Search the Community

Μετά από μια περίοδο αναμονής και εκτεταμένων τεχνικών παρεμβάσεων, η θρυλική Διώρυγα της Κορίνθου επανέρχεται σήμερα, 17 Ιουνίου, δυναμικά στο προσκήνιο της θαλάσσιας κυκλοφορίας. Η επαναλειτουργία της σηματοδοτεί όχι απλώς την αποκατάσταση μιας κρίσιμης ναυτιλιακής αρτηρίας, αλλά και την επανεκκίνηση ενός από τα πιο εμβληματικά έργα υποδομής της χώρας. Επιστροφή στη ναυσιπλοΐα μετά από κρίσιμες εργασίες Η απόφαση για την επανέναρξη των διελεύσεων ελήφθη μετά από συστηματική αξιολόγηση των τεχνικών έργων που είχαν προηγηθεί. Το κύριο σκέλος των παρεμβάσεων - με έμφαση στη σταθεροποίηση των πρανών - έχει ολοκληρωθεί με επιτυχία, επιτρέποντας την ασφαλή διέλευση πλοίων. Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές, οι εργασίες που σχετίζονται άμεσα με τη ναυσιπλοΐα πληρούν πλέον τα αυστηρότερα πρότυπα ασφάλειας και επιχειρησιακής ετοιμότητας. Έργα αποκατάστασης και τεχνικός εκσυγχρονισμός Οι παρεμβάσεις στη Διώρυγα περιλάμβαναν κρίσιμες τεχνικές ενισχύσεις για την αποφυγή κατολισθητικών φαινομένων και τη βελτίωση της δομικής σταθερότητας των πρανών. Ωστόσο, όπως τονίζεται, το έργο δεν ολοκληρώνεται εδώ. Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού συνεχίζεται κανονικά, με στόχο τη μακροχρόνια ασφάλεια της υποδομής, την επιχειρησιακή αξιοπιστία του καναλιού και την τεχνική αναβάθμιση μιας διεθνούς ναυτιλιακής διέλευσης. Η επαναλειτουργία της Διώρυγας έχει άμεσο αντίκτυπο στη ναυσιπλοΐα, ιδιαίτερα ενόψει της θερινής περιόδου. Παράλληλα, αναμένεται να ενισχύσει τον θαλάσσιο τουρισμό, τη διασύνδεση εμπορικών και επιβατικών δρομολογίων και την τοπική οικονομία της περιοχής της Κορινθίας. Η Διώρυγα παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τεχνικά επιτεύγματα της χώρας, με διαχρονική σημασία για τη Μεσόγειο. Παρά την επαναφορά της κυκλοφορίας, οι εργασίες δεν σταματούν. Το συνολικό σχέδιο αναβάθμισης συνεχίζεται με στόχο τη μακροπρόθεσμη θωράκιση της υποδομής απέναντι σε φυσικές φθορές και κλιματικές πιέσεις. Η επόμενη φάση εστιάζει στη διαρκή συντήρηση και στη βελτιστοποίηση της λειτουργίας, ώστε η Διώρυγα να παραμείνει ασφαλής και λειτουργική για τις επόμενες δεκαετίες. View full είδηση

Η ολοκλήρωση των εργασιών στη δυτική όψη του Παρθενώνα είναι μια σπουδαία στιγμή για την ανάδειξη της Ακρόπολης. Με την ολοκλήρωση της αποκατάστασης του δυτικού αετώματος και την αφαίρεση των εξωτερικών σκαλωσιών, το μνημείο παρουσιάζεται ξανά στην πληρέστερη δυνατή του μορφή για πρώτη φορά μετά από 220 χρόνια. Το Υπουργείο Πολιτισμού αποκατέστησε την αρχιτεκτονική ενότητα του αετώματος τοποθετώντας δύο ορθοστάτες στις κενές θέσεις και ολοκληρώνοντας τις εργασίες στον αντιθηματικό τοίχο. Η αποκατάσταση των ορθοστατών του τυμπάνου αποτέλεσε μία από τις πλέον σύνθετες επεμβάσεις των τελευταίων ετών για την Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως (ΥΣΜΑ). Το έργο απαίτησε εξειδικευμένες τεχνικές λύσεις και απόλυτη ακρίβεια σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, από την επεξεργασία των νέων μαρμάρων έως την ανύψωση και τοποθέτησή τους στο μνημείο. Ο μεγάλος ορθοστάτης του δυτικού αετώματος αποκαταστάθηκε στην αρχική γεωμετρία του μέσω συγκόλλησης των σωζόμενων αρχαίων θραυσμάτων και συμπλήρωσης με νέο μάρμαρο, ενώ ο δεύτερος κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από νέο μάρμαρο. Για τις ανάγκες της τελικής τοποθέτησης των λίθων εγκαταστάθηκε νέο λειτουργικό σύστημα ικριώματος, το οποίο πληροί τις αυστηρότερες σύγχρονες προδιαγραφές ασφάλειας και είναι αισθητικά προσαρμοσμένο στο μνημείο. Το πρόγραμμα αποκατάστασης της δυτικής όψης χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Οι εργασίες υλοποιήθηκαν από το εξειδικευμένο προσωπικό της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως (ΥΣΜΑ), υπό τη διαρκή επίβλεψη της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως (ΕΣΜΑ). View full είδηση

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης και αναβάθμισης στο στέγαστρο Καλατράβα του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών, ενός από τα πλέον εμβληματικά έργα σύγχρονης μηχανικής και αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα, που φέρει την υπογραφή του διεθνούς φήμης αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα. Πρόκειται για μία τεχνικά σύνθετη και υψηλών απαιτήσεων παρέμβαση, η οποία εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο θωράκισης και εκσυγχρονισμού των εθνικών αθλητικών υποδομών, με στόχο τη διασφάλιση της δομικής ακεραιότητας και της μακροχρόνιας λειτουργικότητας της κατασκευής. Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αυστηρή τήρηση διεθνών προτύπων και αξιοποίηση προηγμένων τεχνολογιών, το έργο εξελίσσεται υπό απαιτητικές συνθήκες, τόσο λόγω της κλίμακας όσο και της πολυπλοκότητας του στεγάστρου. Η παρέμβαση δεν περιορίζεται σε μία απλή συντήρηση, αλλά συνιστά μια ολοκληρωμένη τεχνική αναβάθμιση, που συνδυάζει εξειδικευμένες μεθόδους αποκατάστασης, εντατικούς ελέγχους και εφαρμογή καινοτόμων υλικών, αναδεικνύοντας τη στρατηγική σημασία του έργου για τη βιωσιμότητα και την ασφάλεια ενός εθνικού συμβόλου. Η πρόοδος των εργασιών αποτυπώνει τον υψηλό βαθμό τεχνογνωσίας και συντονισμού που απαιτείται για την υλοποίηση ενός τόσο απαιτητικού εγχειρήματος, το οποίο χρηματοδοτείται με τη στήριξη του Υπερταμείου και εντάσσεται στον σχεδιασμό αξιοποίησης πόρων του Ταμείου Ανάπτυξης. Σε ένα περιβάλλον συνεχούς λειτουργίας και αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων, το στέγαστρο του ΟΑΚΑ εισέρχεται σταδιακά σε μια νέα φάση, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε ένα αναβαθμισμένο επίπεδο ασφάλειας, ανθεκτικότητας και επιχειρησιακής ετοιμότητας για τη φιλοξενία μεγάλων διεθνών διοργανώσεων. Αναλυτικά η ενημέρωση: «Σε πλήρη εξέλιξη τα έργα στέγαστρο Calatrava του ΟΑΚΑ. Η προετοιμασία των μεταλλικών επιφανειών του στεγάστρου πραγματοποιείται μέσω υδροβολής υπερυψηλής πίεσης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προτύπου ISO 8501-4 και βαθμού καθαρισμού Wa2, στο σύνολο της κατασκευής. Πρόκειται για μία εξαιρετικά απαιτητική και εξειδικευμένη διαδικασία, η οποία εφαρμόζεται με εξοπλισμό υδροβολής πίεσης έως και 2500 bar, χρησιμοποιώντας κατάλληλα ακροφύσια υψηλής απόδοσης και ελεγχόμενη απόσταση εφαρμογής 10-30 cm από την επιφάνεια. Η διαδικασία εκτελείται με διασταυρούμενες κινήσεις υψηλής ακρίβειας, προκειμένου να επιτευχθεί ομοιόμορφος καθαρισμός και πλήρης απομάκρυνση προϊόντων διάβρωσης, επικαθίσεων και υπολειμμάτων παλαιών επιστρώσεων, χωρίς να προκαλείται καταπόνηση ή αλλοίωση του μεταλλικού υποστρώματος. Σε περιοχές αυξημένης παθολογίας της κατασκευής, καθώς και σε κρίσιμα σημεία όπως κοχλιώσεις, συγκολλήσεις και γεωμετρικές ασυνέχειες, εφαρμόζεται επιπρόσθετη διαδικασία αποσκωρίασης μέχρι βαθμού PSa2, με στόχο την πλήρη αποκατάσταση της μεταλλικής επιφάνειας και τη δημιουργία κατάλληλου υποστρώματος για τη νέα αντιδιαβρωτική προστασία. Η διαφοροποιημένη αυτή τεχνική προσέγγιση απαιτεί υψηλό επίπεδο εξειδίκευσης, καθώς κάθε επιφάνεια αξιολογείται και αντιμετωπίζεται με βάση τη δομική της κατάσταση, τις φορτίσεις και τις απαιτήσεις ανθεκτικότητας της κατασκευής. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας καθαρισμού, εφαρμόζεται νέο, προηγμένο σύστημα αντιδιαβρωτικής προστασίας, το οποίο επιλέγεται ανάλογα με τον βαθμό καθαρισμού και την κατάσταση της υφιστάμενης βαφής. Το σύστημα αυτό περιλαμβάνει επιστρώσεις υψηλής τεχνολογίας, με ειδικά πρόσμικτα και βελτιωμένες μηχανικές και χημικές ιδιότητες, υπερκαλύπτοντας τις απαιτήσεις ανθεκτικότητας που έχουν τεθεί για τη συγκεκριμένη κατασκευή. Η εφαρμογή πραγματοποιείται με αυστηρό έλεγχο των περιβαλλοντικών συνθηκών, του πάχους ξηρού υμένα (DFT) και της πρόσφυσης, διασφαλίζοντας τη μακροχρόνια αντιδιαβρωτική προστασία της μεταλλικής κατασκευής. Ιδιαίτερη τεχνική προσέγγιση εφαρμόζεται στους αναρτήρες των τόξων, όπου το νέο εξωτερικό αντιδιαβρωτικό σύστημα βαφής περιλαμβάνει εξειδικευμένες ρητίνες και ενισχυτικές ίνες υψηλής αντοχής. Η επιλογή των υλικών γίνεται με στόχο τη συμβατότητα με το υφιστάμενο εσωτερικό σύστημα προστασίας, διασφαλίζοντας τη λειτουργική συνέχεια του αντιδιαβρωτικού συστήματος και την αποφυγή ασυμβατοτήτων μεταξύ παλαιών και νέων επιστρώσεων, κάτι που απαιτεί ιδιαίτερη εμπειρία και τεχνογνωσία σε σύνθετες μεταλλικές κατασκευές μεγάλης κλίμακας. Μετά την ολοκλήρωση της υδροβολής και πριν την εφαρμογή των νέων επιστρώσεων, πραγματοποιείται εκτεταμένος τεχνικός έλεγχος της κατασκευής. Συγκεκριμένα, διενεργείται μη καταστροφικός έλεγχος των συγκολλήσεων με τη χρήση υπερήχων (Ultrasonic Testing - UT), με στόχο την ανίχνευση πιθανών αστοχιών, μικρορωγμών ή εσωτερικών ασυνεχειών. Παράλληλα, πραγματοποιείται πλήρης έλεγχος σύσφιξης όλων των κοχλιωτών συνδέσεων, με αντικατάσταση των φθαρμένων ή μη συμμορφούμενων κοχλιών, εξασφαλίζοντας τη δομική ακεραιότητα και τη λειτουργική ασφάλεια της κατασκευής. Η πολυπλοκότητα του έργου εντείνεται από το γεγονός ότι το σύνολο των εργασιών εκτελείται σε μεγάλο ύψος, έως και 62 μέτρα από τη βάση της κατασκευής (μέγιστο ύψος άνω τόξου), γεγονός που απαιτεί εξειδικευμένα συστήματα πρόσβασης, αυστηρά πρωτόκολλα ασφάλειας και προσωπικό υψηλής κατάρτισης. Οι συνθήκες εργασίας σε τέτοιο ύψος, σε συνδυασμό με τη χρήση εξοπλισμού υπερυψηλής πίεσης και την ανάγκη ακρίβειας εφαρμογής, καθιστούν το έργο ιδιαίτερα σύνθετο και τεχνολογικά απαιτητικό. Παράλληλα, το εργοτάξιο λειτουργεί σε 24ωρη βάση, με συνεχή εναλλαγή εξειδικευμένων συνεργείων, ώστε να τηρούνται αυστηρά τα καθορισμένα χρονοδιαγράμματα και τα τεχνικά ορόσημα του έργου. Η συνεχής λειτουργία, σε συνδυασμό με τον υψηλό βαθμό τεχνικής δυσκολίας, απαιτεί άριστο συντονισμό, λεπτομερή προγραμματισμό και εφαρμογή προηγμένων διαδικασιών διαχείρισης έργου, διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη πρόοδο των εργασιών. Η χρηματοδότηση του έργου πραγματοποιείται μέσω του Ταμείου Ανάπτυξης, με την υποστήριξη του Υπερταμείου, υπογραμμίζοντας τη στρατηγική σημασία της παρέμβασης για την αναβάθμιση των εθνικών αθλητικών υποδομών. Πρόκειται για μία επένδυση υψηλής τεχνικής αξίας, που ενσωματώνει σύγχρονες τεχνολογίες συντήρησης και αποκατάστασης μεγάλων μεταλλικών κατασκευών. Με την ολοκλήρωση των εργασιών, το ΟΑΚΑ εισέρχεται σε μία νέα εποχή, με ενισχυμένη δομική ασφάλεια, αυξημένη ανθεκτικότητα και σημαντικά βελτιωμένο επίπεδο αξιοπιστίας. Το εμβληματικό αυτό έργο υποδομής αλλάζει σελίδα, κοιτάζοντας το μέλλον με μεγαλύτερη ασφάλεια, αισιοδοξία και τεχνολογική αναβάθμιση, ανταποκρινόμενο στις σύγχρονες απαιτήσεις λειτουργίας και φιλοξενίας μεγάλων διεθνών διοργανώσεων». Το χρονοδιάγραμμα τηρείται σύμφωνα με τα ορόσημα που έχουν τεθεί, με καταληκτικό σημείο ολοκλήρωσης τον Ιούνιο του 2026. Κάθε στάδιο των εργασιών αποτελεί ένα ακόμη σταθερό βήμα προς τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, ασφαλούς και διεθνώς ανταγωνιστικού αθλητικού κέντρου. View full είδηση

Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας "Διώρυγα Κορίνθου Α.Ε.", η διώρυγα θα ανοίξει ξανά για σκάφη αναψυχής και τουριστικά πλοία την εβδομάδα που ξεκινά στις 29 Ιουνίου 2026, ωστόσο μετατέθηκε για τον Ιούλιο του 2026. Αντικείμενο του έργου είναι η αποκατάσταση των εκτεταμένων ζημιών που προκλήθηκαν στο πρανές από την πλευρά της Πελοποννήσου, μετά τις σοβαρές καταπτώσεις στα έτη 2020–2021, με αποκορύφωμα το συμβάν της 3ης Φεβρουαρίου 2021. Τεχνικά χαρακτηριστικά Οι επιμέρους παρεμβάσεις που υλοποιούνται για τη θωράκιση της Διώρυγας περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων: Την κατασκευή μέτρων ενίσχυσης της θεμελίωσης του νοτίου ακροβάθρου της γέφυρας των αγωγών μεταφοράς λυμάτων. Την εκτέλεση εκσκαφών σε όλα τα μέτωπα του έργου προς άρση της ετοιμορροπίας των υφισταμένων πρανών. Την κατασκευή όλων των αναγκαίων έργων διευθέτησης και απορροής των επιφανειακών υδάτων, μετά την ολοκλήρωση των εκσκαφών. Τον καθαρισμό της Διώρυγας από τα προϊόντα των καταπτώσεων και τα συντρίμματα της λιθεπένδυσης της αρχικής κατασκευής. Την κατασκευή πασσαλοτοίχου ποδός. Η Διώρυγα της Κορίνθου έχει μήκος 6,34 χιλιόμετρα, πλάτος 24,6 μέτρα και βάθος 8 μέτρα, γεγονός που την καθιστά μη προσβάσιμη για τα σύγχρονα εμπορικά πλοία . Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας, συνδέοντας τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό κόλπο και συντέμνοντας δραστικά τη διαδρομή γύρω από την Πελοπόννησο. Για αυτό και η παράταση έχει δημιουργήσει προβληματισμό. View full είδηση

Την προσθήκη επιπλέον κριτηρίων επιλογής στη διακήρυξη δημοπράτησης του έργου της αποκατάστασης του θερινού ανακτόρου στο πρώην βασιλικό κτήμα Τατοΐου, ενέκρινε το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, κατόπιν αιτήματος του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Τη διευκρίνιση αυτή κάνει το ΥΠΠΟΑ σε ανακοίνωσή του, μετά από ερωτήσεις διαπιστευμένων στο υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού δημοσιογράφων, σχετικά με τους πρόσθετους ειδικούς όρους που ζήτησε το ΥΠΠΟΑ για τη διακήρυξη της δημοπράτησης του έργου αποκατάστασης του θερινού ανακτόρου στο π. βασιλικό κτήμα Τατοΐου. Στη συνέχεια η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ αναφέρει τα εξής: «Σύμφωνα με την εισήγηση της Διεύθυνσης Προστασίας και Αναστήλωσης Νεωτέρων και Σύγχρονων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού προς το Συμβούλιο Δημοσίων Έργων του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (29/7/2021) “… επειδή το κτίριο του θερινού ανακτόρου στο πρώην βασιλικό κτήμα Τατοΐου είναι χαρακτηρισμένο μνημείο, που έχει δεχθεί μεταγενέστερες επεμβάσεις, απαιτείται σε όλη τη διάρκεια του έργου οι εργασίες να γίνονται από εξειδικευμένους εργάτες και με επιστημονική τεκμηρίωση από επιστημονικό προσωπικό που θα έχει την εμπειρία στερέωσης -αποκατάστασης μνημείων. Οι εργασίες που προβλέπονται να εκτελεστούν είναι εξαιρετικά εξειδικευμένες και ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν στην επαναφορά των όψεων επί Γεωργίου του Α΄[…] είναι εντελώς απαραίτητη η ανάλογη εμπειρία και εξειδίκευση των διαγωνιζομένων εργοληπτικών επιχειρήσεων σε έργα επί μνημείων, καθώς οποιαδήποτε κακοτεχνία ή αστοχία των εργασιών μπορεί να επιφέρει ανεπανόρθωτες ζημιές στο μνημείο. Κρίνεται ότι η ασφαλής έντεχνη και έγκαιρη εκτέλεση του έργου θα διασφαλιστεί με την προσθήκη επιπλέον όρων τεχνικής ικανότητας στη διακήρυξη δημοπράτησής του, οι οποίοι θα εξασφαλίζουν ότι ο ανάδοχος που θα αναλάβει το εν λόγω έργο θα είναι σε θέση να ανταπεξέλθει σε όλες τις σχετικές δυσκολίες […]. Η ανάδειξη των πολιτισμικών αξιών (αρχαιολογικός χώρος Δεκελείας, νεότερη αρχιτεκτονική κληρονομιά του 19ου αιώνα, αρχιτεκτονική τοπίου, φυσικό περιβάλλον) και η ανάπτυξη του κτήματος ως πόλος έλξης ειδικών μορφών τουρισμού, αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις για την περιβαλλοντική και οικονομική του αειφορία. Στο Τατόι υπάρχουν κτίρια τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ως μνημεία μοναδικά ή αναντικατάστατα για την κατανόηση της ιστορικής συνέχειας του κτήματος. Ένα από αυτά, το πιο σημαντικό, είναι και το κτίριο του θερινού ανακτόρου στο πρώην βασιλικό κτήμα Τατοΐου που αποτελεί νεότερο μνημείο μείζονος σημασίας”. Με βάση τη γνωμοδότηση (03/8/2021) του ανωτέρω Συμβουλίου, ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Καραμανλής, υπέγραψε την απόφαση έγκρισης της προσθήκης επιπλέον όρων, σύμφωνα με το αίτημα του ΥΠΠΟΑ. Η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, σε ερώτηση δημοσιογράφων, γιατί το ΥΠΠΟΑ ζήτησε επιπλέον όρους δήλωσε: “Το έργο της αποκατάστασης του κτιρίου του θερινού ανακτόρου στο Τατόι είναι δύσκολο και σύνθετο. Γι’ αυτό και το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού αιτήθηκε, όπως προβλέπει ο νόμος, από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ειδικούς όρους για τον ανάδοχο, ο οποίος θα αναλάβει την εκτέλεση του έργου. Προκειμένου το έργο να υλοποιηθεί σωστά και με τρόπο απολύτως άρτιο, απαιτείται ένας ανάδοχος με ειδική εμπειρία και αυξημένες δυνατότητες. Ευχαριστώ τον υπουργό Υποδομών Κώστα Καραμανλή και τον γενικό γραμματέα Γιώργο Καραγιάννη, καθώς και το τεχνικό συμβούλιο του υπουργείου Υποδομών, που έκαναν δεκτούς τους όρους που ζήτησε η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού”. Το έργο της αποκατάστασης του ανακτόρου διαθέτει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση (14.300.000 ευρώ) από τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, και προχωρά σύμφωνα με τα προβλεπόμενα χρονοδιαγράμματα». View full είδηση

