Όλη η δραστηριότητα
Αυτή η ροή ανανεώνεται αυτόματα
- Past hour
-
Αγαπητοί συνάδελφοι καλησπέρα. Σε Γεωτεμάχιο εκτός σχεδίου που πληροί όλες τις προϋποθέσεις αρτιότητας/οικοδομησιμότητας έχει γίνει καταγγελία από γείτονα κατά τη διαδικασία δόμησής του, καθώς (ο μηχανικός του) υποστηρίζει ότι το εν λόγω Γεωτεμάχιο δεν πληροί το κριτήριο του "βάθους". Εξ όσων γνωρίζω όμως, το βάθος έχει καταργηθεί ως πολεοδομικό μέγεθος. Γνωρίζει κανείς με ποια νομολογία συνέβη αυτό? Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
-
Τα τελευταία χρόνια το θέμα της στέγασης επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο. Πράγματι, τα στοιχεία δείχνουν ότι για πολλά νοικοκυριά, η στέγαση απορροφά πλέον ένα υπερβολικά μεγάλο μέρος του μηνιαίου τους προϋπολογισμού, αφήνοντας λιγότερα χρήματα για άλλες βασικές ανάγκες. Το πρόβλημα αυτό δεν έπεσε από τον ουρανό. Συνδέεται μεταξύ άλλων με την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, τις αλλαγές στην αγορά ακινήτων, την άνοδο του τουρισμού, τις ξένες επενδύσεις, αλλά και με το διαχρονικό πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής στη χώρα. Παράλληλα, νέοι παράγοντες, όπως η ενεργειακή κρίση και το αυξημένο κόστος κατασκευών, καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο πιεστική. Η διαΝΕΟσις στο παρελθόν, μέσα από μια δημοσιογραφική καταγραφή, είχε αναδείξει τα κενά και τα αδιέξοδα της στεγαστικής πολιτικής στην Ελλάδα. Η στέγαση στην Ελλάδα: Τάσεις, προκλήσεις και προοπτικές (PDF) Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις, η οποία πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, με συντονιστή τον Γενικό Διευθυντή του και καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Βέττα, επιχειρεί να χαρτογραφήσει με λεπτομέρεια το οξύ αυτό πρόβλημα και να προτείνει χρήσιμες κατευθύνσεις πολιτικής. Αναδεικνύει τους βασικούς παράγοντες πίσω από αυτό, αλλά και τις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη. Πριν καταλήξει σε προτάσεις, καταγράφει με λεπτομέρεια τα μέτρα που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια και ανατρέχει σε διεθνή παραδείγματα. Πώς φτάσαμε ως εδώ Το ελληνικό στεγαστικό τοπίο εμφανίζει μια έντονη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η αγορά ακινήτων αναπτύσσεται. Οι ξένες επενδύσεις και η τουριστική ζήτηση ενισχύουν τις τιμές και τη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή συνοδεύεται από ένα αυξημένο κόστος στέγασης και πολλά νοικοκυριά όλο και συχνότερα δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες. Η έλλειψη προσιτής και ποιοτικής στέγης δεν πλήττει μόνο την κοινωνική ευημερία και εντείνει τις ανισότητες, αλλά, επιπλέον, απειλεί την οικονομία με πιο δυναμικό τρόπο. Τα νοικοκυριά μειώνουν άλλες δαπάνες για να πληρώσουν ενοίκια ή δάνεια. Πολλοί πολίτες καθυστερούν πληρωμές, ενώ άλλοι συσσωρεύουν χρέη. Λιγότεροι καταφέρνουν να αποταμιεύσουν. Διαβάστε μια συνοπτική παρουσίαση της μελέτης Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Η οικονομική κρίση μετά το 2008 άλλαξε ριζικά την εικόνα της αγοράς κατοικίας σε πολλές χώρες στον κόσμο, και στην Ελλάδα. Στη διάρκεια της τοπικής, βαθιάς και μακρόχρονης κρίσης, η ανεργία εκτινάχθηκε. Καθώς σχεδόν 1 στους 4 Έλληνες έφτασε να είναι άνεργος, η κατανάλωση μειώθηκε σημαντικά και επομένως, η ζήτηση για κατοικίες. Τότε, οι τιμές των αστικών ακινήτων κατέρρευσαν – ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι τιμές είχαν μειωθεί