Μετάβαση στο περιεχόμενο
Newsletter: Εγγραφείτε στην ημερήσια τεχνική ενημέρωση από το Michanikos.gr ×

Όλη η δραστηριότητα

Αυτή η ροή ανανεώνεται αυτόματα

  1. Past hour
  2. @maria arabatzi Καλησπέρα. Βεβαίως και μπορείς. Αυτό όμως θα γίνει μετά την μεταγραφή της αποδοχής κληρονομιάς. Στην παρούσα φάση μπορείς να έχεις έτοιμα τα σχέδια, έτσι ώστε η συμβ/φος να αναγράψει τα σωστά εμβαδά και στοιχεία του ακινήτου και να εκδοθεί με τα σωστά το πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ πενταετίας. Για την πράξη αποδοχής κληρονομιάς δεν απαιτείται καμία τακτοποίηση ή βεβαίωση νομιμότητας, ή ΗΤΚ/ΠΠΗΤΚ. Μεταβιβάζεται ως έχει.
  3. Η Νέα Ψαραγορά του Σίδνεϊ (New Sydney Fish Market) είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά έργα ανάπλασης που ολοκληρώθηκαν στην Αυστραλία και αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη ψαραγορά στον κόσμο (μετά την Toyosu στο Τόκιο και τη Mercamadrid στη Μαδρίτη). Τον διαγωνισμό για την κατασκευή κέρδισε το διάσημο αρχιτεκτονικό γραφείο 3XN, από τη Δανία που σε συνεργασία με την BVN και τους Aspect Studios, προσέγγισε τη Νέα Ψαραγορά του Σίδνεϊ όχι απλώς ως ένα εμπορικό κτίριο, αλλά ως έναν «κοινωνικό κόμβο» που ενώνει την βιομηχανία της αλιείας με την πόλη. Σύμφωνα με τον ιδρυτή της 3XN, Kim Herforth Nielsen, στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένας χώρος που «βάζει τους ανθρώπους στο επίκεντρο», συνδυάζοντας την κληρονομιά της παλιάς αγοράς με την σύγχρονη αρχιτεκτονική. Τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού τους δίνει έμφαση στην εμβληματική οροφή, την οπτική διαπερατότητα, την «Σκάλα-Αμφιθέατρο», την αποκατάσταση του οικοσυστήματος και την κατακόρυφη οργάνωση. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ψαρογοράς είναι η οροφή της, που μοιάζει με λέπια ψαριού. Αναμένεται να φιλοξενεί πάνω από 6 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, διπλασιάζοντας την κίνηση της προηγούμενης αγοράς. Δείτε το βίντεο κατά την διάρκεια της κατασκευής του έργου: View full είδηση
  4. Η Νέα Ψαραγορά του Σίδνεϊ (New Sydney Fish Market) είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά έργα ανάπλασης που ολοκληρώθηκαν στην Αυστραλία και αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη ψαραγορά στον κόσμο (μετά την Toyosu στο Τόκιο και τη Mercamadrid στη Μαδρίτη). Τον διαγωνισμό για την κατασκευή κέρδισε το διάσημο αρχιτεκτονικό γραφείο 3XN, από τη Δανία που σε συνεργασία με την BVN και τους Aspect Studios, προσέγγισε τη Νέα Ψαραγορά του Σίδνεϊ όχι απλώς ως ένα εμπορικό κτίριο, αλλά ως έναν «κοινωνικό κόμβο» που ενώνει την βιομηχανία της αλιείας με την πόλη. Σύμφωνα με τον ιδρυτή της 3XN, Kim Herforth Nielsen, στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένας χώρος που «βάζει τους ανθρώπους στο επίκεντρο», συνδυάζοντας την κληρονομιά της παλιάς αγοράς με την σύγχρονη αρχιτεκτονική. Τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού τους δίνει έμφαση στην εμβληματική οροφή, την οπτική διαπερατότητα, την «Σκάλα-Αμφιθέατρο», την αποκατάσταση του οικοσυστήματος και την κατακόρυφη οργάνωση. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ψαρογοράς είναι η οροφή της, που μοιάζει με λέπια ψαριού. Αναμένεται να φιλοξενεί πάνω από 6 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, διπλασιάζοντας την κίνηση της προηγούμενης αγοράς. Δείτε το βίντεο κατά την διάρκεια της κατασκευής του έργου:
  5. Αν έχεις καλή γνώση της νομοθεσίας κι εκτελείς σωστά τα έργα, μη φοβάσαι τίποτε. Κάποιοι θρασύδειλοι δ.υ. πουλάνε μαγκιά στους νέους ΕΔΕ αλλά κάθονται σούζα στους "παλιούς" (και "μεγάλους"). Μην τους αφήνεις να σε ψαρώνουν. Κι επειδή ο διάολος έχει πολλά ποδάρια, οτιδήποτε θέλεις θα το ζητάς εγγράφως. Ακόμη και για το πιο ασήμαντο θλεμα θα κάνεις έγγραφο. Είναι βασική αρχή των σωστά οργανωμένων εργοληπτών.
  6. Σήμερα
  7. Έστω. Μου δημιουργήθηκε η απορία από παρόμοια περίπτωση, όπως πχ αυτή της αρχικής δημοσίευσης, αλλά ανέφερα την υποθετική, ώστε να είναι πιο σαφής και ξεκάθαρος ο προβληματισμός.
  8. καλημέρα, μια κυρία κληρονόμησε οικόπεδο Μη άρτιο και Μη οικοδομήσιμο με κτίριο κατοικίας στερούμενου οικοδομικής αδείας χτισμένο γύρω στο 1965. Μπορώ να το εντάξω στο ν.4495/17 στην κατηγορία 1?
  9. @geoledimi Kαλησπέρα. Υπαγωγή στο ν. 4495 με μια λοιπή παράβαση του άρθρου 100 κατηγορίας 1 (αν έχεις κτίριο επικρατούσας χρήσης κατοικίας).