Σε ανακοίνωσή του το Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του ΔΠΘ με έδρα της πόλη της Ορεστιάδας αναφέρει: Η έναρξη της φετινής ακαδημαϊκής χρονιάς συμπίπτει με την ασύλληπτης έκτασης πυρκαγιά που έπληξε με σφοδρότητα το νότιο και κεντρικό τμήμα του Νομού Έβρου. Στο δάσος της Δαδιάς και τις γειτονικές προστατευόμενες περιοχές η καταστροφή του πολύτιμου φυσικού κεφαλαίου είναι πρωτοφανής και η ελλιπής πρόληψη να αποτελεί ένα βασικό λόγο για τις διαστάσεις που έλαβε η πυρκαγιά. Σημείο έντονου προβληματισμού και ανησυχίας αποτελούν ωστόσο και οι επιπτώσεις της καταστροφής στην τοπική κοινωνία και οικονομία καθώς ο Έβρος εδώ και χρόνια υποφέρει από τη σταδιακή εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα, την έλλειψη βιώσιμων αναπτυξιακών στρατηγικών και τη συνεχιζόμενη πληθυσμιακή συρρίκνωση. Κρίνονται συνεπώς αναγκαία, μετά την αποτίμηση της ζημιάς, η άμεση έναρξη του πολύπλευρου έργου της μεταπυρικής αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος, της προσαρμογής της διαχείρισης και χειρισμού του δάσους στη νέα κατάσταση και της ανασυγκρότησης της τοπικής οικονομίας χωρίς καθυστερήσεις και προσκρούσεις σε γραφειοκρατικά εμπόδια. Η ιδιαίτερη σχέση του Τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης με την πληγείσα περιοχή είναι πολυετής – πλέον των δύο δεκαετιών – και είναι μια σχέση έμπρακτη η οποία υλοποιήθηκε μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά και τη θεωρητική και εφαρμοσμένη έρευνα επί του πεδίου, πολύ συχνά σε στενή συνεργασία με τοπικούς φορείς. Η εμπειρία και η γνώση που έχει αποκτηθεί για τη συγκεκριμένη περιοχή από το Τμήμα όλα αυτά τα χρόνια, μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα και να αποτελέσουν μια στέρεη βάση τόσο για την ακριβή αποτίμηση των απωλειών από την πυρκαγιά και των πολλαπλών επιπτώσεών τους, όσο και για τον σχεδιασμό και υλοποίηση των κατάλληλων διαχειριστικών μέτρων μεταπυρικής αποκατάστασης. Με γνώμονα τα παραπάνω δεδομένα το Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης ευελπιστούν ότι θα συμβάλουν ουσιαστικά στο κρίσιμο έργο δημιουργίας των συνθηκών εκείνων που θα επιτρέψουν την επανάκαμψη των σπάνιων δασικών οικοσυστημάτων του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς και του νότιου Έβρου το συντομότερο δυνατό View full είδηση

Νέα σύμβαση υπέγραψε η Intrakat με την «Εγνατία Οδός ΑΕ» για το έργο «Επείγουσες εργασίες αποκατάστασης και ενίσχυσης της δομικής επάρκειας της παλαιάς γέφυρας του δεξιού κλάδου του Αξιού ποταμού». Πρόκειται για έργο ύψους 13 εκατ. ευρώ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ), το οποίο έρχεται να επιλύσει σοβαρά προβλήματα και βλάβες που εμφανίστηκαν σε νευραλγικό σημείο της Εθνικής Οδού, μέσα από την βαριά συντήρηση, αποκατάσταση και ενίσχυση της δομικής επάρκειας της παλαιάς γέφυρας του Αξιού. Η παλαιά γέφυρα του δεξιού κλάδου του Αξιού βρίσκεται σε χρήση από το 1973 (για το ρεύμα προς Θεσσαλονίκη). Οι σχετικές στατικές μελέτες έχουν διαπιστώσει σημαντικές βλάβες, τόσο εξαιτίας των διαφόρων πλημμυρικών φαινομένων του παρελθόντος όσο και της συχνής διέλευσης βαρέων οχημάτων, οι οποίες έχουν μειώσει σε μη αποδεκτό βαθμό τον συντελεστή ασφαλείας της. Υπενθυμίζεται ότι, η επικινδυνότητα του σημείου είχε οδηγήσει σε περιορισμό των λωρίδων κυκλοφορίας αλλά και παρεμβάσεις στα όρια ταχύτητας, το επιτρεπόμενο βάρος φορτίων κ.ο.κ., μέτρα τα οποία προκαλούσαν σειρά ζητημάτων οδικής ασφάλειας. Οι εν λόγω εργασίες, στις οποίες θα προχωρήσει άμεσα η Intrakat, κρίνονται απαραίτητες ώστε να επιτευχθεί ένας αποδεκτός συντελεστής δομικής και λειτουργικής ασφάλειας και να αποκατασταθεί η ασφαλής χρήση της γέφυρας από τα διερχόμενα οχήματα. Με τις προβλεπόμενες παρεμβάσεις θα θωρακιστεί η γέφυρα έναντι κινδύνου απροειδοποίητης κατάρρευσης, ενώ -παράλληλα- θα αρθούν τα μέτρα περιορισμού φορτίου που παρεμποδίζουν δραματικά την απρόσκοπτη κυκλοφορία βαρέων οχημάτων, καθώς και οι περιορισμοί της κυκλοφοριακής συνέχειας μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού Τομέα της Εγνατίας Οδού στο νευραλγικό οδικό τμήμα Α/Κ Κλειδιού – Α/Κ Καλοχωρίου. View full είδηση

Ενα νέο πρόγραμμα, το «Διατηρώ κατ’ οίκον», ραμμένο στο μοτίβο του «Εξοικονομώ» έχει ετοιμάσει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) για τις αποκαταστάσεις των ερειπωμένων κτιρίων. Η σχετική πρόταση μάλιστα, η οποία περιλαμβάνει ολοκληρωμένες δράσεις για την αναγέννηση αξιόλογων αλλά επικίνδυνων για τη δημόσια ασφάλεια κτισμάτων έχει ήδη υποβληθεί για χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης. Οπως αναφέρουν στο «Βήμα» στελέχη του υπουργείου, στο νέο πρόγραμμα θα μπορούν να υπαχθούν κτίρια που έχουν κριθεί ως διατηρητέα. Ιστορικές γειτονιές και οικισμοί Ωστόσο, των επιδοτήσεων θα ωφελούνται και αρχιτεκτονικά «διαμάντια» του Μεσοπολέμου, ή και μεταγενέστερες κατασκευές που ανεγέρθησαν έως και τη δεκαετία του ’60, υπό την προϋπόθεση ότι εντάσσονται σε μια ιστορική γειτονιά, ή σε έναν παραδοσιακό οικισμό. Το πρόγραμμα θα καλύπτει την πλήρη αποκατάστασή τους, αλλά και τις άμεσα μόνο αναγκαίες σωστικές επεμβάσεις ώστε να μην καταρρεύσουν. Επίσης, έχει προβλεφθεί να επιδοτούνται εργασίες αποκλειστικά