-
Περιεχόμενα
14.243 -
Εντάχθηκε
-
Τελευταία επίσκεψη
-
Days Won
44
Τύπος περιεχομένου
Profiles
Φόρουμ
Downloads
Gallery
Ειδήσεις
Media Demo
Αγγελίες
Store
Everything posted by Engineer
-
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας δίνει προτεραιότητα στην ενεργειακή εξοικονόμηση και στη στήριξη πολιτών προσφέροντας τον αναγκαίο χρόνο για την ολοκλήρωση των έργων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του και την ένταξη του μέγιστου αριθμού ωφελούμενων. Στο πλαίσιο αυτό, ανακοινώνεται η παράταση ολοκλήρωσης για το πρόγραμμα “Εξοικονομώ 2021”: Η καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης του προγράμματος, είναι η 30η Απριλίου 2026. Με τις παρατάσεις αυτές διασφαλίζεται η ομαλή υλοποίηση των έργων, η πλήρης αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων και η μέγιστη ωφέλεια για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Το προγράμματα υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης–NextGeneration EU. View full είδηση
-
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας δίνει προτεραιότητα στην ενεργειακή εξοικονόμηση και στη στήριξη πολιτών προσφέροντας τον αναγκαίο χρόνο για την ολοκλήρωση των έργων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του και την ένταξη του μέγιστου αριθμού ωφελούμενων. Στο πλαίσιο αυτό, ανακοινώνεται η παράταση ολοκλήρωσης για το πρόγραμμα “Εξοικονομώ 2021”: Η καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης του προγράμματος, είναι η 30η Απριλίου 2026. Με τις παρατάσεις αυτές διασφαλίζεται η ομαλή υλοποίηση των έργων, η πλήρης αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων και η μέγιστη ωφέλεια για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Το προγράμματα υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης–NextGeneration EU.
-
Από σήμερα τίθεται σε λειτουργία το Railway.gov.gr, η νέα ενιαία ψηφιακή πλατφόρμα εποπτείας του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου. Η Ελλάδα γίνεται η πρώτη χώρα που αξιοποιεί συνδυαστικά δορυφορικές τεχνολογίες υψηλής ακρίβειας για τον συνεχή εντοπισμό και την παρακολούθηση αμαξοστοιχιών σε εθνική κλίμακα, εισάγοντας ένα νέο μοντέλο ψηφιακής επιτήρησης του σιδηροδρόμου. Για πρώτη φορά, υπάρχει ζωντανή, δημόσια και διαρκής εικόνα της κυκλοφορίας των τρένων σε πραγματικό χρόνο, με έναρξη εφαρμογής στον κεντρικό άξονα Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Από σήμερα, οι πολίτες έχουν πρόσβαση στην παρακολούθηση των επιβατικών τρένων που κινούνται στον άξονα Αθήνα – Θεσσαλονίκη, με σταδιακή επέκταση τους επόμενους δύο μήνες σε ολόκληρο το δίκτυο. Έως τα τέλη Μαρτίου 2026 θα έχουν εξοπλιστεί με το σύστημα δορυφορικού εντοπισμού όλα τα τρένα που κυκλοφορούν στον άξονα από τον Πειραιά έως τα βόρεια σύνορα της χώρας, ενώ έως το τέλος Απριλίου 2026 το σύστημα θα έχει εγκατασταθεί στο σύνολο των αμαξοστοιχιών που κινούνται στο ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Ελληνική πρωτοπορία στη δορυφορική εποπτεία Το Railway.gov.gr αποτελεί μια ελληνική τεχνολογική καινοτομία στον τομέα των μεταφορών. Κάθε συρμός εξοπλίζεται με σύστημα δορυφορικού εντοπισμού υψηλής ακρίβειας του railway.gov.gr, αξιοποιώντας το Ελληνικό Σύστημα Εντοπισμού HEPOS και το αντίστοιχο ευρωπαϊκό Galileo. Η τεχνολογία αυτή επιτρέπει: · προσδιορισμό θέσης σε επίπεδο εκατοστών, · επιχειρησιακή διάκριση παράλληλων γραμμών, · συνεχή μετάδοση δεδομένων με καθυστέρηση μικρότερη των 1,2 δευτερολέπτων. Σε αντίθεση με το συμβατικό GPS, που παρουσιάζει αποκλίσεις έως και 15 μέτρων, το railway.gov.gr παρέχει ακρίβεια επιπέδου γραμμής, λίγων εκατοστών. Το σύστημα δεν βασίζεται μόνο στο δορυφορικό στίγμα. Συνδυάζει: · ψηφιακά χαρτογραφημένο μοντέλο του σιδηροδρομικού δικτύου, · αλγορίθμους αντιστοίχισης τροχιάς (map matching), ώστε να προσδιορίζεται με βεβαιότητα σε ποια γραμμή κινείται κάθε τρένο — ακόμη και σε σήραγγες ή περιοχές με περιορισμένο σήμα. Η ψηφιακή πλατφόρμα υιοθετεί επτά συστάσεις του πορίσματος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για το δυστύχημα των Τεμπών Η λειτουργία του railway.gov.gr σηματοδοτεί και την ουσιαστική υιοθέτηση επτά εκ των δεκαεπτά συνολικά συστάσεων ασφαλείας που διατυπώθηκαν στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για το δυστύχημα των Τεμπών, σχετικά με τη λειτουργία και την εποπτεία του ελληνικού σιδηροδρομικού συστήματος. Μέσω του railway.gov.gr · μεγιστοποιείται η διαθεσιμότητα καταγεγραμμένων επιχειρησιακών δεδομένων, · καθίσταται δυνατή η συνεχής παρακολούθηση της απόδοσης λειτουργιών που σχετίζονται με την ασφάλεια, · ενισχύεται η κατανόηση και η διαχείριση κινδύνων σε πραγματικό χρόνο, · δημιουργείται τεκμηριωμένη βάση ανάλυσης περιστατικών και εξαγωγής επιχειρησιακών συμπερασμάτων, · αναβαθμίζεται η εποπτική ικανότητα του διαχειριστή υποδομής και των αρμόδιων αρχών. Το railway.gov.gr ενσωματώνει βασικές συστάσεις του πορίσματος στον επιχειρησιακό μηχανισμό εποπτείας του σιδηροδρομικού δικτύου, καθιερώνοντας ένα μοντέλο διαρκούς ψηφιακής παρακολούθησης και τεκμηριωμένης ασφάλειας, βασισμένο σε πραγματικά δεδομένα. Διαφάνεια προς τον πολίτη - Η πορεία των τρένων και live video streaming Μέσα από το railway.gov.gr κάθε πολίτης μπορεί να βλέπει: · τη ζωντανή θέση των τρένων στον χάρτη, · την ταχύτητα και την κατεύθυνσή τους, · εκτιμώμενους χρόνους άφιξης, · ενημέρωση για καθυστερήσεις, · συνολική εικόνα της κυκλοφορίας. Πρόσθετα, μέσω ζωντανής μετάδοσης βίντεο από κάμερα που έχει τοποθετηθεί, οι πολίτες μπορούν να βλέπουν εικόνα της πορείας του τρένου σε πραγματικό χρόνο. Επιπλέον δικλείδα ασφαλείας Το railway.gov.gr δεν είναι μόνο εργαλείο ενημέρωσης. Ενσωματώνει δυνατότητες: · αυτόματης ανίχνευσης κινδύνου σύγκρουσης, · άμεσων ειδοποιήσεων, · παρακολούθησης κρίσιμων σημείων και περιστατικών. Σε περίπτωση απόκλισης ή έκτακτου συμβάντος, ενεργοποιούνται πρωτόκολλα ειδοποίησης προς τα κέντρα ελέγχου. View full είδηση
-
Από σήμερα τίθεται σε λειτουργία το Railway.gov.gr, η νέα ενιαία ψηφιακή πλατφόρμα εποπτείας του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου. Η Ελλάδα γίνεται η πρώτη χώρα που αξιοποιεί συνδυαστικά δορυφορικές τεχνολογίες υψηλής ακρίβειας για τον συνεχή εντοπισμό και την παρακολούθηση αμαξοστοιχιών σε εθνική κλίμακα, εισάγοντας ένα νέο μοντέλο ψηφιακής επιτήρησης του σιδηροδρόμου. Για πρώτη φορά, υπάρχει ζωντανή, δημόσια και διαρκής εικόνα της κυκλοφορίας των τρένων σε πραγματικό χρόνο, με έναρξη εφαρμογής στον κεντρικό άξονα Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Από σήμερα, οι πολίτες έχουν πρόσβαση στην παρακολούθηση των επιβατικών τρένων που κινούνται στον άξονα Αθήνα – Θεσσαλονίκη, με σταδιακή επέκταση τους επόμενους δύο μήνες σε ολόκληρο το δίκτυο. Έως τα τέλη Μαρτίου 2026 θα έχουν εξοπλιστεί με το σύστημα δορυφορικού εντοπισμού όλα τα τρένα που κυκλοφορούν στον άξονα από τον Πειραιά έως τα βόρεια σύνορα της χώρας, ενώ έως το τέλος Απριλίου 2026 το σύστημα θα έχει εγκατασταθεί στο σύνολο των αμαξοστοιχιών που κινούνται στο ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Ελληνική πρωτοπορία στη δορυφορική εποπτεία Το Railway.gov.gr αποτελεί μια ελληνική τεχνολογική καινοτομία στον τομέα των μεταφορών. Κάθε συρμός εξοπλίζεται με σύστημα δορυφορικού εντοπισμού υψηλής ακρίβειας του railway.gov.gr, αξιοποιώντας το Ελληνικό Σύστημα Εντοπισμού HEPOS και το αντίστοιχο ευρωπαϊκό Galileo. Η τεχνολογία αυτή επιτρέπει: · προσδιορισμό θέσης σε επίπεδο εκατοστών, · επιχειρησιακή διάκριση παράλληλων γραμμών, · συνεχή μετάδοση δεδομένων με καθυστέρηση μικρότερη των 1,2 δευτερολέπτων. Σε αντίθεση με το συμβατικό GPS, που παρουσιάζει αποκλίσεις έως και 15 μέτρων, το railway.gov.gr παρέχει ακρίβεια επιπέδου γραμμής, λίγων εκατοστών. Το σύστημα δεν βασίζεται μόνο στο δορυφορικό στίγμα. Συνδυάζει: · ψηφιακά χαρτογραφημένο μοντέλο του σιδηροδρομικού δικτύου, · αλγορίθμους αντιστοίχισης τροχιάς (map matching), ώστε να προσδιορίζεται με βεβαιότητα σε ποια γραμμή κινείται κάθε τρένο — ακόμη και σε σήραγγες ή περιοχές με περιορισμένο σήμα. Η ψηφιακή πλατφόρμα υιοθετεί επτά συστάσεις του πορίσματος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για το δυστύχημα των Τεμπών Η λειτουργία του railway.gov.gr σηματοδοτεί και την ουσιαστική υιοθέτηση επτά εκ των δεκαεπτά συνολικά συστάσεων ασφαλείας που διατυπώθηκαν στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για το δυστύχημα των Τεμπών, σχετικά με τη λειτουργία και την εποπτεία του ελληνικού σιδηροδρομικού συστήματος. Μέσω του railway.gov.gr · μεγιστοποιείται η διαθεσιμότητα καταγεγραμμένων επιχειρησιακών δεδομένων, · καθίσταται δυνατή η συνεχής παρακολούθηση της απόδοσης λειτουργιών που σχετίζονται με την ασφάλεια, · ενισχύεται η κατανόηση και η διαχείριση κινδύνων σε πραγματικό χρόνο, · δημιουργείται τεκμηριωμένη βάση ανάλυσης περιστατικών και εξαγωγής επιχειρησιακών συμπερασμάτων, · αναβαθμίζεται η εποπτική ικανότητα του διαχειριστή υποδομής και των αρμόδιων αρχών. Το railway.gov.gr ενσωματώνει βασικές συστάσεις του πορίσματος στον επιχειρησιακό μηχανισμό εποπτείας του σιδηροδρομικού δικτύου, καθιερώνοντας ένα μοντέλο διαρκούς ψηφιακής παρακολούθησης και τεκμηριωμένης ασφάλειας, βασισμένο σε πραγματικά δεδομένα. Διαφάνεια προς τον πολίτη - Η πορεία των τρένων και live video streaming Μέσα από το railway.gov.gr κάθε πολίτης μπορεί να βλέπει: · τη ζωντανή θέση των τρένων στον χάρτη, · την ταχύτητα και την κατεύθυνσή τους, · εκτιμώμενους χρόνους άφιξης, · ενημέρωση για καθυστερήσεις, · συνολική εικόνα της κυκλοφορίας. Πρόσθετα, μέσω ζωντανής μετάδοσης βίντεο από κάμερα που έχει τοποθετηθεί, οι πολίτες μπορούν να βλέπουν εικόνα της πορείας του τρένου σε πραγματικό χρόνο. Επιπλέον δικλείδα ασφαλείας Το railway.gov.gr δεν είναι μόνο εργαλείο ενημέρωσης. Ενσωματώνει δυνατότητες: · αυτόματης ανίχνευσης κινδύνου σύγκρουσης, · άμεσων ειδοποιήσεων, · παρακολούθησης κρίσιμων σημείων και περιστατικών. Σε περίπτωση απόκλισης ή έκτακτου συμβάντος, ενεργοποιούνται πρωτόκολλα ειδοποίησης προς τα κέντρα ελέγχου.