  10. Αυτό στο οποίο αναφέρεται ο Sdtopo είναι εντελώς άλλη περίπτωση. Αυτό είναι η περίπτωση που κάποιος ιδιοκτήτης παίρνει ίσως και το "κληροτεμάχιό" του το κομματιάζει σε "μπακλαβάδες" των 200 έως 300τμ και τα πωλάει διαιρετά ή και εξ' αδιαιρέτου πολλές φορές. Αυτό το θέμα συζητήθηκε αρκετές φορές εδώ στο φόρουμ. Αρα θα πρέπει να διευκρινισθεί αν πρόκειται για κατάτμηση σε πολλά μπακλαδοκόμματα ενός αγροτεμαχίου ή δύο (γηπέδου/ων) ή για αποτύπωση πολλών αγροτεμαχίων σε ένα Αγρόκτημα (Συνοικισμό)? Αν θες ανέβασε απόσπασμα Χάρτη- σχεδίου που να δείχνει το τεμάχιο- γήπεδο που εξετάζεις.
  11. (Μεταφέρθηκε στο παρόν θέμα. Pavlos 33) Καλησπέρα σας, μετά από καταμέτρηση ενός διαμερίσματος του 1968 η μόνη διαφοροποίηση επί της αδείας είναι η θέση του παραθύρου του μπάνιου στο τοίχο που έχει τοποθετηθεί το βέλος. Η εμβαδομέτρηση ήταν αρκετά ακριβής με αποτέλεσμα να μην υπήρχε κάποια άλλη παρατήρηση επί του ακινήτου. Επίσης η εν λόγω διαφοροποίηση προήλθε σίγουρα εκ κατασκευής καθώς έχει αλλάξει και η τοποθεσία της λεκάνης και της μπανιέρας. Θα ανοίγατε καρτέλα για την εν λόγω παράβαση; Σας ευχαριστώ
  12. Νομίζω ότι είναι πιο απλά και το πιθανότερο είναι ότι έχει σχέδιο ιδιωτικής διανομής που δείχνει πως σκεφτόταν κάποιος να διανέμει την έκτασή του. Δεν μπορείς να επικαλεστείς ότι η διανομή στερείται γεωμετρικών στοιχείων και δεν είναι εφαρμόσιμη στο έδαφος, αλλά θα κάνει μία πλήρη Τοπογραφική μελέτη με αρχή, μέση και τελικό πόρισμα. Θα αποτυπώσεις ολόκληρη την περιοχή και θα σημειώσεις τα όρια που θα υποδείξει ο ιδιοκτήτης. Κατά την υπόδειξη των ορίων θα σημειώσεις και με ποιους πιστεύει ότι συνορεύει ο ιδιοκτήτης (επιτόπου). Με βάση την αποτύπωσή σου και χρήση των χαρτών του Κτηματολογίου θα προσπαθήσεις να εφαρμόσεις κατά το δυνατόν την διανομή. Μέσω του Κτηματολογίου θα σημειώσεις ποιοι ιδιοκτήτες εμφανίζονται ως όμοροι στα γειτονικά ΚΑΕΚ. Θα συνδυάσεις ιδιοκτήτες συμβολαίου, υπόδειξης ιδιοκτήτη και Κτηματολογίου. Με βάση αεροφωτογραφίες και παλιούς χάρτες θα αναζητήσεις τα 2στρ. του τίτλου με όσα στοιχεία έχεις διαθέσιμα. Με βάση όλα τα παραπάνω θα συντάξεις το Τοπογραφικό σου όπου θα περιγράφεις την υποδειχθήσα έκταση και θα μπορείς να πεις ποια περίπου είναι τα 2στρ. και για ποια πρέπει να γίνει χρησικτησία (αν πρέπει, διότι όλα τα παραπάνω πορίσματα θα τα συζητήσεις με τον ιδιοκτήτη (μπορεί π.χ. να του πεις ότι στην Α/Φ του 1962 φαίνονται τα ~2στρ. οπότε σήμερα έχει καταπατηθεί το τάδε του τάδε, ή μπορεί να επιβεβαιώσεις ότι πάντα ήταν πολύ μεγαλύτερο οπότε ενισχύεται η χρησικτησία)). Σημ.: Είναι πολλές οι περιπτώσεις όπου για να βγει συμπέρασμα πρέπει ο Μηχανικός να επισκεφθεί την περιοχή μαζί με κάποιον παλιό Δήμαρχο ή Κοινοτάρχη ή Πρόεδρο, που πάντα υπάρχει κάποιος που γνωρίζει τι ανήκει σε ποιόν, και να ληφθεί και αυτή η πληροφορία στην μελέτη.
