το θέμα της στέγασης επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο. Πράγματι, τα στοιχεία δείχνουν ότι για πολλά νοικοκυριά, η στέγαση απορροφά πλέον ένα υπερβολικά μεγάλο μέρος του μηνιαίου τους προϋπολογισμού, αφήνοντας λιγότερα χρήματα για άλλες βασικές ανάγκες. Το πρόβλημα αυτό δεν έπεσε από τον ουρανό. Συνδέεται μεταξύ άλλων με την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, τις αλλαγές στην αγορά ακινήτων, την άνοδο του τουρισμού, τις ξένες επενδύσεις, αλλά και με το διαχρονικό πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής στη χώρα. Παράλληλα, νέοι παράγοντες, όπως η ενεργειακή κρίση και το αυξημένο κόστος κατασκευών, καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο πιεστική. Η διαΝΕΟσις στο παρελθόν, μέσα από μια δημοσιογραφική καταγραφή, είχε αναδείξει τα κενά και τα αδιέξοδα της στεγαστικής πολιτικής στην Ελλάδα. ­Η στέγαση στην Ελλάδα: Τάσεις, προκλήσεις και προοπτικές (PDF) Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις, η οποία πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, με συντονιστή τον Γενικό Διευθυντή του και καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Βέττα, επιχειρεί να χαρτογραφήσει με λεπτομέρεια το οξύ αυτό πρόβλημα και να προτείνει χρήσιμες κατευθύνσεις πολιτικής. Αναδεικνύει τους βασικούς παράγοντες πίσω από αυτό, αλλά και τις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη. Πριν καταλήξει σε προτάσεις, καταγράφει με λεπτομέρεια τα μέτρα που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια και ανατρέχει σε διεθνή παραδείγματα. Πώς φτάσαμε ως εδώ Το ελληνικό στεγαστικό τοπίο εμφανίζει μια έντονη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η αγορά ακινήτων αναπτύσσεται. Οι ξένες επενδύσεις και η τουριστική ζήτηση ενισχύουν τις τιμές και τη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή συνοδεύεται από ένα αυξημένο κόστος στέγασης και πολλά νοικοκυριά όλο και συχνότερα δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες. Η έλλειψη προσιτής και ποιοτικής στέγης δεν πλήττει μόνο την κοινωνική ευημερία και εντείνει τις ανισότητες, αλλά, επιπλέον, απειλεί την οικονομία με πιο δυναμικό τρόπο. Τα νοικοκυριά μειώνουν άλλες δαπάνες για να πληρώσουν ενοίκια ή δάνεια. Πολλοί πολίτες καθυστερούν πληρωμές, ενώ άλλοι συσσωρεύουν χρέη. Λιγότεροι καταφέρνουν να αποταμιεύσουν. ­ Διαβάστε μια συνοπτική παρουσίαση της μελέτης Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Η οικονομική κρίση μετά το 2008 άλλαξε ριζικά την εικόνα της αγοράς κατοικίας σε πολλές χώρες στον κόσμο, και στην Ελλάδα. Στη διάρκεια της τοπικής, βαθιάς και μακρόχρονης κρίσης, η ανεργία εκτινάχθηκε. Καθώς σχεδόν 1 στους 4 Έλληνες έφτασε να είναι άνεργος, η κατανάλωση μειώθηκε σημαντικά και επομένως, η ζήτηση για κατοικίες. Τότε, οι τιμές των αστικών ακινήτων κατέρρευσαν – ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι τιμές είχαν μειωθεί κατά περισσότερο από 30%. Την ίδια περίοδο, οι τράπεζες περιόρισαν δραστικά τη χορήγηση δανείων, όσο πολλοί δανειολήπτες αδυνατούσαν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν απότομα. Σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις, περίπου 700.000 κατοικίες πέρασαν σε ειδικά επενδυτικά σχήματα και σε εταιρείες διαχείρισης δανείων. Η μακρά και επώδυνη ύφεση αποδυνάμωσε επίσης τον κατασκευαστικό κλάδο. Λιγότερα νέα σπίτια έμπαιναν στην αγορά. Από το 2017 και μετά, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει. Η ανάκαμψη αυτή συνέπεσε με μια σημαντική άνοδο του τουρισμού – οι επισκέπτες της χώρας αυξήθηκαν κατά ένα τρίτο από το 2010 έως το 2015. Ταυτόχρονα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων είχαν στη διάθεσή τους νέους τρόπους να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους. Οι χαμηλές τιμές που διαμορφώθηκαν στην κρίση ευνόησαν τη ζήτηση από το εξωτερικό και οι σχετικές επενδύσεις πήραν πολλές μορφές, από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε τουριστικές περιοχές και τη «Χρυσή Βίζα» για την απόκτηση άδειας διαμονής μέχρι πιο παραδοσιακές εκμεταλλεύσεις. Οι τιμές των κατοικιών τότε άρχισαν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα των νοικοκυριών, μια πορεία που δεν ανέκοψε ούτε η πανδημία. Από την άλλη πλευρά, η προσφορά κατοικιών δεν φαίνεται να ικανοποιεί τη ζήτηση. Τα στοιχεία δείχνουν μεν ότι η οικοδομική δραστηριότητα ανέκαμψε: Από το 2019 και μετά, οι οικοδομικές άδειες για κατοικίες είναι σταθερά συγκριτικά περισσότερες από ό,τι στο παρελθόν, περίπου 70% του συνόλου (2024). Ωστόσο, χωρίς επιπλέον στοιχεία για κρίσιμα χαρακτηριστικά των νέων αδειών (π.