-
Η εκπόνηση διεπιστημονικών μελετών για την αποκατάσταση στο Ηρώδειο και συγκεκριμένα στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης, αποτέλεσε το αντικείμενο ερευνητικού προγράμματος που ανέθεσε η Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο τον Ιούλιο του 2025. Στόχος του ΥΠΠΟ, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, είναι η συνολική αποκατάσταση του μνημειακού συνόλου, παράλληλα με την αναβάθμιση των λειτουργικών υποδομών, ώστε να ενταχθούν αρμονικά στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου, οι εργασίες συντήρησης, αποκατάστασης και αναβάθμισης αναμένεται να διαρκέσουν τουλάχιστον τρία χρόνια από την έναρξή τους, διάστημα κατά το οποίο το μνημείο θα παραμείνει κλειστό για το κοινό. Σήμερα το Ηρώδειο παρουσιάζει σημαντικά δομοστατικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων φθορές στην άνω τοξοστοιχία της πρόσοψης, ρηγματώσεις λίθων, τοπικά φαινόμενα ετοιμορροπίας, βιοδιάβρωση από μικροοργανισμούς και αστοχίες παλαιότερων επεμβάσεων. Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε ότι το μνημείο αποτελεί «μείζον πολιτιστικό αγαθό για την πόλη των Αθηνών, μεγάλης ιστορικής σημασίας και υπερτοπικής αξίας», επισημαίνοντας ότι οι επεμβάσεις ακολουθούν τις διεθνείς αρχές προστασίας μνημείων αλλά και τις ανάγκες σύγχρονης λειτουργίας ενός χώρου θεάματος. Όπως σημείωσε, με την ολοκλήρωση των έργων το Ηρώδειο θα είναι θωρακισμένο έναντι φυσικής και ανθρωπογενούς φθοράς, ενώ θα βελτιωθεί η αναγνωσιμότητα και η λειτουργικότητά του για σύγχρονες πολιτιστικές παραγωγές, με αιχμή τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών. Εκτεταμένες επεμβάσεις αποκατάστασης και αναστήλωσης Οι μελέτες που ολοκληρώθηκαν περιλαμβάνουν αρχιτεκτονική μελέτη αναστήλωσης, μελέτη στατικής επάρκειας, δομικής αποκατάστασης, αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις σύγχρονων υποδομών, δομοστατικό σχεδιασμό, μηχανολογικές μελέτες δικτύων και εξειδικευμένη ακουστική μελέτη. Οι επεμβάσεις δομικής αποκατάστασης προβλέπουν αφαίρεση ασύμβατων νεότερων υλικών, στερεώσεις και συγκολλήσεις λίθων, αντικατάσταση φθαρμένων στοιχείων και διορθώσεις παραμορφώσεων. Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν αναστηλωτικές εργασίες όπως ανάκτηση τοίχων, αναστήλωση θόλου και κλιμακοστασίων, αποκατάσταση αρχιτεκτονικών μελών και ανακατασκευή του λογείου και του περιμετρικού τοίχου του. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην αποκάλυψη και ανάδειξη του σκηνικού οικοδομήματος και των ψηφιδωτών δαπέδων του, που σήμερα παραμένουν αθέατα, καθώς και στον έλεγχο της στατικής επάρκειας παλαιότερων αναστηλώσεων της δεκαετίας του 1950. Νέες υποδομές και λειτουργική αναβάθμιση Το έργο περιλαμβάνει επίσης επανασχεδιασμό των ηλεκτρομηχανολογικών δικτύων, διαχείριση ομβρίων υδάτων, αναβάθμιση αποχέτευσης και συστημάτων πυροπροστασίας. Στον περιβάλλοντα χώρο προβλέπεται αναδιοργάνωση της πλατείας και του άλσους, με στόχο την αποσυμφόρηση από βοηθητικές χρήσεις και τη βελτίωση της λειτουργικότητας για το κοινό και τις παραγωγές. Μεταξύ άλλων, σχεδιάζεται η δημιουργία υπερυψωμένου πλατώματος με στεγασμένους χώρους για εκδοτήρια, αναψυκτήριο και τεχνικές εγκαταστάσεις, ανακατασκευή χώρων υγιεινής και νέες λιθοδομές για την υποστήριξη των εκδηλώσεων. Οι παρεμβάσεις χαρακτηρίζονται ως αναστρέψιμες, με διακριτική ένταξη των σύγχρονων στοιχείων στο τοπίο. Σημαντική καινοτομία αποτελεί η εγκατάσταση νέου ημικυκλικού φορέα φωτισμού που θα αντικαταστήσει τα υφιστάμενα ικριώματα, συνδυάζοντας αισθητική εναρμόνιση με λειτουργική οργάνωση του σκηνικού εξοπλισμού. Πρωτοποριακή ακουστική μελέτη Η ακουστική μελέτη εξετάζει την επίδραση του φυσικού και ενισχυμένου ήχου στον νότιο τοίχο του μνημείου. Ελλείψει διεθνώς καθιερωμένων ορίων για την «ηχοστατική» συμπεριφορά ιστορικών χώρων, αναπτύχθηκε ειδική ερευνητική μεθοδολογία για αντικειμενική αξιολόγηση των επιπτώσεων, στοιχείο που θεωρείται σημαντικό για τη μελλοντική διαχείριση εκδηλώσεων. Παράλληλα, προβλέπεται η σύνταξη νέου κανονισμού λειτουργίας του μνημείου από ομάδα επιστημόνων και καλλιτεχνών, ο οποίος θα λάβει θεσμική μορφή, με στόχο τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας εκδηλώσεων και τη μέγιστη προστασία του χώρου. View full είδηση
-
Η εκπόνηση διεπιστημονικών μελετών για την αποκατάσταση στο Ηρώδειο και συγκεκριμένα στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης, αποτέλεσε το αντικείμενο ερευνητικού προγράμματος που ανέθεσε η Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο τον Ιούλιο του 2025. Στόχος του ΥΠΠΟ, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, είναι η συνολική αποκατάσταση του μνημειακού συνόλου, παράλληλα με την αναβάθμιση των λειτουργικών υποδομών, ώστε να ενταχθούν αρμονικά στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου, οι εργασίες συντήρησης, αποκατάστασης και αναβάθμισης αναμένεται να διαρκέσουν τουλάχιστον τρία χρόνια από την έναρξή τους, διάστημα κατά το οποίο το μνημείο θα παραμείνει κλειστό για το κοινό. Σήμερα το Ηρώδειο παρουσιάζει σημαντικά δομοστατικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων φθορές στην άνω τοξοστοιχία της πρόσοψης, ρηγματώσεις λίθων, τοπικά φαινόμενα ετοιμορροπίας, βιοδιάβρωση από μικροοργανισμούς και αστοχίες παλαιότερων επεμβάσεων. Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε ότι το μνημείο αποτελεί «μείζον πολιτιστικό αγαθό για την πόλη των Αθηνών, μεγάλης ιστορικής σημασίας και υπερτοπικής αξίας», επισημαίνοντας ότι οι επεμβάσεις ακολουθούν τις διεθνείς αρχές προστασίας μνημείων αλλά και τις ανάγκες σύγχρονης λειτουργίας ενός χώρου θεάματος. Όπως σημείωσε, με την ολοκλήρωση των έργων το Ηρώδειο θα είναι θωρακισμένο έναντι φυσικής και ανθρωπογενούς φθοράς, ενώ θα βελτιωθεί η αναγνωσιμότητα και η λειτουργικότητά του για σύγχρονες πολιτιστικές παραγωγές, με αιχμή τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών. Εκτεταμένες επεμβάσεις αποκατάστασης και αναστήλωσης Οι μελέτες που ολοκληρώθηκαν περιλαμβάνουν αρχιτεκτονική μελέτη αναστήλωσης, μελέτη στατικής επάρκειας, δομικής αποκατάστασης, αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις σύγχρονων υποδομών, δομοστατικό σχεδιασμό, μηχανολογικές μελέτες δικτύων και εξειδικευμένη ακουστική μελέτη. Οι επεμβάσεις δομικής αποκατάστασης προβλέπουν αφαίρεση ασύμβατων νεότερων υλικών, στερεώσεις και συγκολλήσεις λίθων, αντικατάσταση φθαρμένων στοιχείων και διορθώσεις παραμορφώσεων. Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν αναστηλωτικές εργασίες όπως ανάκτηση τοίχων, αναστήλωση θόλου και κλιμακοστασίων, αποκατάσταση αρχιτεκτονικών μελών και ανακατασκευή του λογείου και του περιμετρικού τοίχου του. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην αποκάλυψη και ανάδειξη του σκηνικού οικοδομήματος και των ψηφιδωτών δαπέδων του, που σήμερα παραμένουν αθέατα, καθώς και στον έλεγχο της στατικής επάρκειας παλαιότερων αναστηλώσεων της δεκαετίας του 1950. Νέες υποδομές και λειτουργική αναβάθμιση Το έργο περιλαμβάνει επίσης επανασχεδιασμό των ηλεκτρομηχανολογικών δικτύων, διαχείριση ομβρίων υδάτων, αναβάθμιση αποχέτευσης και συστημάτων πυροπροστασίας. Στον περιβάλλοντα χώρο προβλέπεται αναδιοργάνωση της πλατείας και του άλσους, με στόχο την αποσυμφόρηση από βοηθητικές χρήσεις και τη βελτίωση της λειτουργικότητας για το κοινό και τις παραγωγές. Μεταξύ άλλων, σχεδιάζεται η δημιουργία υπερυψωμένου πλατώματος με στεγασμένους χώρους για εκδοτήρια, αναψυκτήριο και τεχνικές εγκαταστάσεις, ανακατασκευή χώρων υγιεινής και νέες λιθοδομές για την υποστήριξη των εκδηλώσεων. Οι παρεμβάσεις χαρακτηρίζονται ως αναστρέψιμες, με διακριτική ένταξη των σύγχρονων στοιχείων στο τοπίο. Σημαντική καινοτομία αποτελεί η εγκατάσταση νέου ημικυκλικού φορέα φωτισμού που θα αντικαταστήσει τα υφιστάμενα ικριώματα, συνδυάζοντας αισθητική εναρμόνιση με λειτουργική οργάνωση του σκηνικού εξοπλισμού. Πρωτοποριακή ακουστική μελέτη Η ακουστική μελέτη εξετάζει την επίδραση του φυσικού και ενισχυμένου ήχου στον νότιο τοίχο του μνημείου. Ελλείψει διεθνώς καθιερωμένων ορίων για την «ηχοστατική» συμπεριφορά ιστορικών χώρων, αναπτύχθηκε ειδική ερευνητική μεθοδολογία για αντικειμενική αξιολόγηση των επιπτώσεων, στοιχείο που θεωρείται σημαντικό για τη μελλοντική διαχείριση εκδηλώσεων. Παράλληλα, προβλέπεται η σύνταξη νέου κανονισμού λειτουργίας του μνημείου από ομάδα επιστημόνων και καλλιτεχνών, ο οποίος θα λάβει θεσμική μορφή, με στόχο τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας εκδηλώσεων και τη μέγιστη προστασία του χώρου.
-
Σας ενημερώνουμε ότι, με την υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/20910/550 απόφαση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΦΕΚ Β’ 979/24.2.2026), παρατείνεται έως και την 13η Μαρτίου 2026 η προθεσμία γνωστοποίησης προς το ΥΠΕΝ των οικοδομικών αδειών των περ. α) και β) της παρ. 1 του άρθρου 68 του ν. 5197/2025 (Α’ 76). Η διαδικασία γνωστοποίησης είχε καθοριστεί με την υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/5852/111/20.1.2026 απόφαση (ΦΕΚ Β’ 328/2.2.2026). Καλούνται οι ενδιαφερόμενοι (ιδιοκτήτες ή εργολάβοι), οι νόμιμοι εκπρόσωποί τους ή οι μηχανικοί αυτών που υπάγονται στις περ. α) και β) της παρ. 1 του άρθρου 68 του ν. 5197/2025 να αποστείλουν εντός της παραταθείσας προθεσμίας (έως 13.3.2026) τη γνωστοποίηση των απαιτούμενων στοιχείων. Η γνωστοποίηση αποστέλλεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected] Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει αποκλειστικά τα εξής: α. Αριθμό οικοδομικής άδειας ή και Αριθμό πράξης β. ΥΔΟΜ (απαιτείται μόνο σε περίπτωση έγχαρτων οικοδομικών αδειών) γ. Δημοτική Ενότητα δ. Δήμο ε. Αριθμό δικαστικής απόφασης ή αίτησης ακύρωσης (σε περίπτωση που δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση) και η πράξη κατάθεσης αυτής ή αριθμό πρωτοκόλλου αιτήματος ένταξης σε πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ή από το Εταιρικό Σύμφωνο Περιφερειακής Ανάπτυξης ή έγκριση του αιτήματος (εφόσον υφίσταται). Σημειώνουμε ότι αρκεί η υποβολή μιας γνωστοποίησης από οιοδήποτε ιδιοκτήτη ή εργολάβο ή νόμιμο εκπρόσωπο ή μηχανικό ανά κτίριο – οικοδομική άδεια. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/20910/550/2026 απόφαση εδώ.