  13. Mε ιδιαίτερη λαμπρότητα και σε κλίμα συγκίνησης, αντάξια της ιστορικής πορείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και της πολυδιάστατης προσωπικότητας του τιμώμενου, πραγματοποιήθηκε στο ιστορικό κτίριο Αβέρωφ η τιμητική εκδήλωση για τη πολυετή προσφορά στην επιστήμη, την κοινωνία και την παιδεία, του Ομότιμου Καθηγητή της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π., Θεοδόση Τάσιου. Λαμβάνοντας το λόγο, ο Θεοδόσης Τάσιος αναφέρθηκε στη θεμελιώδη διάκριση ανάμεσα στην επιστήμη και την τεχνολογία ως διάκριση ρόλων, ευθυνών και κριτηρίων. Τόνισε ότι η επιστήμη αποσκοπεί πρωτίστως στην κατανόηση της πραγματικότητας, ενώ η τεχνολογία γεννιέται από την ανάγκη του ανθρώπου να παρέμβει σε αυτήν και να δώσει λύσεις σε συγκεκριμένες ανάγκες. Υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με την επιστημονική γνώση που κρίνεται με βάση την αλήθεια, η τεχνολογία οφείλει να αξιολογείται μέσα από ένα σύνθετο πλέγμα ελέγχων που αφορά τη λειτουργικότητα, την ασφάλεια, το κόστος, τον χρόνο, καθώς και τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες. Μέσα από αυτή τη διάκριση, επεσήμανε ότι η τεχνική πράξη δεν μπορεί να είναι αξιακά ουδέτερη, αλλά προϋποθέτει κρίση, μέτρο και ευθύνη — στοιχεία που διαχρονικά χαρακτήρισαν τόσο το επιστημονικό του έργο όσο και τη δημόσια παρουσία του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Η ομιλία του αναλυτικά: Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, η σημερινή παρουσία-σας περιποιεί τιμήν μεγάλην στην Πολυτεχνική-μας Κοινότητα, προκάλεσε όμως και ένα μικρό δίλημμα στην επιλογή του αντικειμένου το οποίο η ταπεινότης-μου θα εξέθετε συντόμως ενώπιόν σας. Σκεφθήκαμε πάντως εντέλει με τον Πρύτανή-μου ότι θα βλέπατε με επιείκεια την πρόθεσή-μας να «παινέψομε το σπίτι μας», αναλύοντας τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της Τεχνολογίας, έναντι της ρωμαλέας, αλλά μάλλον μονοδιάστατης Επιστήμης. 1. Η Επιστήμη, ως γνωστόν, ικανοποιεί την υπαρξιακή ανάγκη του Ανθρώπου για Γνώση – η δόμηση του Εγώ, όπως λένε, γίνεται καί με τις άπειρες σχέσεις-μου με τον γύρω Κόσμον. Για να αυτοσυνειδητοποιηθώ έχω ανάγκη να κατανοήσω τον κόσμο. Η Τεχνολογία αντιθέτως, δέν γεννιέται απευθείας απο μια ατομική παρόρμηση, όπως στην περίπτωση της Επιστήμης. Γεννιέται τη στιγμή όπου ποικίλες Ανάγκες των Ανθρώπων δέν μπορούν να ικανοποιηθούν με φυσικά μέσα. Οπότε προς τούτο χρειάζεται να ε φ ε υ ρ ε θ ο ύ ν μέσα τεχνητά. Αυτή είναι η πρώτη ριζική διαφορά Τεχνολογίας και Επιστήμης. 2. Η δεύτερη, έγκειται στο γεγονός οτι τα «τεχνητά» αυτά μέσα συνιστούν εντελώς νέα δημιουργήματα – δέν προϋπήρχαν για να αποκαλυφθούν (όπως έγινε με τις φυσικές πραγματικότητες, τις οποίες φέρνει στο φώς η Επιστήμη). Είναι όντως νέα υλικά δημιουργήματα του Ανθρώπου ! Ο μεγάλος βιολόγος Θεοδόσιος Dobzhansky (βραβείο Επιστήμης του Προέδρου των ΗΠΑ), έλεγε καθ’ υπερβολήν ότι τώρα είμαστε «συνεργοί του Θεού, συνεχίζοντας τη Δημιουργία». 3. Η τρίτη διαφορά Τεχνολογίας και Επιστήμης αφορά τη διαδικασία ε λ έ γ χ ο υ του προϊόντος των : Καταρχήν, στη φάση της «σύλληψης» του στόχου των, καί η Επιστήμη καί η Τεχνολογία θα χρησιμοποιήσουν υφιστάμενες γνώσεις και θα περάσουν στη διαδικασία της λεγόμενης δημιουργικής καινοτομικής έμπνευσης. Εδώ, δέν υπάρχουν διαφορές διανοητικών διαδικασιών Τεχνολογίας / Επιστήμης – όπως άλλωστε ούτε και στην περίπτωση της καλλιτεχνικής καινοτομίας. Τα ίδια είναι. Μόλις όμως έχει συλληφθεί μια πρώτη προσωρινή λύση (ένα πρώτο «προϊόν»), οφείλει βέβαια ν’ ακολουθήσει ο έλεγχός του. Οπότε, στην μέν περίπτωση της Επιστήμης, ο μόνος έλεγχος που απαιτείται είναι έναντι της Αληθείας : Άραγε, το προϊόν της έρευνας περιγράφει την Πραγματικότητα; «Ναί» ή «Όχι»; Αντιθέτως, στην περίπτωση της Τεχνολογίας, απαιτούνται π ο λ λ α π λ ο ί έλεγχοι των ακόλουθων «επιτελεστικοτήτων» (performances), δηλαδή των απαιτουμένων ιδιοτήτων του προϊόντος. – Ασφάλεια (του προϊόντος καί του Χρήστη) – να μή μας σπάσει το όργανο στα χέρια. – Λειτουργικότητα (για τον σκοπό που εφευρέθηκε) – πρέπει το τρυπάνι ν’ ανοίγει ίσιες τρύπες ⸱ να μή στραβώνει. – Οικονομία (σε χρήμα και σε χρόνο) – αλλιώτικα, δέν θα μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε την εν θέματι ανθρώπινη ανάγκη μ’ ένα απαγορευτικώς πανάκριβο προϊόν. – Ανθεκτικότητα εν χρόνω (διάρκεια ζωής του προϊόντος) – τί να το κάνεις ένα βραχύβιο αγαθό – Περιβαλλοντικές συνέπειες : Καλή είναι η τζιπάρα, αλλά νιώθω ντροπή που βρωμίζω το σύμπαν. – Αισθητική (Γερή είναι αυτή η γέφυρα – αλλά γιατί να είναι τόσο άσχημη;). Έχομε λοιπόν εδώ άλλη μια καίρια διαφορά ανάμεσα στην οιονεί-μονοδιάστατη Επιστήμη (έλεγχος αληθείας μόνον), και στην 6-διάστατη θα λέγαμε Τεχνολογία… 4. Σημειώνεται όμως επί πλέον, ότι πολλές απ’ αυτές τις επιτελεστικότητες (τις συναπαιτούμενες ιδιότητες του προϊόντος) είναι α ν τ ι φ α τ ι κ έ ς μεταξύ τους : – Το πολύ φθηνό λ.χ., μπορεί να υπονομεύει όλες τις άλλες επιτελεστικότητες. («Φτηνιάρικο και άχρηστο», που λέμε). – Μια υπερβολικά μεγάλη απαιτουμένη ασφάλεια, πιθανότατα θα μειώνει καί τη λειτουργικότητα καί την ομορφιά του προϊόντος (πόσο δυσκίνητο, αντιοικονομικό και χοντρομπαλάδικο θα ήταν ένα αυτοκίνητο άτρωτο στις συγκρούσεις – ένα τανκς, δηλαδή). – Ενώ μια πανέμορφη, ανάλαφρη λύση, μπορεί να συνεπάγεται ένα ευάλωτο στον χρόνο προϊόν (σάν τα λεπτούτσικα υποστυλώματα ορισμένων πανέμορφων κτιρίων ξενοδοχείων, που διαβρώθηκαν ανεπανόρθωτα και πάν’ για κατεδάφιση). Εδώ πλέον, κορυφώνεται η ισχυρή διαφοροποίηση της Τεχνολογίας απ’ την Επιστήμη. Διότι οι ιδιότητες αυτές δέν υπόκεινται σε αλληλοδιαπραγμάτευση : λ.χ. «πόσο φθηνά θα πουλήσεις την ίδια-σου την ασφάλεια;» ή μπορείς άραγε να πείς «ας μή δουλεύει καλά – φτάνει νά ’ναι ώμορφο» ή πόσοι θα πούν «τί με νοιάζουνε τα εγγόνια – ας έχω εγώ σήμερα φτηνή αντιπεριβαλλοντική Τεχνολογία». Γίνεται προφανές οτι έχομε να κάνομε με προτεραιότητες ηθικών Αξιών, οι οποίες ανέκυψαν εκεί που δέν το περίμενες, μέσα στον πιό πρακτικό χώρο της Τεχνολογίας ! Ο Τεχνικός, για να ολοκληρώσει τον Σχεδιασμό του προϊόντος, είναι υποχρεωμένος τώρα να κάνει μια β ε λ τ ι σ τ ο π ο ί η σ η ανάμεσα σ’ αυτές τις αντιθετικές Αξίες – μια διεργασία που είναι παντελώς εξωεπιστημονική – αλλ’ εντός του τεχνικού ενεργήματος. Αυτή δέ η φάση είναι εκείνη που γεννά και τις κοινωνικές ευθύνες του Μηχανικού. Σημειώνομε πάντως ότι κατά τον ένα και μοναδικό έλεγχο που ασκεί ο επιστημονικός λογισμός (τον έλεγχο της Αλήθειας, της γνώσης), δέν γεννάται κανένας ανάλογος προβληματισμός. Βεβαίως και ακούγεται συχνά ο ψόγος περί «της κοινωνικής ευθύνης της επιστημονικής καινοτομίας» – αλλά είναι εδώ προφανής η ελαφρά σύγχυση εννοιών : Φαντάζονται μάλλον μια μελλοντική και ενδεχόμενη χρήση αυτής της γνώσης σε ένα τεχνολογικό προϊόν. Αλλά αυτό λέμε κι εμείς – κάθε πράμα στον αρμόδιο καιρό του. Δέν θα καταγγείλουμε τώρα τη Maria Curie για τη βόμβα της Χιροσίμα… 5. Δέν θα περιλάβομε πάντως στις ανομοιότητες Τεχνολογίας και Επιστήμης φαινόμενα σχετικά με τη φάση της Π α ρ α γ ω γ ή ς του προϊόντος : Κεφάλαιο, ανθρώπινη εργασία, πρώτες ύλες και διάθεση εκπομπών ή καταλοίπων, απαιτούνται (σε μικρότερη έστω κλίμακα) καί στην περίπτωση της επιστημονικής έρευνας. Ωστόσο, στην περίπτωση της τεχνικής παραγωγής, γεννώνται συχνά πολύ μεγάλης έκτασης εργασιακά και περιβαλλοντικά προβλήματα, τελείως άγνωστα στην περίπτωση των επιστημονικών δραστηριοτήτων. Καί αυτά τα κοινωνικά φαινόμενα μεγάλης κλίμακας, θα μπορούσαν να ενταχθούν στις διαφορές μεταξύ τεχνολογικού και επιστημονικού ενεργήματος. 6. Θα τελειώσουμε με δύο σχόλια σχετικά με τις γνώσεις που απαιτούνται για την τεχνική σύλληψη και τους ελέγχους αυτής της σύλληψης. α) Σημειώνουμε ότι η αρχική σύλληψη του τεχνικού προϊόντος μπορεί να γίνει ακόμη και με μίμηση κάποιου ανάλογου στοιχείου της Φύσης, ή μπορεί να στηριχθεί σε διαθέσιμες εμπειρικές ή παλαιότερες επιστημονικές γνώσεις. Όταν όμως αυτές οι πηγές «γνώσεων» (ως συνήθως) δέν εξαρκούν για την ευόδωση της αναζητούμενης σύλληψης (ή του ελέγχου της), τότε ο Τεχνικός (ο ίδιος ή με συνεργάτες) διεξάγει επιστημονική έρευνα. Υπενθυμίζεται πάντως, ότι αυτή η συνηθέστατη πλέον χρήση των επιστημονικών γνώσεων στον σχεδιασμό (και στην παραγωγή, αργότερα), δέν δικαιολογεί βέβαια τη χονδροειδή ανακρίβεια «Τεχνολογία είναι εφαρμοσμένη επιστήμη» – είδαμε το τεράστιο εύρος