χ. για την τοποθεσία), είναι αρκετά δύσκολο κάποιος να εκτιμήσει την πιθανή επίδρασή τους στις τιμές. Στο μεταξύ, η ενεργειακή κρίση μετά το 2022 αφαίρεσε επιπλέον εισόδημα από τα νοικοκυριά και αύξησε το κόστος των κατασκευών, κάτι που πιθανόν επηρέασε τις τιμές. Τότε, η συζήτηση για την ανάγκη στεγαστικής πολιτικής άρχισε να επανέρχεται ολοένα πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, διαχρονικά δεν είχε ιδιαίτερα ισχυρούς θεσμούς που να ασκούν στεγαστική πολιτική. Μέσα στην ευρύτερη κατάρρευση της κρίσης, το 2012, έκλεισε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), ο φορέας που πραγματοποιούσε τα πιο μαζικά προγράμματα στέγασης στη χώρα. Πού βρισκόμαστε, όμως, σήμερα; Τι γίνεται ήδη και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες, ώστε η επανεκκίνηση της στεγαστικής πολιτικής να είναι συνεκτική, γρήγορη και αποτελεσματική; Η κατάσταση σήμερα Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν πλέον πολύ μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τη στέγαση, και αυτό φαίνεται σε μια σειρά από δείκτες. Το κόστος στέγασης, όπως το μετράει η Eurostat, περιλαμβάνει ενοίκια, δόσεις στεγαστικών δανείων, φόρους ακίνητης περιουσίας και έξοδα ενέργειας και άλλων λογαριασμών. Κατά την περίοδο 2010-2024, ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών, το κόστος στέγασης ξεπερνούσε σταθερά τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Το 2024, τα ελληνικά νοικοκυριά διέθεσαν 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 19,2%. Όμως, και η κατεύθυνση αυτής της πορείας μοιάζει ανησυχητική: Από το 2019 έως το 2024, αντίθετα με ό,τι συνέβη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η προσιτότητα της στέγασης στην Ελλάδα μειώθηκε. Ένας ακόμη ενδιαφέρων δείκτης μέσα από τον οποίο φαίνεται το πρόβλημα είναι το ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης του κόστους στέγασης. Ο δείκτης αυτός καταγράφει τα νοικοκυριά που δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση, δηλαδή η στέγαση γι’ αυτά αποτελεί ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά αυτά επίσης παραμένουν διαχρονικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κορυφώθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και ακολούθησε μια μερική υποχώρηση. Στις πόλεις, περίπου 1 στα 3 νοικοκυριά (29,1%) δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Στην ύπαιθρο, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 27,7%. Οι δυσκολίες των νοικοκυριών φαίνονται και από άλλους, συναφείς δείκτες. Το 2024, το ποσοστό ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με οφειλές (ενοίκια, στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και δόσεις αγορών) έφτασε το 42,8% στην Ελλάδα, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 9,2%. Την ίδια χρονιά, περίπου 1 στα 10 ελληνικά νοικοκυριά εμφάνιζε καθυστερήσεις σε πληρωμές στεγαστικών δανείων ή ενοικίων. Τέλος, η ποιότητα της στέγασης αποτελεί σημαντικό ζήτημα: Ένας βασικός δείκτης είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε υπερπλήρη κατοικία. Ο δείκτης αυτός καταγράφει περιπτώσεις όπου οι ένοικοι υπερβαίνουν τον διαθέσιμο χώρο, όπως ορίζεται από συγκεκριμένα πρότυπα. Οι διαχρονικές επιδόσεις της Ελλάδας είναι και εδώ χειρότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με την κατάσταση, όμως, για τα πιο φτωχά νοικοκυριά (με λιγότερο από 60% του διάμεσου εισοδήματος) να έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Συνδυαστικά, οι παραπάνω δείκτες δίνουν την εικόνα της λεγόμενης «στεγαστικής κρίσης». Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, παρότι σαφής και αναγνωρίσιμη, δεν αφορά όλους το ίδιο. Ο βαθμός της επιβάρυνσης διαφέρει ανάλογα με το καθεστώς κατοικίας, την ηλικία και το μέγεθος του νοικοκυριού. Οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν την πιο σοβαρή πίεση, καθώς ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση (6 στα 10 νοικοκυριά που νοικιάζουν ξοδεύουν πάνω από 40%) σε σχέση με τους ιδιοκτήτες, ακόμη και σε σχέση με εκείνους που εξοφλούν κάποιο στεγαστικό δάνειο. Όμως, και οι τελευταίοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Περίπου τα μισά νοικοκυριά με στεγαστικό δάνειο δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση. Αν και οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο είναι σχετικά λίγοι, περίπου 7% του συνόλου του πληθυσμού, η επιβάρυνσή τους είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται, επίσης, ότι οι ενοικιαστές κατοικούν συχνότερα σε πιο περιορισμένο χώρο. Ένας βασικός δείκτης είναι ο μέσος αριθμός δωματίων ανά άτομο: Στην Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες απολαμβάνουν διαχρονικά καλύτερες συνθήκες στέγασης, καθώς σε κάθε ιδιοκτήτη αντιστοιχούν τουλάχιστον 1,2 δωμάτια ανά άτομο. Οι ενοικιαστές βρίσκονται σταθερά σε χαμηλότερα επίπεδα. Ακόμα, το πρόβλημα επηρεάζει δυσανάλογα τους ηλικιακά νεότερους, καθώς διαθέτουν χαμηλότερα εισοδήματα και περιορισμένη περιουσία. Το μέγεθος και η σύνθεση του νοικοκυριού παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο: Τα νοικοκυριά του ενός ατόμου παρουσιάζουν μεγάλη επιβάρυνση, ενώ τα μονογονεϊκά νοικοκυριά είναι σε ακόμη χειρότερη θέση. Σχεδόν 2 στα 3 μονογονεϊκά νοικοκυριά ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Όσα επιδεινώνουν το πρόβλημα Για να σχεδιάσει όμως μια κυβέρνηση, ή κάποιοι επιμέρους φορείς, μια αποτελεσματική πολιτική για τη διαχείριση του προβλήματος και την άμβλυνση των επιπτώσεών του, πέρα από τη γενική εικόνα, χρειάζεται συστηματική μελέτη των σημαντικών παραγόντων. Η έρευνα ξεχωρίζει κάποιους από αυτούς, οι οποίοι φαίνεται ότι σχετίζονται με το πρόβλημα, και τους αναλύει διεξοδικά. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι σημαντικοί μόνο επειδή βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση, αλλά και επειδή αποτελούν τις βασικές «περιοχές», όπου θα πρέπει να εστιάσουν οι οργανωμένες, κρατικές ή άλλες, παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε συνοπτικά κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για καθέναν από αυτούς. Ζήτηση από το εξωτερικό Όπως φάνηκε παραπάνω, το πρόβλημα της πρόσβασης σε προσιτή στέγη άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό όταν οι κατοικίες στην Ελλάδα άρχισαν να προσελκύουν ισχυρή εξωτερική ζήτηση. Επομένως, αξίζει κάποιος να σταθεί περισσότερο σε αυτό το σημείο. Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις στο real estate έφτασαν περίπου τα 2 δισ. ευρώ το 2024. Παρότι ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει κατοικίες και εμπορικά ακίνητα, η έκταση των κεφαλαίων φανερώνει μια έντονη πίεση. Στις ξένες επενδύσεις περιλαμβάνονται και οι αγορές μέσω του προγράμματος Χρυσή Βίζα. Με εξαίρεση την περίοδο της πανδημίας, οι αιτήσεις αυξάνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια, ενώ τα σχετικά όρια για το 2024, μετά από αυξήσεις των τελευταίων ετών, διαμορφώθηκαν στις 400.000 ευρώ κατ’ ελάχιστο – σε περιοχές όπως η Αττική και η Θεσσαλονίκη, φτάνουν τις 800.000 ευρώ. Το πρόγραμμα ενίσχυσε σημαντικά τη ζήτηση για ακίνητα και επηρέασε τόσο τις κατοικίες όσο και τα εμπορικά ακίνητα. Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της μελέτης, το αυξημένο ενδιαφέρον για ακίνητα με αξία γύρω από τα όρια της Χρυσής Βίζας μπορεί επίσης να οδηγεί και σε τεχνητές ανατιμήσεις, δηλαδή κάποιοι ιδιοκτήτες να προσαρμόζουν την τιμή που ζητούν, ώστε να υπερβαίνει το σχετικό κατώφλι. Ένας ακόμη παράγοντας πίεσης είναι η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb. Στις μεγάλες πόλεις ή σε άλλες περιοχές, που είναι συνήθως σαφώς γεωγραφικά προσδιορισμένες (π.χ. νησιά), πολλές κατοικίες αποσύρονται από τη μακροχρόνια αγορά και ακριβώς αυτή η μείωση της προσφοράς αυξάνει τα ενοίκια και δημιουργεί ευρύτερα προβλήματα, π.χ. με τη στέγαση γιατρών, εκπαιδευτικών, κλπ. Ωστόσο, η «εισαγόμενη» ζήτηση δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις δύο μορφές, αλλά αφορά και πιο παραδοσιακές μορφές επενδύσεων και ανάπτυξης κατοικιών. Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing-2026.pdf και συνοπτικά: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing_brochure_20.01.pdf View full είδηση
  17. Τα τελευταία χρόνια το θέμα της στέγασης επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο. Πράγματι, τα στοιχεία δείχνουν ότι για πολλά νοικοκυριά, η στέγαση απορροφά πλέον ένα υπερβολικά μεγάλο μέρος του μηνιαίου τους προϋπολογισμού, αφήνοντας λιγότερα χρήματα για άλλες βασικές ανάγκες. Το πρόβλημα αυτό δεν έπεσε από τον ουρανό. Συνδέεται μεταξύ άλλων με την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, τις αλλαγές στην αγορά ακινήτων, την άνοδο του τουρισμού, τις ξένες επενδύσεις, αλλά και με το διαχρονικό πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής στη χώρα. Παράλληλα, νέοι παράγοντες, όπως η ενεργειακή κρίση και το αυξημένο κόστος κατασκευών, καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο πιεστική. Η διαΝΕΟσις στο παρελθόν, μέσα από μια δημοσιογραφική καταγραφή, είχε αναδείξει τα κενά και τα αδιέξοδα της στεγαστικής πολιτικής στην Ελλάδα. ­Η στέγαση στην Ελλάδα: Τάσεις, προκλήσεις και προοπτικές (PDF) Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις, η οποία πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, με συντονιστή τον Γενικό Διευθυντή του και καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Βέττα, επιχειρεί να χαρτογραφήσει με λεπτομέρεια το οξύ αυτό πρόβλημα και να προτείνει χρήσιμες κατευθύνσεις πολιτικής. Αναδεικνύει τους βασικούς παράγοντες πίσω από αυτό, αλλά και τις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη. Πριν καταλήξει σε προτάσεις, καταγράφει με λεπτομέρεια τα μέτρα που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια και ανατρέχει σε διεθνή παραδείγματα. Πώς φτάσαμε ως εδώ Το ελληνικό στεγαστικό τοπίο εμφανίζει μια έντονη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η αγορά ακινήτων αναπτύσσεται. Οι ξένες επενδύσεις και η τουριστική ζήτηση ενισχύουν τις τιμές και τη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή συνοδεύεται από ένα αυξημένο κόστος στέγασης και πολλά νοικοκυριά όλο και συχνότερα δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες. Η έλλειψη προσιτής και ποιοτικής στέγης δεν πλήττει μόνο την κοινωνική ευημερία και εντείνει τις ανισότητες, αλλά, επιπλέον, απειλεί την οικονομία με πιο δυναμικό τρόπο. Τα νοικοκυριά μειώνουν άλλες δαπάνες για να πληρώσουν ενοίκια ή δάνεια. Πολλοί πολίτες καθυστερούν πληρωμές, ενώ άλλοι συσσωρεύουν χρέη. Λιγότεροι καταφέρνουν να αποταμιεύσουν. ­ Διαβάστε μια συνοπτική παρουσίαση της μελέτης Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Η οικονομική κρίση μετά το 2008 άλλαξε ριζικά την εικόνα της αγοράς κατοικίας σε πολλές χώρες στον κόσμο, και στην Ελλάδα. Στη διάρκεια της τοπικής, βαθιάς και μακρόχρονης κρίσης, η ανεργία εκτινάχθηκε. Καθώς σχεδόν 1 στους 4 Έλληνες έφτασε να είναι άνεργος, η κατανάλωση μειώθηκε σημαντικά και επομένως, η ζήτηση για κατοικίες. Τότε, οι τιμές των αστικών ακινήτων κατέρρευσαν – ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι τιμές είχαν μειωθεί κατά περισσότερο από 30%. Την ίδια περίοδο, οι τράπεζες περιόρισαν δραστικά τη χορήγηση δανείων, όσο πολλοί δανειολήπτες αδυνατούσαν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν απότομα. Σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις, περίπου 700.000 κατοικίες πέρασαν σε ειδικά επενδυτικά σχήματα και σε εταιρείες διαχείρισης δανείων. Η μακρά και επώδυνη ύφεση αποδυνάμωσε επίσης τον κατασκευαστικό κλάδο. Λιγότερα νέα σπίτια έμπαιναν στην αγορά. Από το 2017 και μετά, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει. Η ανάκαμψη αυτή συνέπεσε με μια σημαντική άνοδο του τουρισμού – οι επισκέπτες της χώρας αυξήθηκαν κατά ένα τρίτο από το 2010 έως το 2015. Ταυτόχρονα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων είχαν στη διάθεσή τους νέους τρόπους να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους. Οι χαμηλές τιμές που διαμορφώθηκαν στην κρίση ευνόησαν τη ζήτηση από το εξωτερικό και οι σχετικές επενδύσεις πήραν πολλές μορφές, από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε τουριστικές περιοχές και τη «Χρυσή Βίζα» για την απόκτηση άδειας διαμονής μέχρι πιο παραδοσιακές εκμεταλλεύσεις. Οι τιμές των κατοικιών τότε άρχισαν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα των νοικοκυριών, μια πορεία που δεν ανέκοψε ούτε η πανδημία. Από την άλλη πλευρά, η προσφορά κατοικιών δεν φαίνεται να ικανοποιεί τη ζήτηση. Τα στοιχεία δείχνουν μεν ότι η οικοδομική δραστηριότητα ανέκαμψε: Από το 2019 και μετά, οι οικοδομικές άδειες για κατοικίες είναι σταθερά συγκριτικά περισσότερες από ό,τι στο παρελθόν, περίπου 70% του συνόλου (2024). Ωστόσο, χωρίς επιπλέον στοιχεία για κρίσιμα χαρακτηριστικά των νέων αδειών (π.