-
Σας ενημερώνουμε ότι, με την υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/20910/550 απόφαση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΦΕΚ Β’ 979/24.2.2026), παρατείνεται έως και την 13η Μαρτίου 2026 η προθεσμία γνωστοποίησης προς το ΥΠΕΝ των οικοδομικών αδειών των περ. α) και β) της παρ. 1 του άρθρου 68 του ν. 5197/2025 (Α’ 76). Η διαδικασία γνωστοποίησης είχε καθοριστεί με την υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/5852/111/20.1.2026 απόφαση (ΦΕΚ Β’ 328/2.2.2026). Καλούνται οι ενδιαφερόμενοι (ιδιοκτήτες ή εργολάβοι), οι νόμιμοι εκπρόσωποί τους ή οι μηχανικοί αυτών που υπάγονται στις περ. α) και β) της παρ. 1 του άρθρου 68 του ν. 5197/2025 να αποστείλουν εντός της παραταθείσας προθεσμίας (έως 13.3.2026) τη γνωστοποίηση των απαιτούμενων στοιχείων. Η γνωστοποίηση αποστέλλεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected] Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει αποκλειστικά τα εξής: α. Αριθμό οικοδομικής άδειας ή και Αριθμό πράξης β. ΥΔΟΜ (απαιτείται μόνο σε περίπτωση έγχαρτων οικοδομικών αδειών) γ. Δημοτική Ενότητα δ. Δήμο ε. Αριθμό δικαστικής απόφασης ή αίτησης ακύρωσης (σε περίπτωση που δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση) και η πράξη κατάθεσης αυτής ή αριθμό πρωτοκόλλου αιτήματος ένταξης σε πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ή από το Εταιρικό Σύμφωνο Περιφερειακής Ανάπτυξης ή έγκριση του αιτήματος (εφόσον υφίσταται). Σημειώνουμε ότι αρκεί η υποβολή μιας γνωστοποίησης από οιοδήποτε ιδιοκτήτη ή εργολάβο ή νόμιμο εκπρόσωπο ή μηχανικό ανά κτίριο – οικοδομική άδεια. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την υπ’ αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/20910/550/2026 απόφαση εδώ. View full είδηση
-
Τις τελικές συστάσεις της για «αξιοπρεπή, βιώσιμη και οικονομικά προσιτή στέγαση στην ΕΕ» ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα η Ειδική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Στεγαστική Κρίση (HOUS). Μεταξύ των συστάσεων που εγκρίθηκαν προβλέπεται η εισαγωγή φορολογικών συστημάτων, τα οποία θα είναι βασισμένα σε κίνητρα για την υποστήριξη των νοικοκυριών χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, καθώς και την άρση των φορολογικών εμποδίων για τους αγοραστές πρώτης κατοικίας και να γίνουν, πλέον, πιο προσιτές οι μακροχρόνιες μισθώσεις. Επιπλέον, εξετάζεται ο τρόπος, ώστε να επιτευχθούν ευρωπαϊκές επενδύσεις στη στέγαση μέσω του καλύτερου συντονισμού της υπάρχουσας χρηματοδότησης και της ανακατανομής των αχρησιμοποίητων πόρων του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για την υποστήριξη της κατασκευής και ανακαίνισης κοινωνικών, δημόσιων συνεταιριστικών και οικονομικά προσιτών κατοικιών. Σύμφωνα την πρόεδρο της Ειδικής Επιτροπής, Ιταλίδα ευρωβουλευτή, Ιρένε Τινιάλι, «προετοιμάζεται επενδυτική πλατφόρμα με στόχο την κινητοποίηση κεφαλαίων, συμπεριλαμβανομένων ιδιωτικών πόρων, για τη στήριξη στεγαστικών έργων» Η κυρία Τινιάλι μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, επεσήμανε ότι «ήδη αξιοποιούνται ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, τα οποία θα πρέπει να οργανωθούν καλύτερα, να απλοποιηθούν και -όπου είναι δυνατόν- να ενισχυθούν με πρόσθετους πόρους, ώστε να διευκολυνθούν τα κράτη-μέλη στην ανάπτυξη νέων έργων και την κατασκευή κατοικιών». Υπενθυμίζεται ότι, κατά την παρουσίαση των προτάσεων της Ειδικής Επιτροπής, είχε τονιστεί το ότι η Επιτροπή θα πρέπει να αναπτύξει καινοτόμα και βιώσιμα προϊόντα, να ενισχύσει την ενιαία αγορά πρώτων υλών και να συμπεριλάβει ελάχιστες απαιτήσεις προέλευσης «Made in EU» για τα εξαρτήματα σε συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ έργα. Η κ. Τινιάλι αναφέρθηκε και στην ανάγκη εκσυγχρονισμού των μεθόδων δόμησης. «Ο τρόπος κατασκευής κατοικιών παραμένει σε μεγάλο βαθμό ίδιος εδώ και δεκαετίες, ενώ υπάρχουν πλέον δυνατότητες για νέες, πιο βιώσιμες και οικονομικότερες τεχνικές, όπως η προκατασκευή τμημάτων εκτός εργοταξίου και η συναρμολόγησή τους επί τόπου, ώστε να μειωθεί το κόστος και ο χρόνος υλοποίησης» Η ίδια συνέδεσε τη στεγαστική κρίση και με την ανταγωνιστικότητα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σημειώνοντας ότι «σε ορισμένες πόλεις οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να προσελκύσουν εργαζόμενους, επειδή το κόστος διαβίωσης είναι υψηλό». Όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «απαιτούνται στοχευμένες πολιτικές για τη στήριξη των μεσαίων εισοδημάτων και των νέων, καθώς και ρυθμιστικές παρεμβάσεις, όπου η τουριστική αξιοποίηση ακινήτων περιορίζει τη διαθεσιμότητα κατοικιών». Παράλληλα, μίλησε για μοντέλα συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), καθώς και για «συνεταιριστικά σχήματα κατοικίας», τα οποία μπορούν να προσφέρουν προσιτές λύσεις. Ως παράδειγμα ανέφερε τη Βιέννη, όπου συνεταιρισμοί συνεργάζονται με τον ιδιωτικό τομέα για την κατασκευή κατοικιών με χαμηλότερα ενοίκια. Τέλος, αναφέρθηκε στο ζήτημα της ενεργειακής απόδοσης του παλαιού κτιριακού αποθέματος, σημειώνοντας ότι στο πλαίσιο των συζητήσεων για το επόμενο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο προβλέπονται πόροι για ενεργειακή αναβάθμιση. Όπως είπε, «τα κράτη-μέλη θα πρέπει να καταρτίσουν σχέδια στήριξης για την ανακαίνιση κατοικιών, ενδεχομένως συνδυάζοντας την ενεργειακή αναβάθμιση με κοινωνικά κριτήρια, ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης χωρίς να αυξηθεί περαιτέρω το κόστος στέγασης για τα νοικοκυριά». View full είδηση
-
Τις τελικές συστάσεις της για «αξιοπρεπή, βιώσιμη και οικονομικά προσιτή στέγαση στην ΕΕ» ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα η Ειδική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Στεγαστική Κρίση (HOUS). Μεταξύ των συστάσεων που εγκρίθηκαν προβλέπεται η εισαγωγή φορολογικών συστημάτων, τα οποία θα είναι βασισμένα σε κίνητρα για την υποστήριξη των νοικοκυριών χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, καθώς και την άρση των φορολογικών εμποδίων για τους αγοραστές πρώτης κατοικίας και να γίνουν, πλέον, πιο προσιτές οι μακροχρόνιες μισθώσεις. Επιπλέον, εξετάζεται ο τρόπος, ώστε να επιτευχθούν ευρωπαϊκές επενδύσεις στη στέγαση μέσω του καλύτερου συντονισμού της υπάρχουσας χρηματοδότησης και της ανακατανομής των αχρησιμοποίητων πόρων του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για την υποστήριξη της κατασκευής και ανακαίνισης κοινωνικών, δημόσιων συνεταιριστικών και οικονομικά προσιτών κατοικιών. Σύμφωνα την πρόεδρο της Ειδικής Επιτροπής, Ιταλίδα ευρωβουλευτή, Ιρένε Τινιάλι, «προετοιμάζεται επενδυτική πλατφόρμα με στόχο την κινητοποίηση κεφαλαίων, συμπεριλαμβανομένων ιδιωτικών πόρων, για τη στήριξη στεγαστικών έργων» Η κυρία Τινιάλι μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, επεσήμανε ότι «ήδη αξιοποιούνται ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, τα οποία θα πρέπει να οργανωθούν καλύτερα, να απλοποιηθούν και -όπου είναι δυνατόν- να ενισχυθούν με πρόσθετους πόρους, ώστε να διευκολυνθούν τα κράτη-μέλη στην ανάπτυξη νέων έργων και την κατασκευή κατοικιών». Υπενθυμίζεται ότι, κατά την παρουσίαση των προτάσεων της Ειδικής Επιτροπής, είχε τονιστεί το ότι η Επιτροπή θα πρέπει να αναπτύξει καινοτόμα και βιώσιμα προϊόντα, να ενισχύσει την ενιαία αγορά πρώτων υλών και να συμπεριλάβει ελάχιστες απαιτήσεις προέλευσης «Made in EU» για τα εξαρτήματα σε συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ έργα. Η κ. Τινιάλι αναφέρθηκε και στην ανάγκη εκσυγχρονισμού των μεθόδων δόμησης. «Ο τρόπος κατασκευής κατοικιών παραμένει σε μεγάλο βαθμό ίδιος εδώ και δεκαετίες, ενώ υπάρχουν πλέον δυνατότητες για νέες, πιο βιώσιμες και οικονομικότερες τεχνικές, όπως η προκατασκευή τμημάτων εκτός εργοταξίου και η συναρμολόγησή τους επί τόπου, ώστε να μειωθεί το κόστος και ο χρόνος υλοποίησης» Η ίδια συνέδεσε τη στεγαστική κρίση και με την ανταγωνιστικότητα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σημειώνοντας ότι «σε ορισμένες πόλεις οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να προσελκύσουν εργαζόμενους, επειδή το κόστος διαβίωσης είναι υψηλό». Όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «απαιτούνται στοχευμένες πολιτικές για τη στήριξη των μεσαίων εισοδημάτων και των νέων, καθώς και ρυθμιστικές παρεμβάσεις, όπου η τουριστική αξιοποίηση ακινήτων περιορίζει τη διαθεσιμότητα κατοικιών». Παράλληλα, μίλησε για μοντέλα συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), καθώς και για «συνεταιριστικά σχήματα κατοικίας», τα οποία μπορούν να προσφέρουν προσιτές λύσεις. Ως παράδειγμα ανέφερε τη Βιέννη, όπου συνεταιρισμοί συνεργάζονται με τον ιδιωτικό τομέα για την κατασκευή κατοικιών με χαμηλότερα ενοίκια. Τέλος, αναφέρθηκε στο ζήτημα της ενεργειακής απόδοσης του παλαιού κτιριακού αποθέματος, σημειώνοντας ότι στο πλαίσιο των συζητήσεων για το επόμενο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο προβλέπονται πόροι για ενεργειακή αναβάθμιση. Όπως είπε, «τα κράτη-μέλη θα πρέπει να καταρτίσουν σχέδια στήριξης για την ανακαίνιση κατοικιών, ενδεχομένως συνδυάζοντας την ενεργειακή αναβάθμιση με κοινωνικά κριτήρια, ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης χωρίς να αυξηθεί περαιτέρω το κόστος στέγασης για τα νοικοκυριά».
-
Εδώ και μέρες, οι 25.000 κάτοικοι της σικελικής πόλης Νισέμι ζουν στην άκρη μιας αβύσσου 25 μέτρων. Στις 25 Ιανουαρίου, μετά από καταρρακτώδεις βροχές που προκάλεσε ο κυκλώνας Harry, μια καταστροφική κατολίσθηση εξαφάνισε ολόκληρη την πλαγιά της πόλης, δημιουργώντας ένα χάσμα μήκους 4 χιλιομέτρων. Δρόμοι κατέρρευσαν, αυτοκίνητα καταπλακώθηκαν και ολόκληρα τμήματα του αστικού ιστού βυθίστηκαν. Δεκάδες σπίτια κρέμονται επισφαλώς στην άκρη του γκρεμού, ενώ οχήματα και κομμάτια του οδοστρώματος συνεχίζουν να υποχωρούν, κάτω από την πίεση του ασταθούς εδάφους, καθώς η πόλη πατάει σε μια εύθραυστη αργιλική βάση. Η κατολίσθηση προχωρά. Την περασμένη εβδομάδα, ένα τριώροφο κτίριο κατοικιών αποκολλήθηκε από την άκρη του γκρεμού και έπεσε στην απότομη πλαγιά της κατολίσθησης, αφού παρέμεινε στο χείλος για έξι ημέρες. Οι αρχές έχουν απομακρύνει περισσότερους από 1.600 ανθρώπους μέχρι στιγμής. Ολόκληρα τμήματα του ιστορικού κέντρου κινδυνεύουν, συμπεριλαμβανομένων εκκλησιών του 17ου αιώνα που θα μπορούσαν να διολισθήσουν προς τα κάτω ανά πάσα στιγμή. Σύμφωνα με γεωλόγους και περιβαλλοντολόγους, η κατολίσθηση στο Νισέμι είναι το τελευταίο σημάδι του πώς η κλιματική έκτακτη ανάγκη αναδιαμορφώνει τη Μεσόγειο, όπου υπήρξε αδιαφορία δεκαετιών για τις λανθασμένες πολιτικές δόμησης και ένα ανεξέλεγκτο μοντέλο αστικοποίησης. «Όλα συνέβησαν μέσα σε λίγες στιγμές», δήλωσε η Σαλβατρίς Ντίσκα, 70 ετών στον Guardian. Ζούσε σε ένα από τα σπίτια που βρίσκονται πλέον εντός της κόκκινης ζώνης που χαρακτηρίστηκε από τις αρχές ως επικίνδυνη για κατάρρευση. “Έπεσε το ρεύμα και λίγα λεπτά αργότερα η αστυνομία χτύπησε την πόρτα μας. Μας είπαν να φύγουμε αμέσως, να εγκαταλείψουμε τα πάντα και να πάρουμε μόνο τα απαραίτητα – μερικές κουβέρτες και τα φάρμακά μας. Για μια εβδομάδα δεν μπορούσαμε να πλυθούμε ούτε καν να αλλάξουμε αυτά που φορούσαμε». Χιλιάδες σπίτια σε ευάλωτες περιοχές Η Ιταλία έχει οικοδομήσει εκατοντάδες νέες γειτονιές και χιλιάδες κατοικίες σε ευάλωτες περιοχές: κατά μήκος της κοίτης ποταμών, σε ασταθείς πλαγιές, κοντά σε γκρεμούς και σε ζώνες εκτεθειμένες σε κατολισθήσεις, πλημμύρες και σεισμικούς κινδύνους. Σύμφωνα με μια έκθεση της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας Istat, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, για κάθε 100 νέες κατοικίες που χτίζονται στην Ιταλία, 15 στερούνται των απαραίτητων αδειών – σε μια χώρα που, σύμφωνα με την ιταλική περιβαλλοντική ένωση Legambiente, έχει καταγράψει περίπου 17.000 μεγάλες κατολισθήσεις σε περισσότερες από 14.000 τοποθεσίες σε λίγο περισσότερο από έναν αιώνα, με αποτέλεσμα σχεδόν 6.000 θανάτους. Οι 160 νεκροί του 1998 Το 1998, μια από τις πιο θανατηφόρες κατολισθήσεις στην Ιταλία έπληξε την πόλη Σάρνο στη νότια Καμπανία. Μετά από ημέρες έντονης βροχόπτωσης, ολόκληρες πλαγιές λόφων κατέρρευσαν, σκοτώνοντας 160 ανθρώπους. Οι έρευνες αργότερα έδειξαν ότι πολλά σπίτια είχαν χτιστεί παράνομα σε ασταθείς πλαγιές. https://www.facebook.com/reel/1374679784697399 View full είδηση
-
Εδώ και μέρες, οι 25.000 κάτοικοι της σικελικής πόλης Νισέμι ζουν στην άκρη μιας αβύσσου 25 μέτρων. Στις 25 Ιανουαρίου, μετά από καταρρακτώδεις βροχές που προκάλεσε ο κυκλώνας Harry, μια καταστροφική κατολίσθηση εξαφάνισε ολόκληρη την πλαγιά της πόλης, δημιουργώντας ένα χάσμα μήκους 4 χιλιομέτρων. Δρόμοι κατέρρευσαν, αυτοκίνητα καταπλακώθηκαν και ολόκληρα τμήματα του αστικού ιστού βυθίστηκαν. Δεκάδες σπίτια κρέμονται επισφαλώς στην άκρη του γκρεμού, ενώ οχήματα και κομμάτια του οδοστρώματος συνεχίζουν να υποχωρούν, κάτω από την πίεση του ασταθούς εδάφους, καθώς η πόλη πατάει σε μια εύθραυστη αργιλική βάση. Η κατολίσθηση προχωρά. Την περασμένη εβδομάδα, ένα τριώροφο κτίριο κατοικιών αποκολλήθηκε από την άκρη του γκρεμού και έπεσε στην απότομη πλαγιά της κατολίσθησης, αφού παρέμεινε στο χείλος για έξι ημέρες. Οι αρχές έχουν απομακρύνει περισσότερους από 1.600 ανθρώπους μέχρι στιγμής. Ολόκληρα τμήματα του ιστορικού κέντρου κινδυνεύουν, συμπεριλαμβανομένων εκκλησιών του 17ου αιώνα που θα μπορούσαν να διολισθήσουν προς τα κάτω ανά πάσα στιγμή. Σύμφωνα με γεωλόγους και περιβαλλοντολόγους, η κατολίσθηση στο Νισέμι είναι το τελευταίο σημάδι του πώς η κλιματική έκτακτη ανάγκη αναδιαμορφώνει τη Μεσόγειο, όπου υπήρξε αδιαφορία δεκαετιών για τις λανθασμένες πολιτικές δόμησης και ένα ανεξέλεγκτο μοντέλο αστικοποίησης. «Όλα συνέβησαν μέσα σε λίγες στιγμές», δήλωσε η Σαλβατρίς Ντίσκα, 70 ετών στον Guardian. Ζούσε σε ένα από τα σπίτια που βρίσκονται πλέον εντός της κόκκινης ζώνης που χαρακτηρίστηκε από τις αρχές ως επικίνδυνη για κατάρρευση. “Έπεσε το ρεύμα και λίγα λεπτά αργότερα η αστυνομία χτύπησε την πόρτα μας. Μας είπαν να φύγουμε αμέσως, να εγκαταλείψουμε τα πάντα και να πάρουμε μόνο τα απαραίτητα – μερικές κουβέρτες και τα φάρμακά μας. Για μια εβδομάδα δεν μπορούσαμε να πλυθούμε ούτε καν να αλλάξουμε αυτά που φορούσαμε». Χιλιάδες σπίτια σε ευάλωτες περιοχές Η Ιταλία έχει οικοδομήσει εκατοντάδες νέες γειτονιές και χιλιάδες κατοικίες σε ευάλωτες περιοχές: κατά μήκος της κοίτης ποταμών, σε ασταθείς πλαγιές, κοντά σε γκρεμούς και σε ζώνες εκτεθειμένες σε κατολισθήσεις, πλημμύρες και σεισμικούς κινδύνους. Σύμφωνα με μια έκθεση της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας Istat, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, για κάθε 100 νέες κατοικίες που χτίζονται στην Ιταλία, 15 στερούνται των απαραίτητων αδειών – σε μια χώρα που, σύμφωνα με την ιταλική περιβαλλοντική ένωση Legambiente, έχει καταγράψει περίπου 17.000 μεγάλες κατολισθήσεις σε περισσότερες από 14.000 τοποθεσίες σε λίγο περισσότερο από έναν αιώνα, με αποτέλεσμα σχεδόν 6.000 θανάτους. Οι 160 νεκροί του 1998 Το 1998, μια από τις πιο θανατηφόρες κατολισθήσεις στην Ιταλία έπληξε την πόλη Σάρνο στη νότια Καμπανία. Μετά από ημέρες έντονης βροχόπτωσης, ολόκληρες πλαγιές λόφων κατέρρευσαν, σκοτώνοντας 160 ανθρώπους. Οι έρευνες αργότερα έδειξαν ότι πολλά σπίτια είχαν χτιστεί παράνομα σε ασταθείς πλαγιές. https://www.facebook.com/reel/1374679784697399