και τις διαφορές του τεχνικού ενεργήματος. Απ’ την άλλη μεριά βέβαια, η σύγχρονη Τεχνολογία δέν θα πήγαινε πολύ μακρυά χωρίς τον μεγάλο στυλοβάτη της που είναι η Επιστήμη. β) Μια τελευταία παρατήρηση αφορά μιαν άλλη ιδιοτυπία της χρήσης των γνώσεων στην Τεχνολογία. Την έχομε ονομάσει «αρχή της οικονομικής μερικότητας» : Κατά την αναζήτηση των καταλλήλων γνώσεων για τεχνική χρήση, ΔΕΝ στοχεύομε σε καθολικού κύρους λύσεις για όλα τα υλικά, για όλο το εύρος τιμών της μελετώμενης δράσης, ούτε με απόλυτη ακρίβεια. Κάτι τέτοιο θα ήταν δαπανηρό, χρονοβόρο, ίσως δέ και ανέφικτο για τα τωρινά δεδομένα. Αντιθέτως, στην Τεχνολογία, αρκούμαστε σε μια λύση μόνον για το υπόψιν υλικό και για τις υπόψιν τιμές δράσεων, πάντως δέ με «νόμιμο» σφάλμα απλώς μικρότερο εκείνου που είναι αποδεκτό για την υπόψιν πρακτική εφαρμογή. Η ακολουθούμενη ερευνητική μέθοδος θα είναι ακραιφνώς επιστημονική – μόνον ο βαθμός της επιζητούμενης ακριβείας θα ορίζεται κάθε φορά ε κ π ρ ο θ έ σ ε ω ς. Και δέν είναι ακριβής η άποψη οτι η Τεχνολογία «βολεύεται με προσεγγίσεις». Βουλεύεται μόνον, και διαβουλεύεται με την Οικονομία – αφού ο σκοπός της είναι πολύ ευρύτερος : Είναι η εξυπηρέτηση ανθρωπίνων Αναγκών, πολύ πιό εκτεταμένων απ’ το Ειδέναι καθεαυτό – περιλαμβανομένης ιδίως καί της Οικονομίας. 7. Εκεί όμως όπου η Επιστήμη θα επανέλθει πλησίστια στο τεχνολογικό ενέργημα, θα είναι η θεωρία πραγμάτωσης της «βελτιστοποίησης των επιτελεστικοτήτων» κατά τον Σχεδιασμό – για το πώς, δηλαδή, θα εκλογικεύσομε την διαδικασία σύγκρισης Αξιών, μέσω συντελεστών βαρύτητας υπαγορευομένων απ’ το κοινωνικό σύνολο. Αλλ’ η έκθεση αυτής της θεωρίας δέν θα είχε θέση στην αποψινή παρουσίαση σκέψεων ενώπιόν σας, Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας. Σας ευχαριστούμε. View full είδηση
  14. Mε ιδιαίτερη λαμπρότητα και σε κλίμα συγκίνησης, αντάξια της ιστορικής πορείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και της πολυδιάστατης προσωπικότητας του τιμώμενου, πραγματοποιήθηκε στο ιστορικό κτίριο Αβέρωφ η τιμητική εκδήλωση για τη πολυετή προσφορά στην επιστήμη, την κοινωνία και την παιδεία, του Ομότιμου Καθηγητή της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π., Θεοδόση Τάσιου. Λαμβάνοντας το λόγο, ο Θεοδόσης Τάσιος αναφέρθηκε στη θεμελιώδη διάκριση ανάμεσα στην επιστήμη και την τεχνολογία ως διάκριση ρόλων, ευθυνών και κριτηρίων. Τόνισε ότι η επιστήμη αποσκοπεί πρωτίστως στην κατανόηση της πραγματικότητας, ενώ η τεχνολογία γεννιέται από την ανάγκη του ανθρώπου να παρέμβει σε αυτήν και να δώσει λύσεις σε συγκεκριμένες ανάγκες. Υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με την επιστημονική γνώση που κρίνεται με βάση την αλήθεια, η τεχνολογία οφείλει να αξιολογείται μέσα από ένα σύνθετο πλέγμα ελέγχων που αφορά τη λειτουργικότητα, την ασφάλεια, το κόστος, τον χρόνο, καθώς και τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες. Μέσα από αυτή τη διάκριση, επεσήμανε ότι η τεχνική πράξη δεν μπορεί να είναι αξιακά ουδέτερη, αλλά προϋποθέτει κρίση, μέτρο και ευθύνη — στοιχεία που διαχρονικά χαρακτήρισαν τόσο το επιστημονικό του έργο όσο και τη δημόσια παρουσία του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Η ομιλία του αναλυτικά: Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, η σημερινή παρουσία-σας περιποιεί τιμήν μεγάλην στην Πολυτεχνική-μας Κοινότητα, προκάλεσε όμως και ένα μικρό δίλημμα στην επιλογή του αντικειμένου το οποίο η ταπεινότης-μου θα εξέθετε συντόμως ενώπιόν σας. Σκεφθήκαμε πάντως εντέλει με τον Πρύτανή-μου ότι θα βλέπατε με επιείκεια την πρόθεσή-μας να «παινέψομε το σπίτι μας», αναλύοντας τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της Τεχνολογίας, έναντι της ρωμαλέας, αλλά μάλλον μονοδιάστατης Επιστήμης. 1. Η Επιστήμη, ως γνωστόν, ικανοποιεί την υπαρξιακή ανάγκη του Ανθρώπου για Γνώση – η δόμηση του Εγώ, όπως λένε, γίνεται καί με τις άπειρες σχέσεις-μου με τον γύρω Κόσμον. Για να αυτοσυνειδητοποιηθώ έχω ανάγκη να κατανοήσω τον κόσμο. Η Τεχνολογία αντιθέτως, δέν γεννιέται απευθείας απο μια ατομική παρόρμηση, όπως στην περίπτωση της Επιστήμης. Γεννιέται τη στιγμή όπου ποικίλες Ανάγκες των Ανθρώπων δέν μπορούν να ικανοποιηθούν με φυσικά μέσα. Οπότε προς τούτο χρειάζεται να ε φ ε υ ρ ε θ ο ύ ν μέσα τεχνητά. Αυτή είναι η πρώτη ριζική διαφορά Τεχνολογίας και Επιστήμης. 