χ. για την τοποθεσία), είναι αρκετά δύσκολο κάποιος να εκτιμήσει την πιθανή επίδρασή τους στις τιμές. Στο μεταξύ, η ενεργειακή κρίση μετά το 2022 αφαίρεσε επιπλέον εισόδημα από τα νοικοκυριά και αύξησε το κόστος των κατασκευών, κάτι που πιθανόν επηρέασε τις τιμές. Τότε, η συζήτηση για την ανάγκη στεγαστικής πολιτικής άρχισε να επανέρχεται ολοένα πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, διαχρονικά δεν είχε ιδιαίτερα ισχυρούς θεσμούς που να ασκούν στεγαστική πολιτική. Μέσα στην ευρύτερη κατάρρευση της κρίσης, το 2012, έκλεισε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), ο φορέας που πραγματοποιούσε τα πιο μαζικά προγράμματα στέγασης στη χώρα. Πού βρισκόμαστε, όμως, σήμερα; Τι γίνεται ήδη και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες, ώστε η επανεκκίνηση της στεγαστικής πολιτικής να είναι συνεκτική, γρήγορη και αποτελεσματική; Η κατάσταση σήμερα Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν πλέον πολύ μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τη στέγαση, και αυτό φαίνεται σε μια σειρά από δείκτες. Το κόστος στέγασης, όπως το μετράει η Eurostat, περιλαμβάνει ενοίκια, δόσεις στεγαστικών δανείων, φόρους ακίνητης περιουσίας και έξοδα ενέργειας και άλλων λογαριασμών. Κατά την περίοδο 2010-2024, ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών, το κόστος στέγασης ξεπερνούσε σταθερά τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Το 2024, τα ελληνικά νοικοκυριά διέθεσαν 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 19,2%. Όμως, και η κατεύθυνση αυτής της πορείας μοιάζει ανησυχητική: Από το 2019 έως το 2024, αντίθετα με ό,τι συνέβη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η προσιτότητα της στέγασης στην Ελλάδα μειώθηκε. Ένας ακόμη ενδιαφέρων δείκτης μέσα από τον οποίο φαίνεται το πρόβλημα είναι το ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης του κόστους στέγασης. Ο δείκτης αυτός καταγράφει τα νοικοκυριά που δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση, δηλαδή η στέγαση γι’ αυτά αποτελεί ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά αυτά επίσης παραμένουν διαχρονικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κορυφώθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και ακολούθησε μια μερική υποχώρηση. Στις πόλεις, περίπου 1 στα 3 νοικοκυριά (29,1%) δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Στην ύπαιθρο, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 27,7%. Οι δυσκολίες των νοικοκυριών φαίνονται και από άλλους, συναφείς δείκτες. Το 2024, το ποσοστό ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με οφειλές (ενοίκια, στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και δόσεις αγορών) έφτασε το 42,8% στην Ελλάδα, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 9,2%. Την ίδια χρονιά, περίπου 1 στα 10 ελληνικά νοικοκυριά εμφάνιζε καθυστερήσεις σε πληρωμές στεγαστικών δανείων ή ενοικίων. Τέλος, η ποιότητα της στέγασης αποτελεί σημαντικό ζήτημα: Ένας βασικός δείκτης είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε υπερπλήρη κατοικία. Ο δείκτης αυτός καταγράφει περιπτώσεις όπου οι ένοικοι υπερβαίνουν τον διαθέσιμο χώρο, όπως ορίζεται από συγκεκριμένα πρότυπα. Οι διαχρονικές επιδόσεις της Ελλάδας είναι και εδώ χειρότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με την κατάσταση, όμως, για τα πιο φτωχά νοικοκυριά (με λιγότερο από 60% του διάμεσου εισοδήματος) να έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Συνδυαστικά, οι παραπάνω δείκτες δίνουν την εικόνα της λεγόμενης «στεγαστικής κρίσης». Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, παρότι σαφής και αναγνωρίσιμη, δεν αφορά όλους το ίδιο. Ο βαθμός της επιβάρυνσης διαφέρει ανάλογα με το καθεστώς κατοικίας, την ηλικία και το μέγεθος του νοικοκυριού. Οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν την πιο σοβαρή πίεση, καθώς ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση (6 στα 10 νοικοκυριά που νοικιάζουν ξοδεύουν πάνω από 40%) σε σχέση με τους ιδιοκτήτες, ακόμη και σε σχέση με εκείνους που εξοφλούν κάποιο στεγαστικό δάνειο. Όμως, και οι τελευταίοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Περίπου τα μισά νοικοκυριά με στεγαστικό δάνειο δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση. Αν και οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο είναι σχετικά λίγοι, περίπου 7% του συνόλου του πληθυσμού, η επιβάρυνσή τους είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται, επίσης, ότι οι ενοικιαστές κατοικούν συχνότερα σε πιο περιορισμένο χώρο. Ένας βασικός δείκτης είναι ο μέσος αριθμός δωματίων ανά άτομο: Στην Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες απολαμβάνουν διαχρονικά καλύτερες συνθήκες στέγασης, καθώς σε κάθε ιδιοκτήτη αντιστοιχούν τουλάχιστον 1,2 δωμάτια ανά άτομο. Οι ενοικιαστές βρίσκονται σταθερά σε χαμηλότερα επίπεδα. Ακόμα, το πρόβλημα επηρεάζει δυσανάλογα τους ηλικιακά νεότερους, καθώς διαθέτουν χαμηλότερα εισοδήματα και περιορισμένη περιουσία. Το μέγεθος και η σύνθεση του νοικοκυριού παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο: Τα νοικοκυριά του ενός ατόμου παρουσιάζουν μεγάλη επιβάρυνση, ενώ τα μονογονεϊκά νοικοκυριά είναι σε ακόμη χειρότερη θέση. Σχεδόν 2 στα 3 μονογονεϊκά νοικοκυριά ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Όσα επιδεινώνουν το πρόβλημα Για να σχεδιάσει όμως μια κυβέρνηση, ή κάποιοι επιμέρους φορείς, μια αποτελεσματική πολιτική για τη διαχείριση του προβλήματος και την άμβλυνση των επιπτώσεών του, πέρα από τη γενική εικόνα, χρειάζεται συστηματική μελέτη των σημαντικών παραγόντων. Η έρευνα ξεχωρίζει κάποιους από αυτούς, οι οποίοι φαίνεται ότι σχετίζονται με το πρόβλημα, και τους αναλύει διεξοδικά. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι σημαντικοί μόνο επειδή βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση, αλλά και επειδή αποτελούν τις βασικές «περιοχές», όπου θα πρέπει να εστιάσουν οι οργανωμένες, κρατικές ή άλλες, παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε συνοπτικά κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για καθέναν από αυτούς. Ζήτηση από το εξωτερικό Όπως φάνηκε παραπάνω, το πρόβλημα της πρόσβασης σε προσιτή στέγη άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό όταν οι κατοικίες στην Ελλάδα άρχισαν να προσελκύουν ισχυρή εξωτερική ζήτηση. Επομένως, αξίζει κάποιος να σταθεί περισσότερο σε αυτό το σημείο. Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις στο real estate έφτασαν περίπου τα 2 δισ. ευρώ το 2024. Παρότι ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει κατοικίες και εμπορικά ακίνητα, η έκταση των κεφαλαίων φανερώνει μια έντονη πίεση. Στις ξένες επενδύσεις περιλαμβάνονται και οι αγορές μέσω του προγράμματος Χρυσή Βίζα. Με εξαίρεση την περίοδο της πανδημίας, οι αιτήσεις αυξάνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια, ενώ τα σχετικά όρια για το 2024, μετά από αυξήσεις των τελευταίων ετών, διαμορφώθηκαν στις 400.000 ευρώ κατ’ ελάχιστο – σε περιοχές όπως η Αττική και η Θεσσαλονίκη, φτάνουν τις 800.000 ευρώ. Το πρόγραμμα ενίσχυσε σημαντικά τη ζήτηση για ακίνητα και επηρέασε τόσο τις κατοικίες όσο και τα εμπορικά ακίνητα. Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της μελέτης, το αυξημένο ενδιαφέρον για ακίνητα με αξία γύρω από τα όρια της Χρυσής Βίζας μπορεί επίσης να οδηγεί και σε τεχνητές ανατιμήσεις, δηλαδή κάποιοι ιδιοκτήτες να προσαρμόζουν την τιμή που ζητούν, ώστε να υπερβαίνει το σχετικό κατώφλι. Ένας ακόμη παράγοντας πίεσης είναι η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb. Στις μεγάλες πόλεις ή σε άλλες περιοχές, που είναι συνήθως σαφώς γεωγραφικά προσδιορισμένες (π.χ. νησιά), πολλές κατοικίες αποσύρονται από τη μακροχρόνια αγορά και ακριβώς αυτή η μείωση της προσφοράς αυξάνει τα ενοίκια και δημιουργεί ευρύτερα προβλήματα, π.χ. με τη στέγαση γιατρών, εκπαιδευτικών, κλπ. Ωστόσο, η «εισαγόμενη» ζήτηση δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις δύο μορφές, αλλά αφορά και πιο παραδοσιακές μορφές επενδύσεων και ανάπτυξης κατοικιών. Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing-2026.pdf και συνοπτικά: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing_brochure_20.01.pdf
  18. Ξεκινά η 35ετής παραχώρηση του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του ΒΟΑΚ, έργου 1,75 δισ. ευρώ, που αναβαθμίζει τον βασικό οδικό άξονα της Κρήτης σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο με στόχο την ασφάλεια, τη συνδεσιμότητα και την αναπτυξιακή ώθηση του νησιού. Ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για την επίσημη έναρξη της παραχώρησης του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), ενός εμβληματικού έργου υποδομής συνολικού προϋπολογισμού 1,75 δισ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η σύμβαση παραχώρησης διάρκειας 35 ετών αναμένεται να τεθεί σε ισχύ την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, αν και παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο η έναρξη να πραγματοποιηθεί και νωρίτερα, εντός του προσεχούς διαστήματος. Υπενθυμίζεται ότι τον Μάιο του 2025 πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη η εκδήλωση για την υπογραφή της σύμβασης του ΒΟΑΚ. Έκτοτε, μεσολάβησε η ολοκλήρωση κρίσιμων θεσμικών και διοικητικών προαπαιτουμένων, όπως η κύρωση της σύμβασης από τη Βουλή, προκειμένου να καταστεί δυνατή η έναρξη της παραχώρησης. Παράλληλα, έχουν ήδη ξεκινήσει πρόδρομες εργασίες στις παρακάμψεις Ρεθύμνου, Ηρακλείου και Χανίων, καθώς και παρεμβάσεις ενίσχυσης της οδικής ασφάλειας σε έναν άξονα με βαρύ ιστορικό τροχαίων ατυχημάτων. Επέκταση προς τα δυτικά με δικαίωμα προαίρεσης Ο ΒΟΑΚ Χανιά-Ηράκλειο