-
Σε συνέχεια της από 03/02/2026 ανακοίνωσης, ο Διαχειριστής του Δικτύου ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους ότι η υποδοχή των αιτημάτων σύνδεσης για αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς θα ξεκινήσει την Τετάρτη 04.03.2026 και ώρα 10:00 π.μ. Η υποβολή θα γίνεται έως και τη δέκατη ημέρα εκάστου ημερολογιακού μηνός για όλους τους αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς ανεξαρτήτως ισχύος, μέσω της Ηλεκτρονικής Πλατφόρμας Υποβολής Αιτήσεων για σταθμούς ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ στην οποία απαιτείται είσοδος μέσω ΓΓΠΣ αποκλειστικά με τους κωδικούς TAXISnet του αιτούντος φορέα. Για τα αιτήματα θα κατατίθενται τα εξής: Α) Δικαιολογητικά έγγραφα Β) Εγγυητικές Επιστολές Εγγυητική επιστολή του άρθρου 6 του ν.4951/2022, το ύψος της οποίας θα υπολογίζεται σύμφωνα με την παρ. 3 και βάσει της ονομαστικής ισχύος του αιτήματος σε kW. Για τον υπολογισμό του ύψους της εγγυητικής επιστολής για αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς που συνδυάζονται με συσσωρευτές, για το Διασυνδεδεμένο Δίκτυο, και εμπίπτουν στην παρ. 11Α του άρθρου 10 του ν. 4685/2020, νοείται ως ισχύς του αιτήματος η μέγιστη ισχύς παραγωγής του σταθμού. Επίσης, εφαρμόζεται το Άρθρο 89Α του ν.4951/2022, ως ισχύει, σχετικά με τη μείωση εγγυητικών επιστολών σε κατόχους σταθμών ΑΠΕ. Εγγυητική επιστολή σύμφωνα με το σημείο ιε) της παρ. 7 του Άρθρου 96Γ του ν.4951/2022, όπως ισχύει. Τα σώματα των δύο ανωτέρω εγγυητικών επιστολών κατατίθεται στην αρμόδια μονάδα διαχείρισης του ΔΕΔΔΗΕ το αργότερο εντός πέντε (5) ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης σύνδεσης. Γ) Παράρτημα Ι με τα τεχνικά στοιχεία εξοπλισμού για ΦΒ σταθμό Στα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (ΜΔΝ), η υποβολή αιτημάτων σύνδεσης που αφορά σε αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς θα γίνεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected], Τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την υποβολή των αιτημάτων (ΜΔΝ) βρίσκονται αναρτημένα στην ιστοσελίδα του ΔΕΔΔΗΕ στις υπηρεσίες Μη Διασυνδεδεμένων Νησιών
-
Σε συνέχεια της από 03/02/2026 ανακοίνωσης, ο Διαχειριστής του Δικτύου ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους ότι η υποδοχή των αιτημάτων σύνδεσης για αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς θα ξεκινήσει την Τετάρτη 04.03.2026 και ώρα 10:00 π.μ. Η υποβολή θα γίνεται έως και τη δέκατη ημέρα εκάστου ημερολογιακού μηνός για όλους τους αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς ανεξαρτήτως ισχύος, μέσω της Ηλεκτρονικής Πλατφόρμας Υποβολής Αιτήσεων για σταθμούς ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ στην οποία απαιτείται είσοδος μέσω ΓΓΠΣ αποκλειστικά με τους κωδικούς TAXISnet του αιτούντος φορέα. Για τα αιτήματα θα κατατίθενται τα εξής: Α) Δικαιολογητικά έγγραφα Β) Εγγυητικές Επιστολές Εγγυητική επιστολή του άρθρου 6 του ν.4951/2022, το ύψος της οποίας θα υπολογίζεται σύμφωνα με την παρ. 3 και βάσει της ονομαστικής ισχύος του αιτήματος σε kW. Για τον υπολογισμό του ύψους της εγγυητικής επιστολής για αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς που συνδυάζονται με συσσωρευτές, για το Διασυνδεδεμένο Δίκτυο, και εμπίπτουν στην παρ. 11Α του άρθρου 10 του ν. 4685/2020, νοείται ως ισχύς του αιτήματος η μέγιστη ισχύς παραγωγής του σταθμού. Επίσης, εφαρμόζεται το Άρθρο 89Α του ν.4951/2022, ως ισχύει, σχετικά με τη μείωση εγγυητικών επιστολών σε κατόχους σταθμών ΑΠΕ. Εγγυητική επιστολή σύμφωνα με το σημείο ιε) της παρ. 7 του Άρθρου 96Γ του ν.4951/2022, όπως ισχύει. Τα σώματα των δύο ανωτέρω εγγυητικών επιστολών κατατίθεται στην αρμόδια μονάδα διαχείρισης του ΔΕΔΔΗΕ το αργότερο εντός πέντε (5) ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης σύνδεσης. Γ) Παράρτημα Ι με τα τεχνικά στοιχεία εξοπλισμού για ΦΒ σταθμό Στα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (ΜΔΝ), η υποβολή αιτημάτων σύνδεσης που αφορά σε αγρο-φωτοβολταϊκούς σταθμούς θα γίνεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected], Τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την υποβολή των αιτημάτων (ΜΔΝ) βρίσκονται αναρτημένα στην ιστοσελίδα του ΔΕΔΔΗΕ στις υπηρεσίες Μη Διασυνδεδεμένων Νησιών View full είδηση
-
Τη σχέση «απόλυτης αλληλεξάρτησης» μεταξύ γεωτρήσεων και γεωθερμίας και κατ’ επέκταση μεταξύ γεωτρήσεων και γεωενέργειας ανέδειξε με συγκεκριμένα τεχνικά και οικονομικά δεδομένα ο Απόστολος Αρβανίτης, προϊστάμενος του Τμήματος Γεωθερμίας της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ), εξηγώντας ότι χωρίς γεωτρητική δραστηριότητα δεν υπάρχει ούτε αξιόπιστη έρευνα ούτε ασφαλής αξιοποίηση του γεωθερμικού δυναμικού που «είναι αποθηκευμένο στο υπέδαφος», είτε ως ρευστά είτε ως θερμότητα γεωλογικών σχηματισμών. Ο κ. Αρβανίτης έθεσε εξαρχής το πρακτικό όριο ανάμεσα στις «εκτιμήσεις» και στις «αποδείξεις», υπογραμμίζοντας ότι χωρίς γεωθερμικές γεωτρήσεις και –κυρίως– χωρίς δοκιμές παραγωγής, «όλα αυτά που λέμε για αποθέματα είναι απλά εκτιμήσεις» και μόνο μετά την επιτυχημένη γεώτρηση και τη δοκιμή παραγωγής μπορεί να υπάρξει βεβαιότητα για το τι περιέχει ένας ταμιευτήρας. Με άλλα λόγια, η γεώτρηση δεν είναι απλώς το εργαλείο πρόσβασης, αλλά το τεχνολογικό μέσο που “κλειδώνει” όλη την αλυσίδα: εντοπισμό, πρόσβαση, άντληση/απόληψη, αξιοποίηση και –μέσω της επανεισαγωγής– ορθολογική και βιώσιμη διαχείριση του πεδίου. Στο ίδιο πλαίσιο, περιέγραψε γιατί οι γεωθερμικές γεωτρήσεις είναι τεχνικά σαφώς δυσκολότερες από τις υδρογεωτρήσεις. Η υδρογεώτρηση αφορά άντληση νερού «κρύου, πόσιμου», κατάλληλης ποιότητας για ύδρευση ή άρδευση, με θερμοκρασίες που, όπως είπε, κυμαίνονται έως περίπου 20–25°C. Αντίθετα, στη γεωθερμία αντλούνται «γεωθερμικά ρευστά» –συχνά με συνύπαρξη υγρής και αέριας φάσης– τα οποία προέρχονται από απομονωμένους ταμιευτήρες σε βάθος, με υψηλότερες θερμοκρασίες, διαφορετικές πιέσεις και, κυρίως, επιβαρυμένη χημική σύσταση λόγω μακροχρόνιας αλληλεπίδρασης με τους γεωλογικούς σχηματισμούς. Αυτός είναι και ο λόγος που, όπως τόνισε, τα γεωθερμικά ρευστά «σε καμία περίπτωση» δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ύδρευση/άρδευση και πρέπει να επανεισάγονται στον ταμιευτήρα ώστε να αποφεύγονται περιβαλλοντικές επιπτώσεις και να διατηρείται η βιωσιμότητα του πεδίου. Η τεχνική διαφοροποίηση δεν είναι θεωρητική. Ο κ. Αρβανίτης στάθηκε σε κρίσιμα στάδια κατασκευής που καθορίζουν αν μια γεώτρηση «θα πετύχει τον στόχο της και θα είναι βιώσιμη» για πολλά χρόνια. Έδωσε έμφαση στην ανάγκη απομόνωσης ρηχών υδροφόρων στρωμάτων μέσω τσιμέντωσης, με τσιμέντα «καθορισμένης σύστασης» και διαδικασίες που προσαρμόζονται «ανά περίπτωση και ανάλογα με τις συστάσεις των ρευστών», ώστε να αποφεύγονται πλευρικές διαρροές και ανεπιθύμητες επικοινωνίες μεταξύ στρωμάτων. Παράλληλα, εξήγησε ότι η σωλήνωση μιας γεωθερμικής γεώτρησης δεν μπορεί να είναι “τυπική”, καθώς πρέπει να αντέχει θερμοκρασίες, πιέσεις και διαβρωτικότητα, ενώ η ίδια η διαδικασία διάτρησης και ο τρόπος που «διατρείονται τα πετρώματα» απαιτεί διαφορετικές προδιαγραφές σε σχέση με απλούστερες γεωτρήσεις. Σε αυτό το σημείο, συνέδεσε ρητά τη γεωθερμία με την τεχνογνωσία των υδρογονανθράκων: πολλές γεωθερμικές γεωτρήσεις μέσης/υψηλής θερμοκρασίας «μοιάζουν» τεχνολογικά με γεωτρήσεις υδρογονανθράκων, ακριβώς επειδή κινούνται σε μεγάλα βάθη και αντιμετωπίζουν υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι ο σχεδιασμός τους δεν ταυτίζεται, καθώς στη γεωθερμία απαιτούνται –κατά κανόνα– μεγαλύτερες παροχές ρευστών και οι χημικές συνθήκες ποικίλλουν έντονα από περιοχή σε περιοχή, επηρεάζοντας υλικά, διάμετρο, επιλογές τσιμέντωσης και συνολικό σχεδιασμό. Η συζήτηση έδωσε συγκεκριμένη εικόνα και για τη “λογική” της έρευνας στο πεδίο. Ο κ. Αρβανίτης διαχώρισε δύο βασικές κατηγορίες ερευνητικών γεωτρήσεων: μικρής διαμέτρου, που εκτελούνται αρχικά επειδή το κόστος αυξάνει όσο μεγαλώνει η διάμετρος και επιδιώκουν να δώσουν την πρώτη, ασφαλή πληροφορία για τους γεωλογικούς σχηματισμούς και τη θερμοκρασία μέσω θερμομέτρησης στο εσωτερικό της γεώτρησης· και μεγάλης διαμέτρου, οι οποίες προσεγγίζουν τη λογική παραγωγικής γεώτρησης, επιτρέπουν δοκιμαστικές αντλήσεις και όπως είπε είναι το εργαλείο που τελικά αξιολογεί «την ποσότητα των ρευστών» και τον «χημισμό». Σημείωσε μάλιστα ότι τα δεδομένα που προκύπτουν από αυτές τις δοκιμές τροφοδοτούν τον καλύτερο σχεδιασμό των παραγωγικών γεωτρήσεων που θα ακολουθήσουν, ακριβώς επειδή τότε έχεις πλέον πραγματική εικόνα της χημικής σύστασης και μπορείς να “κλειδώσεις” υλικά και τεχνικές. Πέρα από την επιβεβαίωση και την αξιολόγηση, ο κ. Αρβανίτης υπογράμμισε ότι ένα γεωθερμικό πεδίο δεν “αποκαλύπτεται” με μία γεώτρηση. Απαιτείται δίκτυο γεωτρήσεων για να γίνει η οριοθέτηση να προσδιοριστεί δηλαδή «μέχρι που φτάνουν τα όρια» και πού παύουν οι θερμοκρασίες/συνθήκες που υποδεικνύουν ενεργό ταμιευτήρα. Αυτό το στάδιο συνδέεται ευθέως με το κεντρικό πρόβλημα της γεωθερμίας διεθνώς: το γεωλογικό ρίσκο. Όπως τόνισε, «το νούμερο ένα πρόβλημα στην αξιοποίηση του γεωθερμικού δυναμικού» είναι ακριβώς η αβεβαιότητα που προκύπτει επειδή οι γεωλογικές συνθήκες μεταβάλλονται «όχι μόνο από περιοχή σε περιοχή, αλλά και από θέση σε θέση», άρα η συστηματική γεωτρητική έρευνα λειτουργεί ως μηχανισμός μείωσης ρίσκου. Στην οικονομική διάσταση, ο κ. Αρβανίτης περιέγραψε τη γεώτρηση ως τη «μερίδα του λέοντος» στο επενδυτικό κόστος της γεωθερμίας, εξηγώντας ότι το CAPEX είναι υψηλότερο σε σχέση με άλλες ΑΠΕ ακριβώς επειδή χρειάζεσαι βαριά έργα υποδομής από την πρώτη φάση. Στα στοιχεία που αποτυπώθηκαν ως βασικό συμπέρασμα της συζήτησης, η συμμετοχή των γεωτρήσεων στο επενδυτικό κόστος εμφανίζεται να κινείται στο 30%–50% για υδροθερμικά γεωθερμικά συστήματα και να φτάνει έως και το 70% για τα EGS (Ενισχυμένα Γεωθερμικά Συστήματα), στοιχείο που καθιστά κρίσιμη την επιλογή θέσεων, τον σωστό σχεδιασμό και την άρτια κατασκευή, επειδή ένα τεχνικό λάθος “μεταφράζεται” άμεσα σε επενδυτικό αδιέξοδο. Σε αυτό το σημείο, ο κ. Αρβανίτης ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός για τις επιπτώσεις της κακής κατασκευής. Εξήγησε ότι μια κακοτεχνία μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα για το αν μια περιοχή έχει γεωθερμικό ενδιαφέρον ή όχι, καθώς μια γεώτρηση που δεν αποδίδει λόγω κατασκευαστικού προβλήματος μπορεί να “καταδικάσει” μια περιοχή που στην πραγματικότητα διαθέτει πόρο. Επιπλέον, μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση του δυναμικού, αν οι παροχές είναι μικρές όχι επειδή ο πόρος είναι φτωχός, αλλά επειδή η γεώτρηση δεν κατασκευάστηκε σωστά. Και σε λειτουργικό επίπεδο, προειδοποίησε ότι προβλήματα κατά τη λειτουργία μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε καταστροφή γεωτρήσεων, συμπαρασύροντας οικονομικά τη γεωθερμική μονάδα που βασίζεται σε αυτές. Ακριβώς γι’ αυτό, ο προϊστάμενος του Τμήματος Γεωθερμίας της ΕΑΓΜΕ ανέδειξε ως “κρυφό” αλλά καθοριστικό παράγοντα τη μηχανική γεωτρήσεων: «πίσω από το σωστό σχεδιασμό και την άρτια κατασκευή μιας γεώτρησης κρύβεται μια ολόκληρη επιστήμη», σημείωσε, τονίζοντας ότι απαιτείται εξειδικευμένο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό και, κυρίως, ειδικός Μηχανικός Γεωτρήσεων. Στην ίδια γραμμή περιέγραψε ως δομικό πρόβλημα για την Ελλάδα το έλλειμμα εξειδικευμένων στελεχών, καθώς μεγάλο μέρος της παλαιότερης γενιάς που απέκτησε την εμπειρία συνταξιοδοτήθηκε χωρίς να υπάρξει επαρκής «συνδετικός κρίκος» μεταφοράς γνώσης στους νεότερους, γεγονός που, όπως είπε, δυσκολεύει τόσο την περαιτέρω έρευνα όσο και τη μετάβαση σε φάση αξιοποίησης. Ως “επόμενα βήματα” σε επίπεδο ουσίας, η συζήτηση κατέληξε σε μια καθαρή αλληλουχία που συνδέει τεχνική επάρκεια, δεδομένα και επενδυσιμότητα: ολοκλήρωση προκαταρκτικής έρευνας, εκτέλεση ερευνητικών γεωτρήσεων (μικρής και στη συνέχεια μεγάλης διαμέτρου), δοκιμές παραγωγής και αξιολόγηση ποσότητας/χημισμού, οριοθέτηση πεδίου με δίκτυο γεωτρήσεων, σχεδιασμός παραγωγικών και επανεισαγωγής γεωτρήσεων με στόχο τη διατήρηση πιέσεων και τη μακροχρόνια βιωσιμότητα, και τέλος δημιουργία των προϋποθέσεων για προσέλκυση επενδύσεων με μειωμένο γεωλογικό ρίσκο. Στον πυρήνα αυτής της αλυσίδας, ο κ. Αρβανίτης επανέλαβε ότι «χωρίς γεωθερμικές γεωτρήσεις δεν υπάρχει ούτε γεωθερμική έρευνα, ούτε γεωθερμική αξιοποίηση, ούτε ανάπτυξη της γεωθερμίας» – μια διαπίστωση που λειτουργεί ως κεντρικός άξονας πολιτικής και τεχνικής προτεραιοποίησης, εφόσον η χώρα θέλει να περάσει από τη συζήτηση για τις δυνατότητες στην πράξη της αξιοποίησης.