2. Η δεύτερη, έγκειται στο γεγονός οτι τα «τεχνητά» αυτά μέσα συνιστούν εντελώς νέα δημιουργήματα – δέν προϋπήρχαν για να αποκαλυφθούν (όπως έγινε με τις φυσικές πραγματικότητες, τις οποίες φέρνει στο φώς η Επιστήμη). Είναι όντως νέα υλικά δημιουργήματα του Ανθρώπου ! Ο μεγάλος βιολόγος Θεοδόσιος Dobzhansky (βραβείο Επιστήμης του Προέδρου των ΗΠΑ), έλεγε καθ’ υπερβολήν ότι τώρα είμαστε «συνεργοί του Θεού, συνεχίζοντας τη Δημιουργία». 3. Η τρίτη διαφορά Τεχνολογίας και Επιστήμης αφορά τη διαδικασία ε λ έ γ χ ο υ του προϊόντος των : Καταρχήν, στη φάση της «σύλληψης» του στόχου των, καί η Επιστήμη καί η Τεχνολογία θα χρησιμοποιήσουν υφιστάμενες γνώσεις και θα περάσουν στη διαδικασία της λεγόμενης δημιουργικής καινοτομικής έμπνευσης. Εδώ, δέν υπάρχουν διαφορές διανοητικών διαδικασιών Τεχνολογίας / Επιστήμης – όπως άλλωστε ούτε και στην περίπτωση της καλλιτεχνικής καινοτομίας. Τα ίδια είναι. Μόλις όμως έχει συλληφθεί μια πρώτη προσωρινή λύση (ένα πρώτο «προϊόν»), οφείλει βέβαια ν’ ακολουθήσει ο έλεγχός του. Οπότε, στην μέν περίπτωση της Επιστήμης, ο μόνος έλεγχος που απαιτείται είναι έναντι της Αληθείας : Άραγε, το προϊόν της έρευνας περιγράφει την Πραγματικότητα; «Ναί» ή «Όχι»; Αντιθέτως, στην περίπτωση της Τεχνολογίας, απαιτούνται π ο λ λ α π λ ο ί έλεγχοι των ακόλουθων «επιτελεστικοτήτων» (performances), δηλαδή των απαιτουμένων ιδιοτήτων του προϊόντος. – Ασφάλεια (του προϊόντος καί του Χρήστη) – να μή μας σπάσει το όργανο στα χέρια. – Λειτουργικότητα (για τον σκοπό που εφευρέθηκε) – πρέπει το τρυπάνι ν’ ανοίγει ίσιες τρύπες ⸱ να μή στραβώνει. – Οικονομία (σε χρήμα και σε χρόνο) – αλλιώτικα, δέν θα μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε την εν θέματι ανθρώπινη ανάγκη μ’ ένα απαγορευτικώς πανάκριβο προϊόν. – Ανθεκτικότητα εν χρόνω (διάρκεια ζωής του προϊόντος) – τί να το κάνεις ένα βραχύβιο αγαθό – Περιβαλλοντικές συνέπειες : Καλή είναι η τζιπάρα, αλλά νιώθω ντροπή που βρωμίζω το σύμπαν. – Αισθητική (Γερή είναι αυτή η γέφυρα – αλλά γιατί να είναι τόσο άσχημη;). Έχομε λοιπόν εδώ άλλη μια καίρια διαφορά ανάμεσα στην οιονεί-μονοδιάστατη Επιστήμη (έλεγχος αληθείας μόνον), και στην 6-διάστατη θα λέγαμε Τεχνολογία… 4. Σημειώνεται όμως επί πλέον, ότι πολλές απ’ αυτές τις επιτελεστικότητες (τις συναπαιτούμενες ιδιότητες του προϊόντος) είναι α ν τ ι φ α τ ι κ έ ς μεταξύ τους : – Το πολύ φθηνό λ.χ., μπορεί να υπονομεύει όλες τις άλλες επιτελεστικότητες. («Φτηνιάρικο και άχρηστο», που λέμε). – Μια υπερβολικά μεγάλη απαιτουμένη ασφάλεια, πιθανότατα θα μειώνει καί τη λειτουργικότητα καί την ομορφιά του προϊόντος (πόσο δυσκίνητο, αντιοικονομικό και χοντρομπαλάδικο θα ήταν ένα αυτοκίνητο άτρωτο στις συγκρούσεις – ένα τανκς, δηλαδή). – Ενώ μια πανέμορφη, ανάλαφρη λύση, μπορεί να συνεπάγεται ένα ευάλωτο στον χρόνο προϊόν (σάν τα λεπτούτσικα υποστυλώματα ορισμένων πανέμορφων κτιρίων ξενοδοχείων, που διαβρώθηκαν ανεπανόρθωτα και πάν’ για κατεδάφιση). Εδώ πλέον, κορυφώνεται η ισχυρή διαφοροποίηση της Τεχνολογίας απ’ την Επιστήμη. Διότι οι ιδιότητες αυτές δέν υπόκεινται σε αλληλοδιαπραγμάτευση : λ.χ. «πόσο φθηνά θα πουλήσεις την ίδια-σου την ασφάλεια;» ή μπορείς άραγε να πείς «ας μή δουλεύει καλά – φτάνει νά ’ναι ώμορφο» ή πόσοι θα πούν «τί με νοιάζουνε τα εγγόνια – ας έχω εγώ σήμερα φτηνή αντιπεριβαλλοντική Τεχνολογία». Γίνεται προφανές οτι έχομε να κάνομε με προτεραιότητες ηθικών Αξιών, οι οποίες ανέκυψαν εκεί που δέν το περίμενες, μέσα στον πιό πρακτικό χώρο της Τεχνολογίας ! Ο Τεχνικός, για να ολοκληρώσει τον Σχεδιασμό του προϊόντος, είναι υποχρεωμένος τώρα να κάνει μια β ε λ τ ι σ τ ο π ο ί η σ η ανάμεσα σ’ αυτές τις αντιθετικές Αξίες – μια διεργασία που είναι παντελώς εξωεπιστημονική – αλλ’ εντός του τεχνικού ενεργήματος. Αυτή δέ η φάση είναι εκείνη που γεννά και τις κοινωνικές ευθύνες του Μηχανικού. Σημειώνομε πάντως ότι κατά τον ένα και μοναδικό έλεγχο που ασκεί ο επιστημονικός λογισμός (τον έλεγχο της Αλήθειας, της γνώσης), δέν γεννάται κανένας ανάλογος προβληματισμός. Βεβαίως και ακούγεται συχνά