συνοδεύεται με δικαίωμα προαίρεσης για το τμήμα Χανιά-Κίσσαμος, μήκους 30 χιλιομέτρων και αξίας 243,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για το τμήμα που δεν είχε, αρχικά, προβλεφθεί στη σύμβαση παραχώρησης, έχοντας ενταχθεί μεταγενέστερα στον ΒΟΑΚ. Στα μέσα Δεκεμβρίου, το Υπουργείο Υποδομών προχώρησε στην υπογραφή της απόφασης για την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης, γεγονός που σηματοδοτεί την επέκταση του άξονα προς τα δυτικά. Υπενθυμίζεται ότι το τμήμα 157 χλμ. Χανιά-Ηράκλειο παραχωρείται στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, με το συνολικό μήκος του προς κατασκευή άξονα να αυξάνεται σε 187 χλμ., εφόσον προστεθεί η προαίρεση των 30 χλμ. Ουσιαστικά, πρόκειται για το μεγαλύτερο κομμάτι του ΒΟΑΚ, του οποίου το συνολικό μήκος ανέρχεται σε 300 χλμ. Η κατασκευαστική διάρκεια διαμορφώνεται σε πέντε χρόνια από την ημερομηνία έναρξης της παραχώρησης, με το έργο να καλύπτει τις περιφερειακές ενότητες Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Τεχνικά χαρακτηριστικά και χάραξη του νέου αυτοκινητοδρόμου Αντικείμενο του έργου είναι η μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του τμήματος Χανιά-Ηράκλειο, το οποίο αναβαθμίζεται σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, με μήκος περίπου 155 χλμ., καθώς και με παράπλευρο και κάθετο οδικό δίκτυο περίπου 80 χλμ. Συμπεριλαμβανομένης της προαίρεσης, ο νέος δρόμος θα περιλαμβάνει 43 κόμβους, 23 σήραγγες και 89 γέφυρες. Η χάραξη, κατά τμήματα, συμπίπτει ή κινείται παράλληλα με τον υφιστάμενο ΒΟΑΚ, ενώ σε αρκετά σημεία χωροθετείται και εκτός του σημερινού άξονα. Ο ΒΟΑΚ, στην τελική του ανάπτυξη, θα συνδέει το δυτικό με το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αναβαθμίζοντας δραστικά την ασφάλεια των οδικών μεταφορών και διευκολύνοντας τις μετακινήσεις και τις εμπορευματικές ροές στο νησί. Το έργο περιλαμβάνει τέσσερα οδικά τμήματα και τρεις παρακάμψεις, από δυτικά προς ανατολικά: Παράκαμψη Χανίων, με μήκος περίπου 7,7 χλμ. Σούδα-Βρύσες, με μήκος περίπου 25,7 χλμ. Βρύσες-Ατσιπόπουλο, με μήκος περίπου 21,8 χλμ. Παράκαμψη Ρεθύμνου, με μήκος περίπου 7,0 χλμ. Αμάρι-Σκαλέτα, με μήκος περίπου 12,4 χλμ. Σκαλέτα-Λινοπεράματα, με μήκος περίπου 46,7 χλμ. Παράκαμψη Ηρακλείου, με μήκος περίπου 25,45 χλμ. Επίσης, τα τεχνικά έργα που περιλαμβάνει ο οδικός άξονας έχουν ως εξής: 17 ανισόπεδοι κόμβοι / ημικόμβοι 75 γέφυρες 21 σήραγγες 18 σήραγγες ανοικτής εκσκαφής 58 ανισόπεδες διαβάσεις (53 κάτω και 5 άνω) 136 οχετοί διαφόρων διαστάσεων 266 έργα αντιστήριξης (τοίχοι και πασσαλότοιχοι) Σημειώνεται ότι η σύμβαση παραχώρησης προβλέπει προσωρινή λειτουργία μετωπικών σταθμών διοδίων κατά την περίοδο μερικής λειτουργίας, εφόσον έχουν ολοκληρωθεί συγκεκριμένα τμήματα του έργου. Οι σταθμοί αυτοί θα καταργηθούν με την ολοκλήρωση του συνόλου του άξονα, οπότε και θα εφαρμοστεί το αναλογικό ηλεκτρονικό σύστημα διοδίων. View full είδηση
  19. Ξεκινά η 35ετής παραχώρηση του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του ΒΟΑΚ, έργου 1,75 δισ. ευρώ, που αναβαθμίζει τον βασικό οδικό άξονα της Κρήτης σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο με στόχο την ασφάλεια, τη συνδεσιμότητα και την αναπτυξιακή ώθηση του νησιού. Ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για την επίσημη έναρξη της παραχώρησης του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), ενός εμβληματικού έργου υποδομής συνολικού προϋπολογισμού 1,75 δισ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η σύμβαση παραχώρησης διάρκειας 35 ετών αναμένεται να τεθεί σε ισχύ την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, αν και παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο η έναρξη να πραγματοποιηθεί και νωρίτερα, εντός του προσεχούς διαστήματος. Υπενθυμίζεται ότι τον Μάιο του 2025 πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη η εκδήλωση για την υπογραφή της σύμβασης του ΒΟΑΚ. Έκτοτε, μεσολάβησε η ολοκλήρωση κρίσιμων θεσμικών και διοικητικών προαπαιτουμένων, όπως η κύρωση της σύμβασης από τη Βουλή, προκειμένου να καταστεί δυνατή η έναρξη της παραχώρησης. Παράλληλα, έχουν ήδη ξεκινήσει πρόδρομες εργασίες στις παρακάμψεις Ρεθύμνου, Ηρακλείου και Χανίων, καθώς και παρεμβάσεις ενίσχυσης της οδικής ασφάλειας σε έναν άξονα με βαρύ ιστορικό τροχαίων ατυχημάτων. Επέκταση προς τα δυτικά με δικαίωμα προαίρεσης Ο ΒΟΑΚ Χανιά-Ηράκλειο συνοδεύεται με δικαίωμα προαίρεσης για το τμήμα Χανιά-Κίσσαμος, μήκους 30 χιλιομέτρων και αξίας 243,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για