-
Τη σχέση «απόλυτης αλληλεξάρτησης» μεταξύ γεωτρήσεων και γεωθερμίας και κατ’ επέκταση μεταξύ γεωτρήσεων και γεωενέργειας ανέδειξε με συγκεκριμένα τεχνικά και οικονομικά δεδομένα ο Απόστολος Αρβανίτης, προϊστάμενος του Τμήματος Γεωθερμίας της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ), εξηγώντας ότι χωρίς γεωτρητική δραστηριότητα δεν υπάρχει ούτε αξιόπιστη έρευνα ούτε ασφαλής αξιοποίηση του γεωθερμικού δυναμικού που «είναι αποθηκευμένο στο υπέδαφος», είτε ως ρευστά είτε ως θερμότητα γεωλογικών σχηματισμών. Ο κ. Αρβανίτης έθεσε εξαρχής το πρακτικό όριο ανάμεσα στις «εκτιμήσεις» και στις «αποδείξεις», υπογραμμίζοντας ότι χωρίς γεωθερμικές γεωτρήσεις και –κυρίως– χωρίς δοκιμές παραγωγής, «όλα αυτά που λέμε για αποθέματα είναι απλά εκτιμήσεις» και μόνο μετά την επιτυχημένη γεώτρηση και τη δοκιμή παραγωγής μπορεί να υπάρξει βεβαιότητα για το τι περιέχει ένας ταμιευτήρας. Με άλλα λόγια, η γεώτρηση δεν είναι απλώς το εργαλείο πρόσβασης, αλλά το τεχνολογικό μέσο που “κλειδώνει” όλη την αλυσίδα: εντοπισμό, πρόσβαση, άντληση/απόληψη, αξιοποίηση και –μέσω της επανεισαγωγής– ορθολογική και βιώσιμη διαχείριση του πεδίου. Στο ίδιο πλαίσιο, περιέγραψε γιατί οι γεωθερμικές γεωτρήσεις είναι τεχνικά σαφώς δυσκολότερες από τις υδρογεωτρήσεις. Η υδρογεώτρηση αφορά άντληση νερού «κρύου, πόσιμου», κατάλληλης ποιότητας για ύδρευση ή άρδευση, με θερμοκρασίες που, όπως είπε, κυμαίνονται έως περίπου 20–25°C. Αντίθετα, στη γεωθερμία αντλούνται «γεωθερμικά ρευστά» –συχνά με συνύπαρξη υγρής και αέριας φάσης– τα οποία προέρχονται από απομονωμένους ταμιευτήρες σε βάθος, με υψηλότερες θερμοκρασίες, διαφορετικές πιέσεις και, κυρίως, επιβαρυμένη χημική σύσταση λόγω μακροχρόνιας αλληλεπίδρασης με τους γεωλογικούς σχηματισμούς. Αυτός είναι και ο λόγος που, όπως τόνισε, τα γεωθερμικά ρευστά «σε καμία περίπτωση» δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ύδρευση/άρδευση και πρέπει να επανεισάγονται στον ταμιευτήρα ώστε να αποφεύγονται περιβαλλοντικές επιπτώσεις και να διατηρείται η βιωσιμότητα του πεδίου. Η τεχνική διαφοροποίηση δεν είναι θεωρητική. Ο κ. Αρβανίτης στάθηκε σε κρίσιμα στάδια κατασκευής που καθορίζουν αν μια γεώτρηση «θα πετύχει τον στόχο της και θα είναι βιώσιμη» για πολλά χρόνια. Έδωσε έμφαση στην ανάγκη απομόνωσης ρηχών υδροφόρων στρωμάτων μέσω τσιμέντωσης, με τσιμέντα «καθορισμένης σύστασης» και διαδικασίες που προσαρμόζονται «ανά περίπτωση και ανάλογα με τις συστάσεις των ρευστών», ώστε να αποφεύγονται πλευρικές διαρροές και ανεπιθύμητες επικοινωνίες μεταξύ στρωμάτων. Παράλληλα, εξήγησε ότι η σωλήνωση μιας γεωθερμικής γεώτρησης δεν μπορεί να είναι “τυπική”, καθώς πρέπει να αντέχει θερμοκρασίες, πιέσεις και διαβρωτικότητα, ενώ η ίδια η διαδικασία διάτρησης και ο τρόπος που «διατρείονται τα πετρώματα» απαιτεί διαφορετικές προδιαγραφές σε σχέση με απλούστερες γεωτρήσεις. Σε αυτό το σημείο, συνέδεσε ρητά τη γεωθερμία με την τεχνογνωσία των υδρογονανθράκων: πολλές γεωθερμικές γεωτρήσεις μέσης/υψηλής θερμοκρασίας «μοιάζουν» τεχνολογικά με γεωτρήσεις υδρογονανθράκων, ακριβώς επειδή κινούνται σε μεγάλα βάθη και αντιμετωπίζουν υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι ο σχεδιασμός τους δεν ταυτίζεται, καθώς στη γεωθερμία απαιτούνται –κατά κανόνα– μεγαλύτερες παροχές ρευστών και οι χημικές συνθήκες ποικίλλουν έντονα από περιοχή σε περιοχή, επηρεάζοντας υλικά, διάμετρο, επιλογές τσιμέντωσης και συνολικό σχεδιασμό. Η συζήτηση έδωσε συγκεκριμένη εικόνα και για τη “λογική” της έρευνας στο πεδίο. Ο κ. Αρβανίτης διαχώρισε δύο βασικές κατηγορίες ερευνητικών γεωτρήσεων: μικρής διαμέτρου, που εκτελούνται αρχικά επειδή το κόστος αυξάνει όσο μεγαλώνει η διάμετρος και επιδιώκουν να δώσουν την πρώτη, ασφαλή πληροφορία για τους γεωλογικούς σχηματισμούς και τη θερμοκρασία μέσω θερμομέτρησης στο εσωτερικό της γεώτρησης· και μεγάλης διαμέτρου, οι οποίες προσεγγίζουν τη λογική παραγωγικής γεώτρησης, επιτρέπουν δοκιμαστικές αντλήσεις και όπως είπε είναι το εργαλείο που τελικά αξιολογεί «την ποσότητα των ρευστών» και τον «χημισμό». Σημείωσε μάλιστα ότι τα δεδομένα που προκύπτουν από αυτές τις δοκιμές τροφοδοτούν τον καλύτερο σχεδιασμό των παραγωγικών γεωτρήσεων που θα ακολουθήσουν, ακριβώς επειδή τότε έχεις πλέον πραγματική εικόνα της χημικής σύστασης και μπορείς να “κλειδώσεις” υλικά και τεχνικές. Πέρα από την επιβεβαίωση και την αξιολόγηση, ο κ. Αρβανίτης υπογράμμισε ότι ένα γεωθερμικό πεδίο δεν “αποκαλύπτεται” με μία γεώτρηση. Απαιτείται δίκτυο γεωτρήσεων για να γίνει η οριοθέτηση να προσδιοριστεί δηλαδή «μέχρι που φτάνουν τα όρια» και πού παύουν οι θερμοκρασίες/συνθήκες που υποδεικνύουν ενεργό ταμιευτήρα. Αυτό το στάδιο συνδέεται ευθέως με το κεντρικό πρόβλημα της γεωθερμίας διεθνώς: το γεωλογικό ρίσκο. Όπως τόνισε, «το νούμερο ένα πρόβλημα στην αξιοποίηση του γεωθερμικού δυναμικού» είναι ακριβώς η αβεβαιότητα που προκύπτει επειδή οι γεωλογικές συνθήκες μεταβάλλονται «όχι μόνο από περιοχή σε περιοχή, αλλά και από θέση σε θέση», άρα η συστηματική γεωτρητική έρευνα λειτουργεί ως μηχανισμός μείωσης ρίσκου. Στην οικονομική διάσταση, ο κ. Αρβανίτης περιέγραψε τη γεώτρηση ως τη «μερίδα του λέοντος» στο επενδυτικό κόστος της γεωθερμίας, εξηγώντας ότι το CAPEX είναι υψηλότερο σε σχέση με άλλες ΑΠΕ ακριβώς επειδή χρειάζεσαι βαριά έργα υποδομής από την πρώτη φάση. Στα στοιχεία που αποτυπώθηκαν ως βασικό συμπέρασμα της συζήτησης, η συμμετοχή των γεωτρήσεων στο επενδυτικό κόστος εμφανίζεται να κινείται στο 30%–50% για υδροθερμικά γεωθερμικά συστήματα και να φτάνει έως και το 70% για τα EGS (Ενισχυμένα Γεωθερμικά Συστήματα), στοιχείο που καθιστά κρίσιμη την επιλογή θέσεων, τον σωστό σχεδιασμό και την άρτια κατασκευή, επειδή ένα τεχνικό λάθος “μεταφράζεται” άμεσα σε επενδυτικό αδιέξοδο. Σε αυτό το σημείο, ο κ. Αρβανίτης ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός για τις επιπτώσεις της κακής κατασκευής. Εξήγησε ότι μια κακοτεχνία μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα για το αν μια περιοχή έχει γεωθερμικό ενδιαφέρον ή όχι, καθώς μια γεώτρηση που δεν αποδίδει λόγω κατασκευαστικού προβλήματος μπορεί να “καταδικάσει” μια περιοχή που στην πραγματικότητα διαθέτει πόρο. Επιπλέον, μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση του δυναμικού, αν οι παροχές είναι μικρές όχι επειδή ο πόρος είναι φτωχός, αλλά επειδή η γεώτρηση δεν κατασκευάστηκε σωστά. Και σε λειτουργικό επίπεδο, προειδοποίησε ότι προβλήματα κατά τη λειτουργία μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε καταστροφή γεωτρήσεων, συμπαρασύροντας οικονομικά τη γεωθερμική μονάδα που βασίζεται σε αυτές. Ακριβώς γι’ αυτό, ο προϊστάμενος του Τμήματος Γεωθερμίας της ΕΑΓΜΕ ανέδειξε ως “κρυφό” αλλά καθοριστικό παράγοντα τη μηχανική γεωτρήσεων: «πίσω από το σωστό σχεδιασμό και την άρτια κατασκευή μιας γεώτρησης κρύβεται μια ολόκληρη επιστήμη», σημείωσε, τονίζοντας ότι απαιτείται εξειδικευμένο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό και, κυρίως, ειδικός Μηχανικός Γεωτρήσεων. Στην ίδια γραμμή περιέγραψε ως δομικό πρόβλημα για την Ελλάδα το έλλειμμα εξειδικευμένων στελεχών, καθώς μεγάλο μέρος της παλαιότερης γενιάς που απέκτησε την εμπειρία συνταξιοδοτήθηκε χωρίς να υπάρξει επαρκής «συνδετικός κρίκος» μεταφοράς γνώσης στους νεότερους, γεγονός που, όπως είπε, δυσκολεύει τόσο την περαιτέρω έρευνα όσο και τη μετάβαση σε φάση αξιοποίησης. Ως “επόμενα βήματα” σε επίπεδο ουσίας, η συζήτηση κατέληξε σε μια καθαρή αλληλουχία που συνδέει τεχνική επάρκεια, δεδομένα και επενδυσιμότητα: ολοκλήρωση προκαταρκτικής έρευνας, εκτέλεση ερευνητικών γεωτρήσεων (μικρής και στη συνέχεια μεγάλης διαμέτρου), δοκιμές παραγωγής και αξιολόγηση ποσότητας/χημισμού, οριοθέτηση πεδίου με δίκτυο γεωτρήσεων, σχεδιασμός παραγωγικών και επανεισαγωγής γεωτρήσεων με στόχο τη διατήρηση πιέσεων και τη μακροχρόνια βιωσιμότητα, και τέλος δημιουργία των προϋποθέσεων για προσέλκυση επενδύσεων με μειωμένο γεωλογικό ρίσκο. Στον πυρήνα αυτής της αλυσίδας, ο κ. Αρβανίτης επανέλαβε ότι «χωρίς γεωθερμικές γεωτρήσεις δεν υπάρχει ούτε γεωθερμική έρευνα, ούτε γεωθερμική αξιοποίηση, ούτε ανάπτυξη της γεωθερμίας» – μια διαπίστωση που λειτουργεί ως κεντρικός άξονας πολιτικής και τεχνικής προτεραιοποίησης, εφόσον η χώρα θέλει να περάσει από τη συζήτηση για τις δυνατότητες στην πράξη της αξιοποίησης. View full είδηση
-
Κρίσιμη μάζα αποκτά σταδιακά η αγορά ψύξης των data centers, η οποία δείχνει να περνά σε μια νέα εποχή. Αυτό που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ένα τεχνικό υποσύστημα χαμηλής ορατότητας, σήμερα αναδεικνύεται σε κομβικό παράγοντα στρατηγικού σχεδιασμού. Η παγκόσμια αγορά ψύξης data centers έφτασε τα $9,6 δισ. το 2024 και οδεύει προς μια εκρηκτική αύξηση της τάξης του 50% σε ετήσια βάση το 2025. Ο καταλύτης είναι διπλός: η αλματώδης άνοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης και οι αυστηρότερες απαιτήσεις βιωσιμότητας. Η αγορά της ψύξης data centers εκτοξεύεται στα $9,6 δισ., με ετήσια αύξηση 50% το 2025 Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μεταβολή δεν είναι συγκυριακή. Για την περίοδο 2020-2029, ο σύνθετος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης (CAGR) της αγοράς εκτιμάται στο 29,6%, αποτυπώνοντας τη μακροπρόθεσμη δυναμική ενός κλάδου, που επαναπροσδιορίζεται δομικά. Στο επίκεντρο αυτής της μετάβασης βρίσκεται η υγρή ψύξη, η οποία εξελίσσεται στον βασικό μοχλό ανάπτυξης της αγοράς. Ανάλυση της McKinsey & Company καταγράφει μια σαφή στροφή της αγοράς. Η υγρή ψύξη δεν λειτουργεί πλέον ως συμπληρωματική λύση, αλλά ως κυρίαρχη απάντηση στις νέες θερμικές απαιτήσεις, που δημιουργούν τα workloads της AI. Η αυξημένη πυκνότητα ισχύος και η συνεχής λειτουργία συστημάτων υψηλών επιδόσεων καθιστούν τα παραδοσιακά συστήματα αερόψυξης ανεπαρκή. Παράλληλα, η αγορά εγκαταλείπει σταδιακά τα μοντέλα ψύξης σε επίπεδο rack και μεταβαίνει σε λύσεις διαχείρισης θερμότητας σε επίπεδο εγκατάστασης (facility-level). Η μετάβαση αυτή σηματοδοτεί μια πιο ολιστική προσέγγιση, όπου η ψύξη ενσωματώνεται στον συνολικό σχεδιασμό του data center και δεν αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο τεχνικό ζήτημα. Το αποτέλεσμα είναι αυξημένη ενεργειακή αποδοτικότητα και καλύτερη προσαρμογή στις ανάγκες μεγάλων υπολογιστικών φορτίων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι περιφερειακές διαφοροποιήσεις. Η ανάλυση εντοπίζει σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης στην περιοχή της Ασίας και της Ωκεανίας, όπου η ζήτηση για data centers αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Οι αγορές αυτές λειτουργούν ως επιταχυντές υιοθέτησης νέων τεχνολογιών ψύξης, ενισχύοντας περαιτέρω τη δυναμική της υγρής ψύξης σε παγκόσμιο επίπεδο. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν και οι ρυθμιστικές εξελίξεις. Οι κανονισμοί, που σχετίζονται με την ενεργειακή απόδοση και τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, λειτουργούν ως μοχλός επιτάχυνσης για την υιοθέτηση προηγμένων θερμικών λύσεων. Η υγρή ψύξη, ως τεχνολογία, που ανταποκρίνεται πιο αποτελεσματικά στις απαιτήσεις βιωσιμότητας, αποκτά έτσι και θεσμική ώθηση. Για τους οργανισμούς, που σχεδιάζουν επενδύσεις σε υποδομές data centers, τα παραπάνω δεδομένα δεν αποτελούν απλώς μια εικόνα της αγοράς, αλλά κρίσιμες παραμέτρους στρατηγικού σχεδιασμού. Η επιλογή τεχνολογίας ψύξης επηρεάζει άμεσα το λειτουργικό κόστος, την ενεργειακή απόδοση και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των εγκαταστάσεων. Η επανάσταση της υγρής ψύξης δεν είναι μια μελλοντική υπόσχεση. Είναι μια πραγματικότητα, που ήδη αναδιαμορφώνει την αρχιτεκτονική των data centers και επανακαθορίζει τα όρια μεταξύ τεχνολογικής και επιχειρησιακής απόφασης. Όσοι κινηθούν έγκαιρα, θα είναι και αυτοί που θα διαμορφώσουν το νέο τοπίο. View full είδηση