ο ψόγος περί «της κοινωνικής ευθύνης της επιστημονικής καινοτομίας» – αλλά είναι εδώ προφανής η ελαφρά σύγχυση εννοιών : Φαντάζονται μάλλον μια μελλοντική και ενδεχόμενη χρήση αυτής της γνώσης σε ένα τεχνολογικό προϊόν. Αλλά αυτό λέμε κι εμείς – κάθε πράμα στον αρμόδιο καιρό του. Δέν θα καταγγείλουμε τώρα τη Maria Curie για τη βόμβα της Χιροσίμα… 5. Δέν θα περιλάβομε πάντως στις ανομοιότητες Τεχνολογίας και Επιστήμης φαινόμενα σχετικά με τη φάση της Π α ρ α γ ω γ ή ς του προϊόντος : Κεφάλαιο, ανθρώπινη εργασία, πρώτες ύλες και διάθεση εκπομπών ή καταλοίπων, απαιτούνται (σε μικρότερη έστω κλίμακα) καί στην περίπτωση της επιστημονικής έρευνας. Ωστόσο, στην περίπτωση της τεχνικής παραγωγής, γεννώνται συχνά πολύ μεγάλης έκτασης εργασιακά και περιβαλλοντικά προβλήματα, τελείως άγνωστα στην περίπτωση των επιστημονικών δραστηριοτήτων. Καί αυτά τα κοινωνικά φαινόμενα μεγάλης κλίμακας, θα μπορούσαν να ενταχθούν στις διαφορές μεταξύ τεχνολογικού και επιστημονικού ενεργήματος. 6. Θα τελειώσουμε με δύο σχόλια σχετικά με τις γνώσεις που απαιτούνται για την τεχνική σύλληψη και τους ελέγχους αυτής της σύλληψης. α) Σημειώνουμε ότι η αρχική σύλληψη του τεχνικού προϊόντος μπορεί να γίνει ακόμη και με μίμηση κάποιου ανάλογου στοιχείου της Φύσης, ή μπορεί να στηριχθεί σε διαθέσιμες εμπειρικές ή παλαιότερες επιστημονικές γνώσεις. Όταν όμως αυτές οι πηγές «γνώσεων» (ως συνήθως) δέν εξαρκούν για την ευόδωση της αναζητούμενης σύλληψης (ή του ελέγχου της), τότε ο Τεχνικός (ο ίδιος ή με συνεργάτες) διεξάγει επιστημονική έρευνα. Υπενθυμίζεται πάντως, ότι αυτή η συνηθέστατη πλέον χρήση των επιστημονικών γνώσεων στον σχεδιασμό (και στην παραγωγή, αργότερα), δέν δικαιολογεί βέβαια τη χονδροειδή ανακρίβεια «Τεχνολογία είναι εφαρμοσμένη επιστήμη» – είδαμε το τεράστιο εύρος και τις διαφορές του τεχνικού ενεργήματος. Απ’ την άλλη μεριά βέβαια, η σύγχρονη Τεχνολογία δέν θα πήγαινε πολύ μακρυά χωρίς τον μεγάλο στυλοβάτη της που είναι η Επιστήμη. β) Μια τελευταία παρατήρηση αφορά μιαν άλλη ιδιοτυπία της χρήσης των γνώσεων στην Τεχνολογία. Την έχομε ονομάσει «αρχή της οικονομικής μερικότητας» : Κατά την αναζήτηση των καταλλήλων γνώσεων για τεχνική χρήση, ΔΕΝ στοχεύομε σε καθολικού κύρους λύσεις για όλα τα υλικά, για όλο το εύρος τιμών της μελετώμενης δράσης, ούτε με απόλυτη ακρίβεια. Κάτι τέτοιο θα ήταν δαπανηρό, χρονοβόρο, ίσως δέ και ανέφικτο για τα τωρινά δεδομένα. Αντιθέτως, στην Τεχνολογία, αρκούμαστε σε μια λύση μόνον για το υπόψιν υλικό και για τις υπόψιν τιμές δράσεων, πάντως δέ με «νόμιμο» σφάλμα απλώς μικρότερο εκείνου που είναι αποδεκτό για την υπόψιν πρακτική εφαρμογή. Η ακολουθούμενη ερευνητική μέθοδος θα είναι ακραιφνώς επιστημονική – μόνον ο βαθμός της επιζητούμενης ακριβείας θα ορίζεται κάθε φορά ε κ π ρ ο θ έ σ ε ω ς. Και δέν είναι ακριβής η άποψη οτι η Τεχνολογία «βολεύεται με προσεγγίσεις». Βουλεύεται μόνον, και διαβουλεύεται με την Οικονομία – αφού ο σκοπός της είναι πολύ ευρύτερος : Είναι η εξυπηρέτηση ανθρωπίνων Αναγκών, πολύ πιό εκτεταμένων απ’ το Ειδέναι καθεαυτό – περιλαμβανομένης ιδίως καί της Οικονομίας. 7. Εκεί όμως όπου η Επιστήμη θα επανέλθει πλησίστια στο τεχνολογικό ενέργημα, θα είναι η θεωρία πραγμάτωσης της «βελτιστοποίησης των επιτελεστικοτήτων» κατά τον Σχεδιασμό – για το πώς, δηλαδή, θα εκλογικεύσομε την διαδικασία σύγκρισης Αξιών, μέσω συντελεστών βαρύτητας υπαγορευομένων απ’ το κοινωνικό σύνολο. Αλλ’ η έκθεση αυτής της θεωρίας δέν θα είχε θέση στην αποψινή παρουσίαση σκέψεων ενώπιόν σας, Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας. Σας ευχαριστούμε.
  15. Φίλε Konstantinos55, Είχα επικοινωνήσει με το ΤΕΕ πριν από περίπου ένα έτος, για τον ίδιο λόγο. Με ενημέρωσαν τότε ότι στο ΤΕΕ εγγράφονται μόνο οι πτυχιούχοι ΠΕ για να δώσουν εξετάσεις ασκήσεως άδειας επαγγέλματος. Σε ότι αφορά τους απόφοιτους ΤΕΙ, δίνουν απλώς πρόσβαση στις υπηρεσίες του ΤΕΕ, αλλά δεν είναι αρμόδιο όργανο όσον αφορά την άδεια άσκησης επαγγέλματος αποφοίτων ΤΕΙ. Ρίξε μια ματιά στο Σύλλογο των αποφοίτων ΤΕΙ εδώ: https://www.eetem.gr. Θα βρεις αρκετές πληροφορίες. Δυστυχώς, δεν προχώρησα τη διαδικασία περαιτέρω, για να έχω σαφέστερη εικόνα για τα επόμενα βήματα.