κατά περισσότερο από 30%. Την ίδια περίοδο, οι τράπεζες περιόρισαν δραστικά τη χορήγηση δανείων, όσο πολλοί δανειολήπτες αδυνατούσαν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν απότομα. Σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις, περίπου 700.000 κατοικίες πέρασαν σε ειδικά επενδυτικά σχήματα και σε εταιρείες διαχείρισης δανείων. Η μακρά και επώδυνη ύφεση αποδυνάμωσε επίσης τον κατασκευαστικό κλάδο. Λιγότερα νέα σπίτια έμπαιναν στην αγορά. Από το 2017 και μετά, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει. Η ανάκαμψη αυτή συνέπεσε με μια σημαντική άνοδο του τουρισμού – οι επισκέπτες της χώρας αυξήθηκαν κατά ένα τρίτο από το 2010 έως το 2015. Ταυτόχρονα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων είχαν στη διάθεσή τους νέους τρόπους να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους. Οι χαμηλές τιμές που διαμορφώθηκαν στην κρίση ευνόησαν τη ζήτηση από το εξωτερικό και οι σχετικές επενδύσεις πήραν πολλές μορφές, από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε τουριστικές περιοχές και τη «Χρυσή Βίζα» για την απόκτηση άδειας διαμονής μέχρι πιο παραδοσιακές εκμεταλλεύσεις. Οι τιμές των κατοικιών τότε άρχισαν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα των νοικοκυριών, μια πορεία που δεν ανέκοψε ούτε η πανδημία. Από την άλλη πλευρά, η προσφορά κατοικιών δεν φαίνεται να ικανοποιεί τη ζήτηση. Τα στοιχεία δείχνουν μεν ότι η οικοδομική δραστηριότητα ανέκαμψε: Από το 2019 και μετά, οι οικοδομικές άδειες για κατοικίες είναι σταθερά συγκριτικά περισσότερες από ό,τι στο παρελθόν, περίπου 70% του συνόλου (2024). Ωστόσο, χωρίς επιπλέον στοιχεία για κρίσιμα χαρακτηριστικά των νέων αδειών (π.χ. για την τοποθεσία), είναι αρκετά δύσκολο κάποιος να εκτιμήσει την πιθανή επίδρασή τους στις τιμές. Στο μεταξύ, η ενεργειακή κρίση μετά το 2022 αφαίρεσε επιπλέον εισόδημα από τα νοικοκυριά και αύξησε το κόστος των κατασκευών, κάτι που πιθανόν επηρέασε τις τιμές. Τότε, η συζήτηση για την ανάγκη στεγαστικής πολιτικής άρχισε να επανέρχεται ολοένα πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, διαχρονικά δεν είχε ιδιαίτερα ισχυρούς θεσμούς που να ασκούν στεγαστική πολιτική. Μέσα στην ευρύτερη κατάρρευση της κρίσης, το 2012, έκλεισε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), ο φορέας που πραγματοποιούσε τα πιο μαζικά προγράμματα στέγασης στη χώρα. Πού βρισκόμαστε, όμως, σήμερα; Τι γίνεται ήδη και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες, ώστε η επανεκκίνηση της στεγαστικής πολιτικής να είναι συνεκτική, γρήγορη και αποτελεσματική; Η κατάσταση σήμερα Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν πλέον πολύ μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τη στέγαση, και αυτό φαίνεται σε μια σειρά από δείκτες. Το κόστος στέγασης, όπως το μετράει η Eurostat, περιλαμβάνει ενοίκια, δόσεις στεγαστικών δανείων, φόρους ακίνητης περιουσίας και έξοδα ενέργειας και άλλων λογαριασμών. Κατά την περίοδο 2010-2024, ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών, το κόστος στέγασης ξεπερνούσε σταθερά τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Το 2024, τα ελληνικά νοικοκυριά διέθεσαν 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 19,2%. Όμως, και η κατεύθυνση αυτής της πορείας μοιάζει ανησυχητική: Από το 2019 έως το 2024, αντίθετα με ό,τι συνέβη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η προσιτότητα της στέγασης στην Ελλάδα μειώθηκε. Ένας ακόμη