-
Κρίσιμη μάζα αποκτά σταδιακά η αγορά ψύξης των data centers, η οποία δείχνει να περνά σε μια νέα εποχή. Αυτό που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ένα τεχνικό υποσύστημα χαμηλής ορατότητας, σήμερα αναδεικνύεται σε κομβικό παράγοντα στρατηγικού σχεδιασμού. Η παγκόσμια αγορά ψύξης data centers έφτασε τα $9,6 δισ. το 2024 και οδεύει προς μια εκρηκτική αύξηση της τάξης του 50% σε ετήσια βάση το 2025. Ο καταλύτης είναι διπλός: η αλματώδης άνοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης και οι αυστηρότερες απαιτήσεις βιωσιμότητας. Η αγορά της ψύξης data centers εκτοξεύεται στα $9,6 δισ., με ετήσια αύξηση 50% το 2025 Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μεταβολή δεν είναι συγκυριακή. Για την περίοδο 2020-2029, ο σύνθετος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης (CAGR) της αγοράς εκτιμάται στο 29,6%, αποτυπώνοντας τη μακροπρόθεσμη δυναμική ενός κλάδου, που επαναπροσδιορίζεται δομικά. Στο επίκεντρο αυτής της μετάβασης βρίσκεται η υγρή ψύξη, η οποία εξελίσσεται στον βασικό μοχλό ανάπτυξης της αγοράς. Ανάλυση της McKinsey & Company καταγράφει μια σαφή στροφή της αγοράς. Η υγρή ψύξη δεν λειτουργεί πλέον ως συμπληρωματική λύση, αλλά ως κυρίαρχη απάντηση στις νέες θερμικές απαιτήσεις, που δημιουργούν τα workloads της AI. Η αυξημένη πυκνότητα ισχύος και η συνεχής λειτουργία συστημάτων υψηλών επιδόσεων καθιστούν τα παραδοσιακά συστήματα αερόψυξης ανεπαρκή. Παράλληλα, η αγορά εγκαταλείπει σταδιακά τα μοντέλα ψύξης σε επίπεδο rack και μεταβαίνει σε λύσεις διαχείρισης θερμότητας σε επίπεδο εγκατάστασης (facility-level). Η μετάβαση αυτή σηματοδοτεί μια πιο ολιστική προσέγγιση, όπου η ψύξη ενσωματώνεται στον συνολικό σχεδιασμό του data center και δεν αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο τεχνικό ζήτημα. Το αποτέλεσμα είναι αυξημένη ενεργειακή αποδοτικότητα και καλύτερη προσαρμογή στις ανάγκες μεγάλων υπολογιστικών φορτίων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι περιφερειακές διαφοροποιήσεις. Η ανάλυση εντοπίζει σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης στην περιοχή της Ασίας και της Ωκεανίας, όπου η ζήτηση για data centers αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Οι αγορές αυτές λειτουργούν ως επιταχυντές υιοθέτησης νέων τεχνολογιών ψύξης, ενισχύοντας περαιτέρω τη δυναμική της υγρής ψύξης σε παγκόσμιο επίπεδο. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν και οι ρυθμιστικές εξελίξεις. Οι κανονισμοί, που σχετίζονται με την ενεργειακή απόδοση και τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, λειτουργούν ως μοχλός επιτάχυνσης για την υιοθέτηση προηγμένων θερμικών λύσεων. Η υγρή ψύξη, ως τεχνολογία, που ανταποκρίνεται πιο αποτελεσματικά στις απαιτήσεις βιωσιμότητας, αποκτά έτσι και θεσμική ώθηση. Για τους οργανισμούς, που σχεδιάζουν επενδύσεις σε υποδομές data centers, τα παραπάνω δεδομένα δεν αποτελούν απλώς μια εικόνα της αγοράς, αλλά κρίσιμες παραμέτρους στρατηγικού σχεδιασμού. Η επιλογή τεχνολογίας ψύξης επηρεάζει άμεσα το λειτουργικό κόστος, την ενεργειακή απόδοση και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των εγκαταστάσεων. Η επανάσταση της υγρής ψύξης δεν είναι μια μελλοντική υπόσχεση. Είναι μια πραγματικότητα, που ήδη αναδιαμορφώνει την αρχιτεκτονική των data centers και επανακαθορίζει τα όρια μεταξύ τεχνολογικής και επιχειρησιακής απόφασης. Όσοι κινηθούν έγκαιρα, θα είναι και αυτοί που θα διαμορφώσουν το νέο τοπίο.
-
Οι μεγάλοι όμιλοι του κλάδου επιταχύνουν αδειοδοτήσεις και τεχνικές μελέτες, διαμορφώνοντας ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο που πλέον ξεπερνά τα 20 GW, ισχύς πολλαπλάσια των εθνικών στόχων για το 2030. αποθήκευση ενέργειας περνά σε νέα φάση ωρίμανσης στην Ελλάδα, με την αντλησιοταμίευση να εξελίσσεται σε βασικό «όπλο» του ενεργειακού συστήματος. Οι μεγάλοι όμιλοι του κλάδου επιταχύνουν αδειοδοτήσεις και τεχνικές μελέτες, διαμορφώνοντας ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο που πλέον ξεπερνά τα 20 GW, ισχύς πολλαπλάσια των εθνικών στόχων για το 2030. Η κινητικότητα αποτυπώνει τη στρατηγική σημασία της τεχνολογίας σε ένα σύστημα με αυξανόμενη διείσδυση ΑΠΕ, όπου η ανάγκη για ευελιξία και σταθερότητα γίνεται ολοένα πιο μεγάλη. Νέο «πράσινο φως» για την ΤΕΡΝΑ Ένα ακόμη σημαντικό βήμα έγινε στη Βόρεια Ελλάδα με την ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή να εξασφαλίζει προ ημερών Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για το έργο αντλησιοταμίευσης «Βροχόνερα», το οποίο σχεδιάζεται νότια του ταμιευτήρα Αγίας Βαρβάρας και νοτιοανατολικά της Βέροιας. Το έργο προβλέπει ισχύ 450 MW σε λειτουργία παραγωγής και 537 MW σε άντληση, με ορίζοντα ολοκλήρωσης έως το 2030. Πρόκειται για το δεύτερο μεγάλο αντλησιοταμιευτικό project στο χαρτοφυλάκιο της εταιρείας, ενισχύοντας τη στρατηγική της παρουσία στον τομέα της μεγάλης κλίμακας αποθήκευσης. Η Αμφιλοχία στην τελική ευθεία Προπομπός της νέας γενιάς έργων είναι το αντλησιοταμιευτικό της Αμφιλοχίας, επίσης της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή. Με εγκατεστημένη ισχύ 680 MW για παραγωγή και 730 MW για άντληση, και προϋπολογισμό που αγγίζει τα 650 εκατ. ευρώ, αποτελεί το μεγαλύτερο έργο αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα. Το έργο αναπτύσσεται με δύο άνω ταμιευτήρες, στον Άγιο Γεώργιο και στον Πύργο, ενώ ως κάτω ταμιευτήρας αξιοποιείται η λίμνη Καστρακίου. Η κατασκευή εξελίσσεται βάσει χρονοδιαγράμματος, με στόχο ολοκλήρωσης εντός του 2026 και δοκιμαστική λειτουργία αμέσως μετά. Έχει χαρακτηριστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI), αναγνωρίζοντας τον διασυνοριακό και στρατηγικό του ρόλο. Νέες άδειες και ισχυρή παρουσία ιδιωτικών ομίλων Στον τελευταίο κύκλο αδειοδότησης αποθήκευσης ενέργειας της Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων περιλήφθηκε έργο 630 MW στα Γρεβενά από την Anemos RES, θυγατρική της Motor Oil. Η επένδυση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο «pipeline-μαμούθ» που αναπτύσσει ο όμιλος στον χώρο της αποθήκευσης. Παράλληλα, η HELLENiQ Renewables έχει εξασφαλίσει βεβαίωση παραγωγού για έργο 538 MW στους Δήμους Γρεβενών και Δεσκάτης, το οποίο βρίσκεται σε ώριμο αδειοδοτικό στάδιο. Το επενδυτικό ενδιαφέρον εκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα αποτυπώνοντας την προσπάθεια γεωγραφικής διασποράς των έργων. ΔΕΗ: Μετασχηματισμός των πρώην λιγνιτωρυχείων Κομβικό ρόλο διαδραματίζει και η ΔΕΗ, η οποία μετατρέπει την απολιγνιτοποίηση σε ευκαιρία αποθήκευσης ενέργειας. Στη Δυτική Μακεδονία δρομολογεί δύο έργα 304 MW και 240 MW αντίστοιχα, αξιοποιώντας τα πρώην ορυχεία σε Καρδιά και Νότιο Πεδίο. Στα σχέδια περιλαμβάνεται και μονάδα 183 MW στη Μεγαλόπολη, με ορίζοντα λειτουργίας μετά το 2030, καθώς και νέο έργο στον ταμιευτήρα του Υδροηλεκτρικού Σταθμού Σφηκιάς, με μέγιστη ισχύ έγχυσης 467 MW και απορρόφησης 441 MW. Οι νέες μονάδες θα πλαισιώσουν τα υφιστάμενα αντλητικά έργα της επιχείρησης στη Σφηκιά (Αλιάκμονας) και στον Θησαυρό (Νέστος), συνολικής ισχύος περίπου 0,7 GW — τα μοναδικά που λειτουργούν σήμερα στη χώρα. Υπερκαλύπτονται οι εθνικοί στόχοι Το συνολικό pipeline έργων αντλησιοταμίευσης υπερβαίνει πλέον τα 20 GW, όταν το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα προβλέπει έως το 2030 συνολική αποθήκευση 6 GW, εκ των οποίων 1,9 GW από αντλησιοταμίευση και 4,3 GW από συστήματα μπαταριών. Η απόκλιση μεταξύ στόχων και αδειοδοτικής δραστηριότητας δείχνει αφενός το επενδυτικό momentum, αφετέρου τον ανταγωνισμό που θα διαμορφωθεί για την τελική υλοποίηση των έργων. Πώς λειτουργεί η αντλησιοταμίευση Η αντλησιοταμίευση βασίζεται σε μια απλή αλλά αποτελεσματική αρχή, την αποθήκευση ενέργειας μέσω νερού και υψομετρικής διαφοράς. Όταν υπάρχει πλεονάζουσα ηλεκτρική ενέργεια, συνήθως από ΑΠΕ, αυτή χρησιμοποιείται για την άντληση νερού από έναν χαμηλότερο σε έναν ανώτερο ταμιευτήρα. Σε περιόδους αυξημένης ζήτησης, το νερό επιστρέφει προς τα κάτω μέσω υδροστροβίλων, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια. Πρόκειται για την πιο ώριμη τεχνολογία αποθήκευσης μεγάλης κλίμακας διεθνώς, ικανή να εξισορροπεί ημερήσιες και εβδομαδιαίες διακυμάνσεις, ενισχύοντας την ευστάθεια του συστήματος και την ασφάλεια εφοδιασμού. Η μεγάλη εικόνα Η δυναμική που αναπτύσσεται γύρω από την αντλησιοταμίευση επιβεβαιώνει ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν αφορά μόνο την παραγωγή «πράσινης» ενέργειας, αλλά και την ικανότητα του συστήματος να τη διαχειρίζεται. Με δεκάδες έργα σε τροχιά ωρίμανσης και επενδυτικά κεφάλαια δισεκατομμυρίων ευρώ σε αναμονή, η επόμενη πενταετία αναμένεται κομβική για το ποια από τα σημερινά σχέδια θα μετατραπούν σε κρίσιμες υποδομές του νέου ενεργειακού χάρτη της χώρας. View full είδηση
-