το τμήμα που δεν είχε, αρχικά, προβλεφθεί στη σύμβαση παραχώρησης, έχοντας ενταχθεί μεταγενέστερα στον ΒΟΑΚ. Στα μέσα Δεκεμβρίου, το Υπουργείο Υποδομών προχώρησε στην υπογραφή της απόφασης για την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης, γεγονός που σηματοδοτεί την επέκταση του άξονα προς τα δυτικά. Υπενθυμίζεται ότι το τμήμα 157 χλμ. Χανιά-Ηράκλειο παραχωρείται στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, με το συνολικό μήκος του προς κατασκευή άξονα να αυξάνεται σε 187 χλμ., εφόσον προστεθεί η προαίρεση των 30 χλμ. Ουσιαστικά, πρόκειται για το μεγαλύτερο κομμάτι του ΒΟΑΚ, του οποίου το συνολικό μήκος ανέρχεται σε 300 χλμ. Η κατασκευαστική διάρκεια διαμορφώνεται σε πέντε χρόνια από την ημερομηνία έναρξης της παραχώρησης, με το έργο να καλύπτει τις περιφερειακές ενότητες Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Τεχνικά χαρακτηριστικά και χάραξη του νέου αυτοκινητοδρόμου Αντικείμενο του έργου είναι η μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του τμήματος Χανιά-Ηράκλειο, το οποίο αναβαθμίζεται σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, με μήκος περίπου 155 χλμ., καθώς και με παράπλευρο και κάθετο οδικό δίκτυο περίπου 80 χλμ. Συμπεριλαμβανομένης της προαίρεσης, ο νέος δρόμος θα περιλαμβάνει 43 κόμβους, 23 σήραγγες και 89 γέφυρες. Η χάραξη, κατά τμήματα, συμπίπτει ή κινείται παράλληλα με τον υφιστάμενο ΒΟΑΚ, ενώ σε αρκετά σημεία χωροθετείται και εκτός του σημερινού άξονα. Ο ΒΟΑΚ, στην τελική του ανάπτυξη, θα συνδέει το δυτικό με το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αναβαθμίζοντας δραστικά την ασφάλεια των οδικών μεταφορών και διευκολύνοντας τις μετακινήσεις και τις εμπορευματικές ροές στο νησί. Το έργο περιλαμβάνει τέσσερα οδικά τμήματα και τρεις παρακάμψεις, από δυτικά προς ανατολικά: Παράκαμψη Χανίων, με μήκος περίπου 7,7 χλμ. Σούδα-Βρύσες, με μήκος περίπου 25,7 χλμ. Βρύσες-Ατσιπόπουλο, με μήκος περίπου 21,8 χλμ. Παράκαμψη Ρεθύμνου, με μήκος περίπου 7,0 χλμ. Αμάρι-Σκαλέτα, με μήκος περίπου 12,4 χλμ. Σκαλέτα-Λινοπεράματα, με μήκος περίπου 46,7 χλμ. Παράκαμψη Ηρακλείου, με μήκος περίπου 25,45 χλμ. Επίσης, τα τεχνικά έργα που περιλαμβάνει ο οδικός άξονας έχουν ως εξής: 17 ανισόπεδοι κόμβοι / ημικόμβοι 75 γέφυρες 21 σήραγγες 18 σήραγγες ανοικτής εκσκαφής 58 ανισόπεδες διαβάσεις (53 κάτω και 5 άνω) 136 οχετοί διαφόρων διαστάσεων 266 έργα αντιστήριξης (τοίχοι και πασσαλότοιχοι) Σημειώνεται ότι η σύμβαση παραχώρησης προβλέπει προσωρινή λειτουργία μετωπικών σταθμών διοδίων κατά την περίοδο μερικής λειτουργίας, εφόσον έχουν ολοκληρωθεί συγκεκριμένα τμήματα του έργου. Οι σταθμοί αυτοί θα καταργηθούν με την ολοκλήρωση του συνόλου του άξονα, οπότε και θα εφαρμοστεί το αναλογικό ηλεκτρονικό σύστημα διοδίων.
  20. κάνω τον πίνακα ποσοστών για τη σύσταση οριζόντιων ιδιοκτησιών νέας οικοδομής και αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να συμπεριληφθεί στα κοινόχρηστα τ.μ. προκειμένου να συμμετέχει στα μεικτά των διαμερισμάτων
  21. Καλησπέρα. Αν θέλεις γίνε πιο συγκεκριμένος.
  22. καλησπέρα σε όλους, στην περίπτωση ύπαρξης φωταγωγού 2x1,20 για φωτισμό-αερισμό του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου, από την πλάκα οροφής του 1ου ορόφου εώς την πλάκα οροφής της οικοδομής, αυτός μετράει στα κοινόχρηστα της οικοδομής; ευχαριστώ
  23. Όχι ίσα ίσα οι πληροφορίες σου είναι εξαιρετικές .Δυστυχώς δεν είχα βρεί τίποτα εκεί στην περιοχή. Επειδή και απο πολεοδομία μου είπαν για το 5% ήθελα να το σιγουρέψω και με τους συναδέλφους εδώ ότι είμαι καλυμμένος. Το ΟΤ μου δεν ειναι τοσο κυκλικο βεβαια . γιατι η εικονα που ειχα βαλει δεν εχει το ΟΤ μου μεσα πηρα λαθος σκρινσοτ αλλα ενταξει Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τις απαντήσεις να είστε καλα!
  24. (Μεταφέρθηκε στο παρόν θέμα. Pavlos 33) Καλησπέρα σε όλους. Καινούρια εδώ. Μόλις πρόσφατα έκανα έναρξη ατομικής (υπηρεσίες συμβουλών μηχανικού) και δουλεύω με μπλοκάκι. Επειδή με τη λογίστριά μου δεν έχω ακόμα βγάλει άκρη, γνωρίζει κάποιος αν οι ΚΑΔ κατασκευαστικών εργασιών, εργασιών χρωματισμού και υπηρεσιών βαφής και χρωματισμού, δικαιολογούν επαγγελματικό αυτοκίνητο? Επιπλέον, αν δε δικαιολογείται, η αγορά αυτοκινήτου περνάει σαν έξοδο ή μόνο οι αποσβέσεις? Τέλος, αυτοκίνητο μέσω leasing περνάει σαν έξοδο? Ευχαριστώ προκαταβολικά. Αν είσαι Μηχανικός βάλε την ειδικότητα στο προφίλ σου. Didonis
  1. Φόρτωση περισσότερων δραστηριοτήτων
×
×
  • Create New...

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.