  16. ΧΑΙΡΕΤΑΙ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ Η ΝΑ ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΣΕΙ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΟΙΒΗΣ? ΥΠΗΡΞΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ Ο ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΜΕΛΕΤΗΤΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΕΠΕΜΕΝΕ ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΚΥΠΤΕ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΕΚΡΙΝΙΣΗ, ΕΣΤΩ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ ΞΑΝΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ Η ΣΕ ΑΛΛΟ ΦΟΡΟΥΜ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ Παρατήρηση. Δεν είναι επιτρεπτό να γράφεις κεφαλαία. Είναι σαν να φωνάζεις. Πατάς τις 3 τελίτσες άνω δεξιά στο κείμενο σου και επιλέγεις επεξεργασία και κάνεις διόρθωση. Didonis
  17. Τα αναφέρω αναλυτικά ακριβώς πιο πάνω. Άλλο πράγμα είναι το ποσοστό υπέρβασης για τον καταλογισμό προστίμου και άλλο η προσμέτρηση της επιφάνειας για την κατηγορία.
  18. είναι >έστω< ή >υπάρχει<?
  19. Η άρνηση της Υπηρεσίας θα πρέπει να τεκμηριώνεται εγγράφως κατόπιν αίτησης του ενδιαφερομένου. Ο ιδιοκτήτης ίσως να χρειαστεί συνδρομή δικηγόρου.
  20. Ευχαριστώ πολύ. Τι κάνεις όμως όταν η πολεοδομία το αρνείται κάτι τόσο αυτονόητο; Υπάρχει κάποια εγκύκλιος, έγγραφο, απόφαση που να έχετε υπόψιν;
  21. @Pavlos33 Ευχαριστώ! Απο την εγκύκλιο 2 /2019 παραθέτω : Για τον υπολογισμό του ποσοστού των υπερβάσεων των αυθαιρεσιών συνυπολογίζονται όλοι οι αυθαίρετοι κλειστοί χώροι που προσαυξάνουν τον συντελεστή δόμησης του ακινήτου, με την εξαίρεση μη αυτοτελών αυθαίρετων χώρων εντός του νομίμου περιγράμματος του κτιρίου σε εντός σχεδίου περιοχές, καθώς και τακτοποιηθέντων ημιυπαιθρίων χώρων με τους νόμους ν.3775/09, ν.3843/10, ν.4014/11 και ν.4178/13 για τους οποίους έχει περαιωθεί η διαδικασία υπαγωγής. Με βαση αυτό, συμφωνείς οτι δεν θα υπολογιστούν τα μετρα της σοφίτας και αρα στο σύστημα σαν υπέρβαση δόμησης θα βαλω το <50% της επιτρεπόμενης?
  22. Συνάδελφοι καλησπέρα! Σε παρόμοια περίπτωση με τα παραπάνω, έχω ένα 3-όροφο κτίσμα με ΟΑ του 1979, όπου στην τελευταία της θεώρηση αναφέρεται ότι έχει αποπερατωθεί πλήρως το ισόγειο, και οι όροφοι Α' και Β' ως προς το κομμάτι του σκελετού. Έχει γίνει και νομιμοποίηση με Ν.4495 που όμως δεν αφορούσε υπερβάσεις δόμησης, κάλυψης ή ύψους. Τώρα ο ιδιοκτήτης θέλει να αιτηθεί ένα νέο τριφασικό ρολόι για το Β' όροφο, που δεν είχε ηλεκτροδοτηθεί μέχρι σήμερα. Απαιτείται Βεβαίωση Σύνδεσης σε Δίκτυα Κοινής Ωφέλειας, αλλά (υποθέτω) πρώτα θεώρηση της ΟΑ από την αρμόδια ΥΔΟΜ. Τα αποδεικτικά κατάθεσης εισφορών και ΦΕΜ δεν υπάρχουν πουθενά είτε από επιβλέπων μηχανικό (που είναι πλέον σε σύνταξη), είτε από τον ιδιοκτήτη. Τι κάνω σε αυτή την περίπτωση; Ευχαριστώ!
  23. Η μεταγεγραμμένη τελεσίδικη δικαστική απόφαση αποτελεί ισχυρό τίτλο ακινήτου.
  24. 650, εκτός αν βλέπει στην Θεολογίτη οπότε 750 (δεν διευκρίνισες).
  25. @nikosnt Καλημέρα. Το άρθρο 100 αναφέρει ότι ο χώρος της σοφίτας μπορεί να λάβει μειωτικό συντελεστή προστίμου. Στο συντελεστή υπέρβασης δόμησης θα λάβεις και την επιφάνεια της αυθαίρετης σοφίτας (ως Υ.Δ). Αναφορικά με την εύρεση κατηγορίας (υποθέτω ότι η άδεια είναι μετά το 1983 και δεν εξετάζεις κατηγορίες 1 και 2) στο άρθρο 96 αναφέρεται ότι Στα ανωτέρω ποσοστά συνυπολογίζονται όλα τα αυθαίρετα κτίσματα επί του ακινήτου, καθώς και αυθαίρετες κατασκευές που έχουν υπαχθεί στους ν.3775/2009 (Α122), 3843/2010 (Α62), 4014/2011 (Α204) και 4178/2013 (Α174). Δεν συνυπολογίζονται επιφάνειες εντός του περιγράμματος του κτιρίου σε εντός σχεδίου περιοχές που δεν δημιουργούν αυτοτελείς χώρους, όπως σοφίτες, εσωτερικοί εξώστες και υπόγεια.
  26. Καλημέρα, Διαμέρισμα 100 τμ έχει υπερκείμενη σοφίτα άλλα 100τμ. Η σοφίτα επικοινωνεί με εσωτερική σκάλα με το διαμέρισμα. Σύμφωνα με το άρθρο 100 τα τετραγωνικά της σοφίτας δεν προσμετρώνται στον συντελεστή υπέρβασης δόμησης. Η ιδιοκτησία δεν έχει κάποια άλλη υπέρβαση. Με βάση τα παραπάνω είναι ορθή η κατηγορία 4? Ευχαριστώ
  1. Φόρτωση περισσότερων δραστηριοτήτων
×
×
  • Create New...

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.