Οι μεγάλοι όμιλοι του κλάδου επιταχύνουν αδειοδοτήσεις και τεχνικές μελέτες, διαμορφώνοντας ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο που πλέον ξεπερνά τα 20 GW, ισχύς πολλαπλάσια των εθνικών στόχων για το 2030. αποθήκευση ενέργειας περνά σε νέα φάση ωρίμανσης στην Ελλάδα, με την αντλησιοταμίευση να εξελίσσεται σε βασικό «όπλο» του ενεργειακού συστήματος. Οι μεγάλοι όμιλοι του κλάδου επιταχύνουν αδειοδοτήσεις και τεχνικές μελέτες, διαμορφώνοντας ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο που πλέον ξεπερνά τα 20 GW, ισχύς πολλαπλάσια των εθνικών στόχων για το 2030. Η κινητικότητα αποτυπώνει τη στρατηγική σημασία της τεχνολογίας σε ένα σύστημα με αυξανόμενη διείσδυση ΑΠΕ, όπου η ανάγκη για ευελιξία και σταθερότητα γίνεται ολοένα πιο μεγάλη. Νέο «πράσινο φως» για την ΤΕΡΝΑ Ένα ακόμη σημαντικό βήμα έγινε στη Βόρεια Ελλάδα με την ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή να εξασφαλίζει προ ημερών Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για το έργο αντλησιοταμίευσης «Βροχόνερα», το οποίο σχεδιάζεται νότια του ταμιευτήρα Αγίας Βαρβάρας και νοτιοανατολικά της Βέροιας. Το έργο προβλέπει ισχύ 450 MW σε λειτουργία παραγωγής και 537 MW σε άντληση, με ορίζοντα ολοκλήρωσης έως το 2030. Πρόκειται για το δεύτερο μεγάλο αντλησιοταμιευτικό project στο χαρτοφυλάκιο της εταιρείας, ενισχύοντας τη στρατηγική της παρουσία στον τομέα της μεγάλης κλίμακας αποθήκευσης. Η Αμφιλοχία στην τελική ευθεία Προπομπός της νέας γενιάς έργων είναι το αντλησιοταμιευτικό της Αμφιλοχίας, επίσης της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή. Με εγκατεστημένη ισχύ 680 MW για παραγωγή και 730 MW για άντληση, και προϋπολογισμό που αγγίζει τα 650 εκατ. ευρώ, αποτελεί το μεγαλύτερο έργο αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα. Το έργο αναπτύσσεται με δύο άνω ταμιευτήρες, στον Άγιο Γεώργιο και στον Πύργο, ενώ ως κάτω ταμιευτήρας αξιοποιείται η λίμνη Καστρακίου. Η κατασκευή εξελίσσεται βάσει χρονοδιαγράμματος, με στόχο ολοκλήρωσης εντός του 2026 και δοκιμαστική λειτουργία αμέσως μετά. Έχει χαρακτηριστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI), αναγνωρίζοντας τον διασυνοριακό και στρατηγικό του ρόλο. Νέες άδειες και ισχυρή παρουσία ιδιωτικών ομίλων Στον τελευταίο κύκλο αδειοδότησης αποθήκευσης ενέργειας της Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων περιλήφθηκε έργο 630 MW στα Γρεβενά από την Anemos RES, θυγατρική της Motor Oil. Η επένδυση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο «pipeline-μαμούθ» που αναπτύσσει ο όμιλος στον χώρο της αποθήκευσης. Παράλληλα, η HELLENiQ Renewables έχει εξασφαλίσει βεβαίωση παραγωγού για έργο 538 MW στους Δήμους Γρεβενών και Δεσκάτης, το οποίο βρίσκεται σε ώριμο αδειοδοτικό στάδιο. Το επενδυτικό ενδιαφέρον εκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα αποτυπώνοντας την προσπάθεια γεωγραφικής διασποράς των έργων. ΔΕΗ: Μετασχηματισμός των πρώην λιγνιτωρυχείων Κομβικό ρόλο διαδραματίζει και η ΔΕΗ, η οποία μετατρέπει την απολιγνιτοποίηση σε ευκαιρία αποθήκευσης ενέργειας. Στη Δυτική Μακεδονία δρομολογεί δύο έργα 304 MW και 240 MW αντίστοιχα, αξιοποιώντας τα πρώην ορυχεία σε Καρδιά και Νότιο Πεδίο. Στα σχέδια περιλαμβάνεται και μονάδα 183 MW στη Μεγαλόπολη, με ορίζοντα λειτουργίας μετά το 2030, καθώς και νέο έργο στον ταμιευτήρα του Υδροηλεκτρικού Σταθμού Σφηκιάς, με μέγιστη ισχύ έγχυσης 467 MW και απορρόφησης 441 MW. Οι νέες μονάδες θα πλαισιώσουν τα υφιστάμενα αντλητικά έργα της επιχείρησης στη Σφηκιά (Αλιάκμονας) και στον Θησαυρό (Νέστος), συνολικής ισχύος περίπου 0,7 GW — τα μοναδικά που λειτουργούν σήμερα στη χώρα. Υπερκαλύπτονται οι εθνικοί στόχοι Το συνολικό pipeline έργων αντλησιοταμίευσης υπερβαίνει πλέον τα 20 GW, όταν το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα προβλέπει έως το 2030 συνολική αποθήκευση 6 GW, εκ των οποίων 1,9 GW από αντλησιοταμίευση και 4,3 GW από συστήματα μπαταριών. Η απόκλιση μεταξύ στόχων και αδειοδοτικής δραστηριότητας δείχνει αφενός το επενδυτικό momentum, αφετέρου τον ανταγωνισμό που θα διαμορφωθεί για την τελική υλοποίηση των έργων. Πώς λειτουργεί η αντλησιοταμίευση Η αντλησιοταμίευση βασίζεται σε μια απλή αλλά αποτελεσματική αρχή, την αποθήκευση ενέργειας μέσω νερού και υψομετρικής διαφοράς. Όταν υπάρχει πλεονάζουσα ηλεκτρική ενέργεια, συνήθως από ΑΠΕ, αυτή χρησιμοποιείται για την άντληση νερού από έναν χαμηλότερο σε έναν ανώτερο ταμιευτήρα. Σε περιόδους αυξημένης ζήτησης, το νερό επιστρέφει προς τα κάτω μέσω υδροστροβίλων, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια. Πρόκειται για την πιο ώριμη τεχνολογία αποθήκευσης μεγάλης κλίμακας διεθνώς, ικανή να εξισορροπεί ημερήσιες και εβδομαδιαίες διακυμάνσεις, ενισχύοντας την ευστάθεια του συστήματος και την ασφάλεια εφοδιασμού. Η μεγάλη εικόνα Η δυναμική που αναπτύσσεται γύρω από την αντλησιοταμίευση επιβεβαιώνει ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν αφορά μόνο την παραγωγή «πράσινης» ενέργειας, αλλά και την ικανότητα του συστήματος να τη διαχειρίζεται. Με δεκάδες έργα σε τροχιά ωρίμανσης και επενδυτικά κεφάλαια δισεκατομμυρίων ευρώ σε αναμονή, η επόμενη πενταετία αναμένεται κομβική για το ποια από τα σημερινά σχέδια θα μετατραπούν σε κρίσιμες υποδομές του νέου ενεργειακού χάρτη της χώρας.
-
Οι ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων στην ΕΕ, τον Ιανουάριο του 2026, μειώθηκαν κατά 3,9% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του περασμένου έτους, σηματοδοτώντας μια δεύτερη συνεχόμενη δύσκολη αρχή του έτους για την αγορά. Όμως το μερίδιο αγοράς αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων έφτασε το 19,3%, υπογραμμίζοντας τις συνεχιζόμενες δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης. Παράλληλα, τα υβριδικά αποτελούν την πιο δημοφιλή επιλογή μεταξύ των αγοραστών, με τα plug-in υβριδικά να εδραιώνουν τη θέση τους στην αγορά, υπογραμμίζοντας τη σημασία μιας τεχνολογικά ουδέτερης οδού για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Συνδέσμου Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων ACEA. Τα ηλεκτρικά Τα αμιγώς ηλεκτρικά αντιπροσώπευαν το 19,3% του μεριδίου αγοράς της ΕΕ τον Ιανουάριο του 2026, σημειώνοντας αύξηση από το χαμηλό βασικό ποσοστό του 14,9% ένα χρόνο νωρίτερα. Οι ταξινομήσεις των υβριδικών κατέλαβαν το 38,6% της αγοράς, παραμένοντας η προτιμώμενη επιλογή μεταξύ των καταναλωτών στην ΕΕ. Εν τω μεταξύ, το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων μειώθηκε στο 30,1%, από 39,5% τον Ιανουάριο του 2025. Τον Ιανουάριο του 2026, ταξινομήθηκαν 154.230 νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, καταλαμβάνοντας το 19,3% του μεριδίου αγοράς της ΕΕ. Οι τέσσερις μεγαλύτερες αγορές στην ΕΕ, οι οποίες συνολικά αντιπροσωπεύουν το 60% των ταξινομήσεων αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων, παρουσίασαν ανάμεικτα αποτελέσματα: η Γαλλία (+52,1%) και η Γερμανία (+23,8%) κατέγραψαν ισχυρή ανάπτυξη, ενώ το Βέλγιο (-11,5%) και η Ολλανδία (-35,4%) παρουσίασαν μειώσεις. Τα στοιχεία του Ιανουαρίου 2026 έδειξαν επίσης ότι οι νέες ταξινομήσεις υβριδικών-ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην ΕΕ αυξήθηκαν στις 308.364 μονάδες, υποστηριζόμενες από την ανάπτυξη στην Ιταλία (+24,9%) και την Ισπανία (+9%), ενώ η Γαλλία παρέμεινε σταθερή. Ολοκληρώνοντας τις τέσσερις μεγάλες αγορές, η Γερμανία κατέγραψε μείωση 1,8% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2025. Συνολικά, τα υβριδικά-ηλεκτρικά μοντέλα αντιπροσώπευαν το 38,6% της συνολικής αγοράς της ΕΕ. Οι ταξινομήσεις υβριδικών ηλεκτρικών με δυνατότητα plug-in συνεχίζουν να παρουσιάζουν ισχυρή ανάπτυξη, φτάνοντας τις 78.741 μονάδες τον πρώτο μήνα του 2026. Αυτό οφείλεται στην αύξηση του όγκου πωλήσεων σε βασικές αγορές όπως η Ιταλία (+134,2%), η Ισπανία (+66,7%) και η Γερμανία (+23%). Ως αποτέλεσμα, τα νέα υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα με δυνατότητα plug-in αντιπροσωπεύουν πλέον το 9,8% των ταξινομήσεων στην ΕΕ, από 7,4% τον Ιανουάριο του περασμένου έτους. Τον Ιανουάριο του 2026, οι ταξινομήσεις βενζινοκίνητων αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 28,2%, με όλες τις μεγάλες αγορές να παρουσιάζουν μειώσεις. Η Γαλλία παρουσίασε την πιο απότομη πτώση, με τις ταξινομήσεις να μειώνονται κατακόρυφα κατά 48,9%, ακολουθούμενη από τη Γερμανία (-29,9%), την Ιταλία (-25,5%) και την Ισπανία (-22,5%). Με 175.989 ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων τον περασμένο μήνα, το μερίδιο αγοράς για τα βενζινοκίνητα μειώθηκε στο 22% από 29,5% τον ίδιο μήνα πέρυσι. Η αγορά πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων συνέχισε την πτωτική της τάση, με τις ταξινομήσεις να μειώνονται κατά 22,3% και να αντιπροσωπεύουν το 8,1% των ταξινομήσεων νέων αυτοκινήτων τον περασμένο Ιανουάριο. View full είδηση
-
Οι ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων στην ΕΕ, τον Ιανουάριο του 2026, μειώθηκαν κατά 3,9% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του περασμένου έτους, σηματοδοτώντας μια δεύτερη συνεχόμενη δύσκολη αρχή του έτους για την αγορά. Όμως το μερίδιο αγοράς αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων έφτασε το 19,3%, υπογραμμίζοντας τις συνεχιζόμενες δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης. Παράλληλα, τα υβριδικά αποτελούν την πιο δημοφιλή επιλογή μεταξύ των αγοραστών, με τα plug-in υβριδικά να εδραιώνουν τη θέση τους στην αγορά, υπογραμμίζοντας τη σημασία μιας τεχνολογικά ουδέτερης οδού για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Συνδέσμου Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων ACEA. Τα ηλεκτρικά Τα αμιγώς ηλεκτρικά αντιπροσώπευαν το 19,3% του μεριδίου αγοράς της ΕΕ τον Ιανουάριο του 2026, σημειώνοντας αύξηση από το χαμηλό βασικό ποσοστό του 14,9% ένα χρόνο νωρίτερα. Οι ταξινομήσεις των υβριδικών κατέλαβαν το 38,6% της αγοράς, παραμένοντας η προτιμώμενη επιλογή μεταξύ των καταναλωτών στην ΕΕ. Εν τω μεταξύ, το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων μειώθηκε στο 30,1%, από 39,5% τον Ιανουάριο του 2025. Τον Ιανουάριο του 2026, ταξινομήθηκαν 154.230 νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, καταλαμβάνοντας το 19,3% του μεριδίου αγοράς της ΕΕ. Οι τέσσερις μεγαλύτερες αγορές στην ΕΕ, οι οποίες συνολικά αντιπροσωπεύουν το 60% των ταξινομήσεων αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων, παρουσίασαν ανάμεικτα αποτελέσματα: η Γαλλία (+52,1%) και η Γερμανία (+23,8%) κατέγραψαν ισχυρή ανάπτυξη, ενώ το Βέλγιο (-11,5%) και η Ολλανδία (-35,4%) παρουσίασαν μειώσεις. Τα στοιχεία του Ιανουαρίου 2026 έδειξαν επίσης ότι οι νέες ταξινομήσεις υβριδικών-ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην ΕΕ αυξήθηκαν στις 308.364 μονάδες, υποστηριζόμενες από την ανάπτυξη στην Ιταλία (+24,9%) και την Ισπανία (+9%), ενώ η Γαλλία παρέμεινε σταθερή. Ολοκληρώνοντας τις τέσσερις μεγάλες αγορές, η Γερμανία κατέγραψε μείωση 1,8% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2025. Συνολικά, τα υβριδικά-ηλεκτρικά μοντέλα αντιπροσώπευαν το 38,6% της συνολικής αγοράς της ΕΕ. Οι ταξινομήσεις υβριδικών ηλεκτρικών με δυνατότητα plug-in συνεχίζουν να παρουσιάζουν ισχυρή ανάπτυξη, φτάνοντας τις 78.741 μονάδες τον πρώτο μήνα του 2026. Αυτό οφείλεται στην αύξηση του όγκου πωλήσεων σε βασικές αγορές όπως η Ιταλία (+134,2%), η Ισπανία (+66,7%) και η Γερμανία (+23%). Ως αποτέλεσμα, τα νέα υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα με δυνατότητα plug-in αντιπροσωπεύουν πλέον το 9,8% των ταξινομήσεων στην ΕΕ, από 7,4% τον Ιανουάριο του περασμένου έτους. Τον Ιανουάριο του 2026, οι ταξινομήσεις βενζινοκίνητων αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 28,2%, με όλες τις μεγάλες αγορές να παρουσιάζουν μειώσεις. Η Γαλλία παρουσίασε την πιο απότομη πτώση, με τις ταξινομήσεις να μειώνονται κατακόρυφα κατά 48,9%, ακολουθούμενη από τη Γερμανία (-29,9%), την Ιταλία (-25,5%) και την Ισπανία (-22,5%). Με 175.989 ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων τον περασμένο μήνα, το μερίδιο αγοράς για τα βενζινοκίνητα μειώθηκε στο 22% από 29,5% τον ίδιο μήνα πέρυσι. Η αγορά πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων συνέχισε την πτωτική της τάση, με τις ταξινομήσεις να μειώνονται κατά 22,3% και να αντιπροσωπεύουν το 8,1% των ταξινομήσεων νέων αυτοκινήτων τον περασμένο Ιανουάριο.