για τις προσόψεις των κτιρίων, στις οποίες θα περιλαμβάνεται ακόμη και το πλύσιμο. Κι αυτό διότι τεχνικές που χρησιμοποιούνταν εκείνη την περίοδο, όπως τα αρτιφισιέλ, για να ξαναβρούν τη λάμψη τους – από τη μαρμαρόσκονη που «έκρυβε» ο σοβάς – πρέπει να πλυθούν με ειδικό τρόπο, ο οποίος μάλιστα κοστίζει ακριβότερα από ένα βάψιμο, το οποίο άλλωστε θα τα κατέστρεφε. Επεμβάσεις από τους δήμους Παράλληλα με το πρόγραμμα «Διατηρώ», το επιτελείο του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κωστή Χατζηδάκη και του υφυπουργού κ. Δημήτρη Οικονόμου έχουν στα σκαριά νομοθετική ρύθμιση για την αντιμετώπιση των θεσμικών δυσκολιών επέμβασης σε επικίνδυνα κτίρια, από δήμους και δημόσιους φορείς. Ουσιαστικά θα τους δίνεται η δυνατότητα να αναλαμβάνουν την αποκατάσταση εγκαταλελειμμένων κτιρίων και εν συνεχεία να τα διαχειρίζονται έως ότου αποσβέσουν το κόστος αποκατάστασης ή και νωρίτερα εάν αυτό αποπληρωθεί από τους ιδιοκτήτες τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα νομοθετική πρωτοβουλία θα κινηθεί στη λογική του σχεδίου νόμου που είχε παρουσιαστεί τον Νοέμβριο του 2014, βάσει μελέτης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με πολλές ωστόσο βελτιώσεις. Για παράδειγμα, τότε προβλεπόταν ότι κενά και εγκαταλελειμμένα κτίρια μπορούσαν να περιέλθουν στη διαχείριση (ή ακόμη και στην κυριότητα σε ειδικές περιπτώσεις) δήμων και ιδιωτών για χρονικό διάστημα ως και 50 έτη. Προθεσμία προς τους ιδιοκτήτες Στη νέα πρόταση δεν τίθεται θέμα κυριότητας, τουλάχιστον για τις περιπτώσεις που εμφανίζονται ιδιοκτήτες, ενώ για το χρονικό διάστημα έχουν προταθεί τα 20 έτη, αν και ακόμη δεν έχει «κλειδώσει». Πάντως, θα δίνεται το δικαίωμα στον ενδιαφερόμενο δήμο να απευθύνεται στους ιδιοκτήτες του κτιρίου θέτοντας συγκεκριμένη προθεσμία και εάν δεν ανταποκριθούν θα έχει το δικαίωμα να επέμβει. Εάν πρόκειται για κατασκευή αγνώστου ιδιοκτήτη, θα προηγείται σχετική ανακοίνωση στον Τύπο για εύλογο διάστημα. Πόροι ώστε να στηριχθούν οι δήμοι για το κόστος αποκατάστασης θα αναζητηθούν από το ήδη πιεσμένο λόγω των μνημονιακών αφαιμάξεων Πράσινο Ταμείο, από το ΕΣΠΑ ή άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία. Για τις αναγκαίες κατεδαφίσεις (μη διατηρητέων κτιρίων) και πάλι οι δήμοι ή ο φορέας που θα τις αναλάβει θα μπορεί να στηριχθεί οικονομικά ενώ στην πορεία το κονδύλι θα αναζητείται από τους ιδιοκτήτες. Υπάρχει η σκέψη να τεθούν συγκεκριμένα εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια για τους πραγματικά αδύναμους οικονομικά πολίτες ώστε να εξαιρούνται από την υποχρέωση κάλυψης του κόστους κατεδάφισης. Τα ελλείμματα στη διαχείριση Την τελευταία δεκαετία διάφορες προτάσεις – συχνά καλών προθέσεων – είδαν το φως της δημοσιότητας, όμως τελικά τις έφαγε το… μαύρο σκοτάδι καθώς το πρόβλημα είναι σύνθετο και πολυεπίπεδο. Πρώτο έλλειμμα για τη σωστή διαχείριση των γηρασμένων κτιρίων ένα συμπαγές και σαφές νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο επιχειρεί να διαμορφώνει το ΥΠΕΝ με τις νέες ρυθμίσεις. Δεύτερο έλλειμμα, η απουσία καταγραφής. Πώς θα αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα όταν δεν το γνωρίζεις; Γι’ αυτό στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο ΥΠΕΝ με τη συμμετοχή αρμόδιων φορέων αποφασίστηκε να ξεκινήσει με εθελοντές μηχανικούς του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) η καταγραφή όλων των εν δυνάμει επικίνδυνων κτιρίων ανά τη χώρα, ώστε η λίστα που θα δημιουργηθεί να λειτουργήσει ως… πυξίδα για τους δήμους. Τρίτο έλλειμμα, η στήριξη των ιδιοκτητών διατηρητέων. Ο τρόπος αποζημίωσής τους μέσω του θεσμού της Μεταφοράς Συντελεστή Δόμησης (ΜΣΔ) παραμένει ανενεργός από το 2007. Με τις νέες ρυθμίσεις θα ενεργοποιηθεί, μετά τον καθορισμό των απαιτούμενων, από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, ειδικών Ζωνών Υποδοχής Συντελεστή (ΖΥΣ). Ετσι, θα μπορούν να αποζημιώνονται οι ιδιοκτήτες για την αδυναμία εκμετάλλευσης όλου του συντελεστή δόμησης που ισχύει στην περιοχή όπου βρίσκεται το ακίνητο. Ψηφιακή Τράπεζα Γης Η ΜΣΔ θα συνδεθεί με την Ψηφιακή Τράπεζα Γης που θα ενεργοποιηθεί από το ΤΕΕ. Σε αυτήν θα καταλήγουν τα χρήματα όσων αγοράζουν τίτλους μεταφοράς για να τους χρησιμοποιήσουν στις ΖΥΣ, τα οποία θα αποδίδονται στους ιδιοκτήτες διατηρητέων που θα υποχρεώνονται να συντηρήσουν ή εάν χρειάζεται να επισκευάσουν το κτίριο. Ωστόσο, ακόμη δεν έχει γίνει η προκήρυξη για τον εντοπισμό των πρώτων 50 ΖΥΣ για να ξεμπλοκάρει η διαδικασία. Τέταρτο έλλειμμα η οικονομική και νομική κάλυψη των δήμων, ώστε να μπορούν να επεμβαίνουν σε κτίρια που θεωρούνται επικίνδυνα, ή υποβαθμίζουν είτε υγειονομικά, είτε αισθητικά, το αστικό περιβάλλον. Ρύθμιση για κατεδαφίσεις όπου ελλοχεύουν κίνδυνοι Για όσα εγκαταλελειμμένα κτίρια έχουν κριθεί επικινδύνως ετοιμόρροπα και άρα κατεδαφιστέα (στην περίπτωση που δεν είναι χαρακτηρισμένα ως «διατηρητέα»), ο δήμος θα μπορεί να βάζει μπροστά τις… μπουλντόζες. Η ρύθμιση αναμένεται ότι θα είναι έτοιμη έως τις αρχές Δεκεμβρίου, ώστε να περιληφθεί στο νομοσχέδιο για τη χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία που αναμένεται τότε να εισαχθεί προς συζήτηση στις επιτροπές της Βουλής. Η πληγή των εγκαταλελειμμένων και το καλό παράδειγμα του Βόλου Ο χαμός των δύο παιδιών στη Σάμο από την κατάρρευση ενός ερειπωμένου κτίσματος την ώρα του μεγάλου σεισμού ήταν «μαχαιριά στην καρδιά» μιας πολιτείας που εδώ και χρόνια αδιαφορεί για την εγκατάλειψη του αστικού περιβάλλοντος. Επειτα από μια δεκαετία ύφεσης και κουβαλώντας ήδη τη φθορά δεκαετιών εγκατάλειψης, χιλιάδες παλιά κτίρια αποτελούν δημόσια απειλή. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών του ΤΕΕ σε όλη τη χώρα υπολογίζονται στις 120.000, εκ των οποίων 20.000 είναι χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα. Από όλα αυτά τουλάχιστον 10.000 εκτιμάται ότι είναι επικινδύνως ετοιμόρροπα. Αλλα σκέτα χαλάσματα, ντουβάρια ξεγυμνωμένα, που ουδέποτε επισκευάστηκαν, άλλα γκρεμισμένα από σεισμούς ή διαβρωμένα από βροχές που τρύπωσαν από τα σπασμένα παράθυρα, τα περισσότερα εγκαταλελειμμένα από τους ιδιοκτήτες τους. Στολίδια Εντοπίζονται κυρίως στα ιστορικά κέντρα των πόλεων, ή στις πυκνοδομημένες περιοχές τους αλλά και στους περισσότερους μικρούς ή μεγάλους οικισμούς της χώρας. Μόνο στην Αθήνα, κυμαίνονται μεταξύ 1.400 και 1.800 (ανάλογα με τη μελέτη), εκ των οποίων περίπου τα μισά είναι διατηρητέα, αρχιτεκτονικά στολίδια που καταρρέουν ή απογυμνώνονται από επιτήδειους οι οποίοι αφαιρούν οτιδήποτε μπορεί να πουληθεί – από ακροκέραμα και κάγκελα μέχρι πόμολα και πλακάκια. Αλλωστε, σύμφωνα με τη μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2014), το 37% των κτιρίων του κτιριακού αποθέματος στο κέντρο της πρωτεύουσας είναι κενό. Αντιστοίχως, στον Πειραιά, οι εκθέσεις που έχουν συνταχθεί από την αρμόδια υπηρεσία του δήμου την τελευταία 20ετία αφορούν συνολικά 965 επικίνδυνα κτίρια. Στη Θεσσαλονίκη σύμφωνα με εκτιμήσεις του Τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας του ΤΕΕ περίπου 700 εγκαταλειμμένα κτίρια έχουν καταμετρηθεί, εκ των οποίων περισσότερα από 200 είναι διατηρητέα. Αξιοποίηση Η πόλη του Βόλου ωστόσο πρωτοπορεί στον τομέα της διάσωσης παλαιών κτιρίων, καθώς έχουν αποκατασταθεί και αξιοποιηθεί τα 27 από τα 40 παλιά βιομηχανικά κτίρια που έμειναν όρθια μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1955. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι ο Βόλος θεωρείται κορυφαία πόλη στην Ελλάδα και από τις σημαντικότερες στην Ευρώπη, μαζί με την Τεράσα της Ισπανίας, στη διάσωση και επανάχρηση του βιομηχανικού αποθέματος. Οπως αναφέρει στο «Βήμα» ο καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Κώστας Αδαμάκης, τη δεκαετία του ’80 ξεκίνησε στην πόλη να συζητείται το μέλλον των βιομηχανικών συγκροτημάτων που βρίσκονταν διάσπαρτα εντός του πολεοδομικού ιστού της και μαρτυρούσαν το ένδοξο βιομηχανικό παρελθόν της. Πιέσεις υπήρχαν για την κατεδάφισή τους, αλλά καμιά φορά το σύμπαν συνωμοτεί διαφορετικά. Σύμφωνα με τον καθηγητή – πρόσωπο-«κλειδί» για το επιτυχημένο εγχείρημα της διάσωσης των ιστορικών βιομηχανικών κτιρίων του Βόλου – ήταν οι συγκυρίες αλλά και άνθρωποι με όραμα που βοήθησαν. «Το 1984 ξεκινούσε τη λειτουργία του το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το οποίο εμφανίστηκε σαν από μηχανής θεός. Αντί να δημιουργήσει ένα νέο campus, αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθούν ιστορικά βιομηχανικά κτίρια, που μαζί με άλλα διατηρητέα, αποτέλεσαν το κτιριακό πλέγμα του πανεπιστημίου, εντάσσοντας την πανεπιστημιακή κοινότητα στις λειτουργίες της πόλης. Λίγα χρόνια αργότερα ανέλαβε δήμαρχος της πόλης ο Δημήτρης Πιτσιώρης, ο οποίος επίσης σεβάστηκε το όραμα της διάσωσης των ιστορικών κτιρίων» σημειώνει ο καθηγητής. Νέες χρήσεις Ετσι, στο εμβληματικό κτίριο της Καπναποθήκης Παπαστράτου, στην παραλία του Βόλου στεγάστηκε η πρυτανεία του Πανεπιστημίου. Ακολούθησαν η διάσωση και η εισαγωγή νέων χρήσεων στο συγκρότημα της υφαντουργίας Μουρτζούκου, στην πρώην μεταλλοβιομηχανία Παπαρρήγα, στο καπνεργοστάσιο και στις καπναποθήκες Ματσάγγου, στο πλινθοκεραμοποιείο Τσαλαπάτα, στο Κτίριο Σπήρερ, στην Παλιά Ηλεκτρική, στην Κίτρινη Αποθήκη, στο «Μέγαρο Τσικρίκη», στο αρχοντικό Καβούρα κ.ά. Ωστόσο, πέρα από τη βιομηχανική αρχιτεκτονική κληρονομιά που διεσώθη, παραμένουν στην πόλη 162 εγκαταλελειμμένα κτίρια, σύμφωνα με καταγραφή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Από αυτά το 10% κρίθηκε ως ετοιμόρροπο ενώ πάνω από τα μισά εμφανίζουν σημαντικές φθορές. Το πρόβλημα της δομικής τρωτότητας Πέρα από το ζήτημα της αποκατάστασης, ανακατασκευής ή κατεδάφισης ερειπωμένων κτιρίων, ο πρόεδρος του ΤΕΕ κ. Γιώργος Στασινός βάζει στο τραπέζι το ζήτημα του ελέγχου δομικής τρωτότητας όλων των δημοσίων κτιρίων, ο οποίος έχει ολοκληρωθεί μόνο στο 25%. Εχουν ωστόσο ελεγχθεί οι σχολικές μονάδες που κατασκευάστηκαν έως το 1959, περίοδο κατά την οποία δεν υπήρχε αντισεισμικός κανονισμός. Ωστόσο, όπως αναφέρει ο κ. Στασινός, είναι αναγκαίο να γίνουν άμεσα έλεγχοι σε σχολεία, νοσοκομεία και χώρους συνάθροισης κοινού που κατασκευάστηκαν έως το 1985, χρονιά που αρχίζει να εφαρμόζεται αντισεισμικός κανονισμός. Για τα ιδιωτικά κτίρια θεωρεί ότι η λύση του αναγκαίου ελέγχου μπορεί να έρθει μέσα από την ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίου, η οποία ακόμη δεν λειτουργεί, ενώ για τις δημόσιες υποδομές προτείνει τη δημιουργία Ηλεκτρονικού Μητρώου για την καταγραφή και τον προγραμματισμό της συντήρησής τους. Προβλήματα λόγω πολυϊδιοκτησίας και γραφειοκρατίας Οπως επισημαίνει στο «Βήμα» ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Κώστας Μπακογιάννης, υπάρχουν και άλλα ζητήματα που δημιουργούν προβλήματα, με πρώτο την πολυϊδιοκτησία. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σε καταγραφή του 2012, στην υποβαθμισμένη περιοχή του Γερανίου, δίπλα στην Ομόνοια, µόνο σε ένα οικοδομικό τετράγωνο ο αριθμός των ιδιοκτητών έφτανε τους 596. «Το δεύτερο ζήτημα αφορά τι κάνουμε με όσα είναι αγνώστου ιδιοκτήτη, αλλά και με τα εγκαταλειμμένα ακίνητα του Δημοσίου ή του ευρύτερου δημόσιου φορέα, τα οποία βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Χρειάζεται γενναίο πρόγραμμα που θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε» αναφέρει ο κ. Μπακογιάννης. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης ανήκουν 1.226 κτίρια σε όλη την Ελλάδα εκ των οποίων μόνο στο κέντρο της Αθήνας έχουν καταγραφεί 256, στην πλειονότητά τους κενά και αναξιοποίητα. Και ο αριθμός αυξάνεται κατακόρυφα εάν προστεθούν άλλα ακίνητα του Δημοσίου αλλά και τα «λιμνάζοντα κληροδοτήματα», δηλαδή οι περιουσίες ιδιωτών που πέρασαν σε ιδρύματα και δημόσιους οργανισμούς. Ενα ακόμη εμπόδιο, σύμφωνα με τον δήμαρχο Αθηναίων, είναι η γραφειοκρατικά δύσκολη διαδικασία επέμβασης στα κτίρια, όπως και η απουσία οικονομικών κινήτρων. «Το σημερινό μοντέλο δεν λειτουργεί, πρέπει να επισπευσθούν οι διαδικασίες. Υπάρχει ευρεία συναίνεση για το πού πρέπει να πάμε» τονίζει ο κ. Μπακογιάννης. Σήμερα το project του Δήμου Αθηναίων για την κατεδάφιση 13 εγκαταλελειμμένων επικίνδυνων μη διατηρητέων κτιρίων ολοκληρώνεται, ενώ έως το τέλος του έτους θα προκηρυχθεί νέα εργολαβία που θα συμπληρώσει τον κατάλογο των προς κατεδάφιση κτιρίων. Μάχη Τράτσα View full είδηση

Αποκατάσταση των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) Μεγάρων, Παλαιάς Φώκαιας και Καλυβίων View full είδηση

Στην Ιαπωνία ο όρος χρονοδιάγραμμα παίρνει άλλες διαστάσεις. Μέσα σε μόλις μια εβδομάδα επαναλειτούργησε ο δρόμος πέντε λωρίδων που είχε... καταπιεί η γη. Για την ακρίβεια η 30μ διάμετρου και 15μ βάθους τρύπα είχε αποκατασταθεί σε διάστημα 48 ωρών, αλλά οι έλεγχοι ασφαλείας καθυστέρησαν την επαναλειτουργία του δρόμου μία εβδομάδα μετά το συμβάν. Ο Δήμαρχος της Fukuoka, Soichiro Takashima, ανέφερε ότι το υπέδαφος μετά τα έργα επιδιόρθωσης είναι τώρα 30 φορές πιο ανθεκτικό. Όπως αναφέρθηκε στα τοπικά μέσα το ατύχημα συνέβη λόγω εργασιών επέκτασης γραγμμής του μετρό στοι σημείο αυτό. Οι εργάτες της Fukuoka, που γέμισαν την τρύπα με 6200 κυβικά μέτρα μείγματος άμμου και τσιμέντου, αποθεώθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτυώσης της χώρας. Πηγή: michanikos-online.gr Click here to view the είδηση

Το σχέδιο αποκατάστασης του ιστορικού εμπορικού τριγώνου παρουσίασε ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης. Πρόκειται για βελτιωτικές παρεμβάσεις που θα πραγματοποιηθούν στο επίπεδο των υποδομών, της λειτουργίας, της συντήρησης και της φύλαξης της περιοχής του εμπορικού τριγώνου που θα αποτελέσουν πρότυπο για όλο το κέντρο της Αθήνας. "Η παρέμβαση στο Εμπορικό Τρίγωνο έχει ως στόχο να αποκαταστήσει την περιοχή, να βελτιώσει την υποδομή και να εφαρμόσει τη νομιμότητα" υπογράμμισε μιλώντας στους δημοσιογράφους, ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης. Οι παρεμβάσεις θα ανέλθουν στα 2,6 εκ. ευρώ, αναμένεται να ξεκινήσουν την ’νοιξη του 2016 και σκοπός είναι να ολοκληρωθούν εντός του έτους. Όπως τόνισε ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης αποτελεί πιλοτική παρέμβαση σε επιλεγμένη περιοχή του Εμπορικού Τριγώνου: Σύνταγμα, Ομόνοια, Μοναστηράκι. «Εκεί όπου χτυπά η καρδιά της Αθήνας. Λειτουργούν φορείς και δομές της τοπικής οικονομίας και της τουριστικής αγοράς, βρίσκονται τα σημαντικότερα μουσεία, το βασικό κτηριακό απόθεμα αρχιτεκτονικής κληρονομιάς των νεοτέρων χρόνων και γνωστά τοπόσημα πολιτισμού και ιστορίας της πόλης» τόνισε ο δήμαρχος Αθηναίων. Ο κ. Καμίνης τόνισε ότι η συγκεκριμένη περιοχή συμπυκνώνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την κατάληψη και υποβάθμιση του δημοσίου χώρου, με παράνομα τραπεζοκαθίσματα, αυτοκίνητα και μηχανάκια πάνω στους πεζοδρόμους, εμπορεύματα, σκουπίδια κλπ. Στην ανεπίσημη παρουσίαση του σχεδίου συμμετείχαν ο γενικός γραμματέας του δήμου Αθηναίων Λευτέρης Καστανάκης, ο αντιδήμαρχος Αστικής Υποδομής - Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή Γιώργος Αποστολόπουλος και ο εντεταλμένος σύμβουλος για θέματα Ιστορικού Κέντρου Ηλίας Βλαχάκης. Πηγή: http://www.buildnet....213&artid=17082 Click here to view the είδηση

Σε δυόμισι με τρία χρόνια θα δούμε και τον Παρθενώνα με στέγη. Μη φανταστείτε βέβαια το μνημείο πλήρως στεγασμένο όπως απεικονίζεται στις διάφορες αναπαραστάσεις του. Προγραμματίζεται όμως η μερική αποκατάσταση της στέγης σε όλο το δυτικό πτερό του ναού και η αποκατάσταση του δυτικού τοίχου του σηκού του Παρθενώνα, όπως και η αντικατάσταση του τσιμεντένιου υπέρθυρου της γιγάντιας αρχαίας θύρας στο εσωτερικό του μνημείου. Δηλαδή, θα τοποθετηθούν επτά δοκοί (4 αρχαίοι και 3 από νέο μάρμαρο) και όλα τα φατνώματά τους πάνω από τη δυτική κιονοστοιχία (είναι αυτή που βλέπουμε αφήνοντας πίσω μας τα Προπύλαια) και την εσωτερική κιονοστοιχία του οπισθόναου, έτσι ώστε να γίνει κατανοητή από τους επισκέπτες η εικόνα που είχε ο ναός της θεάς Αθηνάς στην κλασική εποχή. Την επέμβαση αυτή είχε δρομολογήσει στη δεκαετία του '50 ο Αναστάσιος Ορλάνδος και είχε μάλιστα κατασκευάσει με τους άριστους τεχνίτες εκείνης της εποχής τρεις ελεύθερες δοκούς, τέσσερις μεταδόκιες πλάκες και 18 φατνώματα από νέο πεντελικό μάρμαρο. Ηθελε με αυτό τον τρόπο να προστατεύσει τα γλυπτά της δυτικής ζωφόρου που ήταν ακόμη επάνω στο μνημείο (τώρα εκτίθενται στο Μουσείο της Ακρόπολης). Είχε από τότε γίνει αισθητή η διάβρωση των γλυπτών από την