-
Με την Εγκύκλιο ΥΠΕΝ/ΓρΓΓΦΠΥ/19676/814 19.02.2026 με θέμα: «Υποχρέωση περιβαλλοντικής αδειοδότησης για την πραγματοποίηση ή λειτουργία του έργου ή της δραστηριότητας σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 10 του άρθρου 2 του ν.4014/2011 (Α΄ 209), όπως ισχύει, κατά την έκδοση οικοδομικής άδειας βάσει της παρ. 1 του άρθρου 40 του ν.4495/2017 (Α΄ 167), όπως ισχύει» ρυθμίζονται θέματα που αφορούν την περιβαλλοντική αδειοδότηση κατά την έκδοση οικοδομικών αδειών. Η εγκύκλιος αναφέρει: Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 2 της Οδηγίας 2011/92 (σχετ. 1) «Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλισθεί ότι πριν χορηγηθεί άδεια, τα έργα τα οποία ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον λόγω, μεταξύ άλλων, της φύσεως, του μεγέθους ή της θέσεώς τους, υπόκεινται σε υποχρέωση αδειοδότησης και εκτίμησης των επιπτώσεων τους. Αυτά τα έργα ορίζονται στο άρθρο 4». Σύμφωνα με την παρ. 10 του άρθρου 2 του ν. 4014/2011 (σχετ. 2) «Η ΑΕΠΟ αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση κάθε διοικητικής πράξης που απαιτείται κατά περίπτωση, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις για την πραγματοποίηση ή λειτουργία του έργου ή της δραστηριότητας». Ήτοι, στα έργα και δραστηριότητες που υπόκεινται σε υποχρέωση περιβαλλοντικής αδειοδότησης, όπως αυτά έχουν καθοριστεί στις σχετικές υπουργικές αποφάσεις, η έκδοση ΑΕΠΟ (ή ΠΠΔ) προηγείται της χορήγησης οποιασδήποτε άλλης άδειας εκτός αν προβλέπεται στη νομοθεσία σχετική ρητή παρέκκλιση. Αντιστοίχως, για την ανανέωση ή αναθεώρηση τυχόν υφιστάμενων αδειών θα πρέπει να υφίσταται περιβαλλοντική αδειοδότηση σε ισχύ (ΑΕΠΟ ή ΠΠΔ). Επισημαίνεται ότι, ειδικώς για τα έργα ή δραστηριότητες που υπόκεινται σε ΠΠΔ, ακολουθούνται τα προβλεπόμενα στις σχετικές υπουργικές αποφάσεις για τον καθορισμό ΠΠΔ που έχουν εκδοθεί για την κάθε ομάδα έργο ή δραστηριότητα κατ’ εξουσιοδότηση της παρ. 3 του άρθρου 8 του ν. 4014/2011 (σχετ.3 ), σε εφαρμογή των προβλέψεων της παρ. 2 του ιδίου άρθρου. Δεδομένου ότι η περιβαλλοντική αδειοδότηση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην ολοκλήρωση ενός έργου καθώς επηρεάζει τις μελέτες αυτού και τον εν γένει σχεδιασμό του, εφόσον υφίσταται υποχρέωση περιβαλλοντικής αδειοδότησης, αυτή θα πρέπει να προηγείται της έναρξης της κατασκευής αυτού με την επιφύλαξη της «γνωστοποίησης εκτέλεσης πρόσθετων εργασιών» της περ. δ του άρθρου 28 του ν. 4495/2017 (οι οποίες εκτελούνται με ευθύνη του ιδιοκτήτη και του επιβλέποντος μηχανικού καθ’ υπέρβαση της οικοδομικής άδειας/άδειας αναθεώρησης και υπό την αίρεση της εκ των υστέρων αναθεώρησης της άδειας). Η υποχρέωση έκδοσης ΑΕΠΟ ή ΠΠΔ πριν από την έκδοση των υπολοίπων άδειων, προδήλως καταλαμβάνει την έκδοση των οικοδομικών αδειών (άρθρο 40 του ν. 4495/2017), την αναθεώρηση για παράταση ή αλλαγή χρήσης των οικοδομικών αδειών (άρθρο 42 του ν. 4495/2017), καθώς και την ενημέρωση οικοδομικών αδειών (παρ. 10 του άρθρου 42 του ν. 4495/2017) εφόσον η ενημέρωση συνεπάγεται αλλαγή στη χρήση που διαφοροποιεί το έργο ως προς την περιβαλλοντική του κατάταξη. Σε κάθε περίπτωση, δεν υφίσταται αναγκαιότητα έκδοσης ΑΕΠΟ (ή ΠΠΔ) προ της προέγκρισης της οικοδομικής άδειας του άρθρου 35 του ν. 4495/2017 δεδομένου ότι αυτή, σύμφωνα με την περ. γ του άρθρου 28 του ν. 4495/2017, πιστοποιεί το δικαίωμα έκδοσης οικοδομικής άδειας/άδειας αναθεώρησης και την εφαρμογή των πολεοδομικών διατάξεων και πολεοδομικών μεγεθών της (δόμηση, κάλυψη, ύψος), που ισχύουν κατά τον χρόνο έκδοσης της προέγκρισης, με την επιφύλαξη της εξασφάλισης και υποβολής των απαιτούμενων εγκρίσεων που προβλέπονται στη περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 40 του ν. 4495/2017, κατά τη διαδικασία έκδοσης της οικοδομικής αδείας/άδειας αναθεώρησης. Εκ των ανωτέρω, συνάγεται ότι για την έκδοση οικοδομικής άδειας σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 40 του ν. 4495/2017, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων έκδοσης αδειών νομιμοποίησης αυθαιρέτων κατασκευών, μεταξύ των δικαιολογητικών που υποβάλλονται στο σχετικό ηλεκτρονικό σύστημα (e-Άδειες) είναι και η αναγκαία περιβαλλοντική άδεια (ΑΕΠΟ ή ΠΠΔ) (περ. β της παρ. 1 του άρθρου 40 του ν. 4495/2017 όπου ρητά αναφέρεται σε «β) εγκρίσεις άλλων υπηρεσιών και διοικητικών οργάνων, όπου απαιτούνται»), εφόσον υφίσταται σχετική υποχρέωση. Αντιθέτως, για την έκδοση άδειας κατεδάφισης δεν απαιτείται προηγούμενη περιβαλλοντική αδειοδότηση. Η παρούσα εγκύκλιος να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΝ. Δείτε την εγκύκλιο ΥΠΕΝ/ΓρΓΓΦΠΥ/19676/814 19.02.2026 εδώ: https://diavgeia.gov.gr/doc/ΡΠΨΒ4653Π8-Ε5Π View full είδηση
-
- υπεν
- περιβαλλοντικά
-
(and 1 more)
Με ετικέτα:
-
Με την Εγκύκλιο ΥΠΕΝ/ΓρΓΓΦΠΥ/19676/814 19.02.2026 με θέμα: «Υποχρέωση περιβαλλοντικής αδειοδότησης για την πραγματοποίηση ή λειτουργία του έργου ή της δραστηριότητας σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 10 του άρθρου 2 του ν.4014/2011 (Α΄ 209), όπως ισχύει, κατά την έκδοση οικοδομικής άδειας βάσει της παρ. 1 του άρθρου 40 του ν.4495/2017 (Α΄ 167), όπως ισχύει» ρυθμίζονται θέματα που αφορούν την περιβαλλοντική αδειοδότηση κατά την έκδοση οικοδομικών αδειών. Η εγκύκλιος αναφέρει: Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 2 της Οδηγίας 2011/92 (σχετ. 1) «Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλισθεί ότι πριν χορηγηθεί άδεια, τα έργα τα οποία ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον λόγω, μεταξύ άλλων, της φύσεως, του μεγέθους ή της θέσεώς τους, υπόκεινται σε υποχρέωση αδειοδότησης και εκτίμησης των επιπτώσεων τους. Αυτά τα έργα ορίζονται στο άρθρο 4». Σύμφωνα με την παρ. 10 του άρθρου 2 του ν. 4014/2011 (σχετ. 2) «Η ΑΕΠΟ αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση κάθε διοικητικής πράξης που απαιτείται κατά περίπτωση, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις για την πραγματοποίηση ή λειτουργία του έργου ή της δραστηριότητας». Ήτοι, στα έργα και δραστηριότητες που υπόκεινται σε υποχρέωση περιβαλλοντικής αδειοδότησης, όπως αυτά έχουν καθοριστεί στις σχετικές υπουργικές αποφάσεις, η έκδοση ΑΕΠΟ (ή ΠΠΔ) προηγείται της χορήγησης οποιασδήποτε άλλης άδειας εκτός αν προβλέπεται στη νομοθεσία σχετική ρητή παρέκκλιση. Αντιστοίχως, για την ανανέωση ή αναθεώρηση τυχόν υφιστάμενων αδειών θα πρέπει να υφίσταται περιβαλλοντική αδειοδότηση σε ισχύ (ΑΕΠΟ ή ΠΠΔ). Επισημαίνεται ότι, ειδικώς για τα έργα ή δραστηριότητες που υπόκεινται σε ΠΠΔ, ακολουθούνται τα προβλεπόμενα στις σχετικές υπουργικές αποφάσεις για τον καθορισμό ΠΠΔ που έχουν εκδοθεί για την κάθε ομάδα έργο ή δραστηριότητα κατ’ εξουσιοδότηση της παρ. 3 του άρθρου 8 του ν. 4014/2011 (σχετ.3 ), σε εφαρμογή των προβλέψεων της παρ. 2 του ιδίου άρθρου. Δεδομένου ότι η περιβαλλοντική αδειοδότηση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην ολοκλήρωση ενός έργου καθώς επηρεάζει τις μελέτες αυτού και τον εν γένει σχεδιασμό του, εφόσον υφίσταται υποχρέωση περιβαλλοντικής αδειοδότησης, αυτή θα πρέπει να προηγείται της έναρξης της κατασκευής αυτού με την επιφύλαξη της «γνωστοποίησης εκτέλεσης πρόσθετων εργασιών» της περ. δ του άρθρου 28 του ν. 4495/2017 (οι οποίες εκτελούνται με ευθύνη του ιδιοκτήτη και του επιβλέποντος μηχανικού καθ’ υπέρβαση της οικοδομικής άδειας/άδειας αναθεώρησης και υπό την αίρεση της εκ των υστέρων αναθεώρησης της άδειας). Η υποχρέωση έκδοσης ΑΕΠΟ ή ΠΠΔ πριν από την έκδοση των υπολοίπων άδειων, προδήλως καταλαμβάνει την έκδοση των οικοδομικών αδειών (άρθρο 40 του ν. 4495/2017), την αναθεώρηση για παράταση ή αλλαγή χρήσης των οικοδομικών αδειών (άρθρο 42 του ν. 4495/2017), καθώς και την ενημέρωση οικοδομικών αδειών (παρ. 10 του άρθρου 42 του ν. 4495/2017) εφόσον η ενημέρωση συνεπάγεται αλλαγή στη χρήση που διαφοροποιεί το έργο ως προς την περιβαλλοντική του κατάταξη. Σε κάθε περίπτωση, δεν υφίσταται αναγκαιότητα έκδοσης ΑΕΠΟ (ή ΠΠΔ) προ της προέγκρισης της οικοδομικής άδειας του άρθρου 35 του ν. 4495/2017 δεδομένου ότι αυτή, σύμφωνα με την περ. γ του άρθρου 28 του ν. 4495/2017, πιστοποιεί το δικαίωμα έκδοσης οικοδομικής άδειας/άδειας αναθεώρησης και την εφαρμογή των πολεοδομικών διατάξεων και πολεοδομικών μεγεθών της (δόμηση, κάλυψη, ύψος), που ισχύουν κατά τον χρόνο έκδοσης της προέγκρισης, με την επιφύλαξη της εξασφάλισης και υποβολής των απαιτούμενων εγκρίσεων που προβλέπονται στη περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 40 του ν. 4495/2017, κατά τη διαδικασία έκδοσης της οικοδομικής αδείας/άδειας αναθεώρησης. Εκ των ανωτέρω, συνάγεται ότι για την έκδοση οικοδομικής άδειας σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 40 του ν. 4495/2017, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων έκδοσης αδειών νομιμοποίησης αυθαιρέτων κατασκευών, μεταξύ των δικαιολογητικών που υποβάλλονται στο σχετικό ηλεκτρονικό σύστημα (e-Άδειες) είναι και η αναγκαία περιβαλλοντική άδεια (ΑΕΠΟ ή ΠΠΔ) (περ. β της παρ. 1 του άρθρου 40 του ν. 4495/2017 όπου ρητά αναφέρεται σε «β) εγκρίσεις άλλων υπηρεσιών και διοικητικών οργάνων, όπου απαιτούνται»), εφόσον υφίσταται σχετική υποχρέωση. Αντιθέτως, για την έκδοση άδειας κατεδάφισης δεν απαιτείται προηγούμενη περιβαλλοντική αδειοδότηση. Η παρούσα εγκύκλιος να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΝ. Δείτε την εγκύκλιο ΥΠΕΝ/ΓρΓΓΦΠΥ/19676/814 19.02.2026 εδώ: https://diavgeia.gov.gr/doc/ΡΠΨΒ4653Π8-Ε5Π
-
- υπεν
- περιβαλλοντικά
-
(and 1 more)
Με ετικέτα:
-
Στην κλήρωση είχαμε 105 συμμετοχές εκ των οποίων έγκυρες ήταν οι 104. Κατόπιν κλήρωσης το 1ο αντίτυπο από την δίτομη έκδοση "Αντισεισμικός Σχεδιασμός Κτιριακών Κατασκευών Ο/Σ με τον EC8 Τόμος Α+Β" κερδίζει: Το μέλος @akot με την δημοσίευση: Μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου ως το Σάββατο 28/02/2026 με π.μ. ή e-mail για να ενημερωθεί για την διαδικασία παραλαβής του δώρου του.