όξινη βροχή και τη ρύπανση της ατμόσφαιρας. Ο Ορλάνδος όμως δεν προχώρησε φοβούμενος τη στατική επάρκεια του μνημείου, καθώς οι δοκοί θα ακουμπούσαν στους κίονες του οπισθόναου που είχαν υποστεί βλάβες από τη μεγάλη πυρκαγιά του Παρθενώνα και δεν μπορούσε κανείς να ελέγξει τη συμπεριφορά τους σε έναν ενδεχόμενο σεισμό. Τα τελευταία χρόνια οι κίονες αυτοί ενισχύθηκαν με ενέματα και είναι σε θέση να σηκώσουν τέτοια φορτία, σύμφωνα με τους μελετητές του μνημείου που εισηγήθηκαν τη νέα πρόταση η οποία εγκρίθηκε ομόφωνα προχτές από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Η στέγαση ή μη του Παρθενώνα ετέθη ως ερώτημα το 2013 στο διεθνές συνέδριο της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΕΣΜΑ) και οι σύνεδροι ψήφισαν με μεγάλη πλειοψηφία «υπέρ της πλήρους κάλυψης του δυτικού πτερού» όπως τόνισε ο πρόεδρος της ΕΣΜΑ Χαράλαμπος Μπούρας στο ΚΑΣ. Κι επειδή κάποια από τα μέλη του Συμβουλίου εξέφρασαν προβληματισμό για τη σκίαση των αντιγράφων γλυπτών της ζωφόρου μετά τη δημιουργία της οροφής, ο κ. Μπούρας ανέφερε πως «αν γίνει η οροφή τότε θα αντιληφθούμε κάτι που δεν γνωρίζει ίσως κανείς, ότι δηλαδή στην αρχαιότητα η ζωφόρος ήταν πάντα βαθύτατα σκιασμένη. Δηλαδή, αυτή η έννοια ενός λαμπρού γλυπτού στο φως ήταν αδιανόητη. Τώρα θα το ξανακερδίσουμε ως αίθηση». Την ίδια άποψη μας εξέφρασε και η πρώην διευθύντρια της ΥΣΜΑ Μαίρη Ιωαννίδου που έχει παρακολουθήσει την προετοιμασία αυτών των μελετών εδώ και χρόνια. Θεωρεί πως η αποκατάσταση του δυτικού πτερού θα βοηθήσει στην κατανόηση ενός τμήματος του μνημείου, θα βελτιώσει τη σεισμική συμπεριφορά του σε εκείνο το σημείο και συγχρόνως θα προστατεύσει τα αντίγραφα της ζωφόρου. Η περιοχή αυτή στην αρχαιότητα καλυπτόταν από 7 δοκούς (όσες θα επανατοποθετηθούν) επί των οποίων εδράζονταν 18 φατνωματικές πλάκες με πλούσιο διάκοσμο, που αποτελούσαν την οροφή του πτερού. Τέσσερις από τις δοκούς σώθηκαν στη θέση τους έως το 1992, οπότε κατέβηκαν από το μνημείο για να μεταφερθεί η ζωφόρος στο μουσείο. Εκτοτε εκκρεμούσε η επανατοποθέτησή τους, κάτι που προϋπέθετε στατική ενίσχυση της περιοχής αυτής. Τη μελέτη ανέλαβαν ο αρχιτέκτων Κοσμάς Σκαρής, ο πολιτικός μηχανικός Ζαννής Κοντέας σε συνεργασία με την υπεύθυνη για τα έργα στον Παρθενώνα αρχιτέκτονα Ροζαλία Χριστοδουλοπούλου και την πολιτικό μηχανικό Αντιγόνη Βρούβα. Στην ίδια συνεδρίαση αποφασίστηκε επίσης η αποκατάσταση του δυτικού τοίχου του σηκού του Παρθενώνα, όπως και η αντικατάσταση του τσιμεντένιου υπέρθυρου, σύμφωνα με τη μελέτη της αρχιτέκτονα Λένας Λαμπρινού και του πολιτικού μηχανικού Βασίλη Παπαβασιλείου. Η διευθύντρια της ΥΣΜΑ Βασιλική Ελευθερίου ανέφερε στο συμβούλιο ότι «ο δυτικός τοίχος είναι ένα από τα καλύτερα διατηρούμενα μέρη του μεγάλου ναού αν και έχει υποστεί θερμικές θραύσεις τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική επιφάνειά του». Το κυριότερο πρόβλημα εντοπίζεται στο υπέρθυρο, γιατί έχει τοποθετηθεί τσιμεντένιο από τις αναστυλώσεις του Μπαλάνου (1926) και έχει διαβρωθεί. Η αποκατάστασή του, είπαν πως θα στηριχθεί στην αναλυτική περιγραφή και τεκμηρίωση του υπερθύρου (το οποίο αποτελείται από τέσσερις πλινθίδες) του Μαν. Κορρέ (1994). Ο κ. Κορρές έχει κάνει την αναπαράσταση του τρόπου στερέωσης και λειτουργίας της γιγάντιας αρχαίας θύρας, την ταύτιση και μελέτη των μαρμάρινων σπολίων με τα οποία είχε γίνει κατά την υστερορωμαϊκή περίοδο η επισκευή της μετά τη μεγάλη πυρκαγιά και τη μελέτη αποκατάστασης του υπέρθυρου. Η επέμβαση όμως λόγω άλλων προτεραιοτήτων δεν έγινε τελικά και ανατέθηκε νέα μελέτη στους Λαμπρινού και Παπαβασιλείου ώστε να διερευνηθεί η δυνατότητα συνδέσεως και συμπληρώσεως των θραυσμάτων των τριών αρχαίων πλινθίδων και μιας 4ης από νέο μάρμαρο. Το υλικό έχει ήδη εξασφαλιστεί και θα αρχίσει άμεσα η κατεργασία του. Πηγή: http://www.enet.gr/?...ticle&id=446904 Click here to view the είδηση

Από www.e-archimedes.gr Επικαιροποίηση της ΠΕΤΕΠ και εναρμόνισή της με το Πρότυπο ΕΛΟΤ ΕΝ 1504 στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του www.e-archimedes.gr για την συμπλήρωση του θεματολογίου των ΠΕΤΕΠ και την βελτίωση του περιεχομένου τους. Η αρχή της ισοδύναμης διατομής συνίσταται στην αποκατάσταση της διατομής του σκυροδέματος και του οπλισμού με υλικά συμβατών μηχανικών χαρακτηριστικών με εκείνα που υπέστησαν βλάβη, χωρίς να αλλάξει η γεωμετρία του στοιχείου και η ποσότητα του περιεχόμενου οπλισμού.

Πρόγραμμα αποκατάστασης υπαίθριων γλυπτών έργων τέχνης υλοποιεί ο Δήμος Αθηναίων. Το πρόγραμμα συνολικού ύψους 771,2 εκατ. χιλιάδες ευρώ αφορά 100 έργα τέχνης που βρίσκονται διάσπαρτα και σε κακή κατάσταση σε όλη την πρωτεύουσα. Όπως αναφέρεται στο Έθνος του Σαββάτου, πρόκειται για αδριάντες, προτομές, ολόσωμα, στήλες και ελεύθερες συνθέσεις, έργα μεγάλων καλλιτεχνών του 19ου και 20ού αιώνα. Στην πλειοψηφία τους έχουν καταπονηθεί από βανδαλισμούς, αλλά και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Στο στόχαστρο των αγνώστων μπαίνουν συνήθως οι μύτες των αγαλμάτων, τα χέρια, όπως και το περίφημο σπαθί του στρατηγού Μακρυγιάννη στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Πονοκέφαλο πάντως στους αρμόδιους προκαλεί το ζήτημα της φύλαξης των γλυπτών μετά την αποκατάσταση, αφού τα περισσότερα είναι διάσπαρτα σε όλο το Κέντρο. Ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί εντός του επόμενου διμήνου και το έργο θα ολοκληρωθεί στα τέλη του 2014. Πηγή: http://www.ypodomes.... Click here to view the είδηση