ενδιαφέρων δείκτης μέσα από τον οποίο φαίνεται το πρόβλημα είναι το ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης του κόστους στέγασης. Ο δείκτης αυτός καταγράφει τα νοικοκυριά που δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση, δηλαδή η στέγαση γι’ αυτά αποτελεί ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά αυτά επίσης παραμένουν διαχρονικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κορυφώθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και ακολούθησε μια μερική υποχώρηση. Στις πόλεις, περίπου 1 στα 3 νοικοκυριά (29,1%) δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Στην ύπαιθρο, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 27,7%. Οι δυσκολίες των νοικοκυριών φαίνονται και από άλλους, συναφείς δείκτες. Το 2024, το ποσοστό ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με οφειλές (ενοίκια, στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και δόσεις αγορών) έφτασε το 42,8% στην Ελλάδα, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 9,2%. Την ίδια χρονιά, περίπου 1 στα 10 ελληνικά νοικοκυριά εμφάνιζε καθυστερήσεις σε πληρωμές στεγαστικών δανείων ή ενοικίων. Τέλος, η ποιότητα της στέγασης αποτελεί σημαντικό ζήτημα: Ένας βασικός δείκτης είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε υπερπλήρη κατοικία. Ο δείκτης αυτός καταγράφει περιπτώσεις όπου οι ένοικοι υπερβαίνουν τον διαθέσιμο χώρο, όπως ορίζεται από συγκεκριμένα πρότυπα. Οι διαχρονικές επιδόσεις της Ελλάδας είναι και εδώ χειρότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με την κατάσταση, όμως, για τα πιο φτωχά νοικοκυριά (με λιγότερο από 60% του διάμεσου εισοδήματος) να έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Συνδυαστικά, οι παραπάνω δείκτες δίνουν την εικόνα της λεγόμενης «στεγαστικής κρίσης». Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, παρότι σαφής και αναγνωρίσιμη, δεν αφορά όλους το ίδιο. Ο βαθμός της επιβάρυνσης διαφέρει ανάλογα με το καθεστώς κατοικίας, την ηλικία και το μέγεθος του νοικοκυριού. Οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν την πιο σοβαρή πίεση, καθώς ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση (6 στα 10 νοικοκυριά που νοικιάζουν ξοδεύουν πάνω από 40%) σε σχέση με τους ιδιοκτήτες, ακόμη και σε σχέση με εκείνους που εξοφλούν κάποιο στεγαστικό δάνειο. Όμως, και οι τελευταίοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Περίπου τα μισά νοικοκυριά με στεγαστικό δάνειο δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση. Αν και οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο είναι σχετικά λίγοι, περίπου 7% του συνόλου του πληθυσμού, η επιβάρυνσή τους είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται, επίσης, ότι οι ενοικιαστές κατοικούν συχνότερα σε πιο περιορισμένο χώρο. Ένας βασικός δείκτης είναι ο μέσος αριθμός δωματίων ανά άτομο: Στην Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες απολαμβάνουν διαχρονικά καλύτερες συνθήκες στέγασης, καθώς σε κάθε ιδιοκτήτη αντιστοιχούν τουλάχιστον 1,2 δωμάτια ανά άτομο. Οι ενοικιαστές βρίσκονται σταθερά σε χαμηλότερα επίπεδα. Ακόμα, το πρόβλημα επηρεάζει δυσανάλογα τους ηλικιακά νεότερους, καθώς διαθέτουν χαμηλότερα εισοδήματα και περιορισμένη περιουσία. Το μέγεθος και η σύνθεση του νοικοκυριού παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο: Τα νοικοκυριά του ενός ατόμου παρουσιάζουν μεγάλη επιβάρυνση, ενώ τα μονογονεϊκά νοικοκυριά είναι σε ακόμη χειρότερη θέση. Σχεδόν 2 στα 3 μονογονεϊκά νοικοκυριά ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Όσα επιδεινώνουν το πρόβλημα Για να σχεδιάσει όμως μια κυβέρνηση, ή κάποιοι επιμέρους φορείς, μια αποτελεσματική πολιτική για τη διαχείριση του προβλήματος και την άμβλυνση των επιπτώσεών του, πέρα από τη γενική εικόνα, χρειάζεται συστηματική μελέτη των σημαντικών παραγόντων. Η έρευνα ξεχωρίζει κάποιους από αυτούς, οι οποίοι φαίνεται ότι σχετίζονται με το πρόβλημα, και τους αναλύει διεξοδικά. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι σημαντικοί μόνο επειδή βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση, αλλά και επειδή αποτελούν τις βασικές «περιοχές», όπου θα πρέπει να εστιάσουν οι οργανωμένες, κρατικές ή άλλες, παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε συνοπτικά κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για καθέναν από αυτούς. Ζήτηση από το εξωτερικό Όπως φάνηκε παραπάνω, το πρόβλημα της πρόσβασης σε προσιτή στέγη άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό όταν οι κατοικίες στην Ελλάδα άρχισαν να προσελκύουν ισχυρή εξωτερική ζήτηση. Επομένως, αξίζει κάποιος να σταθεί περισσότερο σε αυτό το σημείο. Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις στο real estate έφτασαν περίπου τα 2 δισ. ευρώ το 2024. Παρότι ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει κατοικίες και εμπορικά ακίνητα, η έκταση των κεφαλαίων φανερώνει μια έντονη πίεση. Στις ξένες επενδύσεις περιλαμβάνονται και οι αγορές μέσω του προγράμματος Χρυσή Βίζα. Με εξαίρεση την περίοδο της πανδημίας, οι αιτήσεις αυξάνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια, ενώ τα σχετικά όρια για το 2024, μετά από αυξήσεις των τελευταίων ετών, διαμορφώθηκαν στις 400.000 ευρώ κατ’ ελάχιστο – σε περιοχές όπως η Αττική και η Θεσσαλονίκη, φτάνουν τις 800.000 ευρώ. Το πρόγραμμα ενίσχυσε σημαντικά τη ζήτηση για ακίνητα και επηρέασε τόσο τις κατοικίες όσο και τα εμπορικά ακίνητα. Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της μελέτης, το αυξημένο ενδιαφέρον για ακίνητα με αξία γύρω από τα όρια της Χρυσής Βίζας μπορεί επίσης να οδηγεί και σε τεχνητές ανατιμήσεις, δηλαδή κάποιοι ιδιοκτήτες να προσαρμόζουν την τιμή που ζητούν, ώστε να υπερβαίνει το σχετικό κατώφλι. Ένας ακόμη παράγοντας πίεσης είναι η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb. Στις μεγάλες πόλεις ή σε άλλες περιοχές, που είναι συνήθως σαφώς γεωγραφικά προσδιορισμένες (π.χ. νησιά), πολλές κατοικίες αποσύρονται από τη μακροχρόνια αγορά και ακριβώς αυτή η μείωση της προσφοράς αυξάνει τα ενοίκια και δημιουργεί ευρύτερα προβλήματα, π.χ. με τη στέγαση γιατρών, εκπαιδευτικών, κλπ. Ωστόσο, η «εισαγόμενη» ζήτηση δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις δύο μορφές, αλλά αφορά και πιο παραδοσιακές μορφές επενδύσεων και ανάπτυξης κατοικιών. Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing-2026.pdf και συνοπτικά: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing_brochure_20.01.pdf View full είδηση
-
Μελέτη της διαΝΕΟσις: Η ελληνική στεγαστική πραγματικότητα
Engineer posted μια είδηση in Αρθρογραφία
Τα τελευταία χρόνια το θέμα της στέγασης επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο. Πράγματι, τα στοιχεία δείχνουν ότι για πολλά νοικοκυριά, η στέγαση απορροφά πλέον ένα υπερβολικά μεγάλο μέρος του μηνιαίου τους προϋπολογισμού, αφήνοντας λιγότερα χρήματα για άλλες βασικές ανάγκες. Το πρόβλημα αυτό δεν έπεσε από τον ουρανό. Συνδέεται μεταξύ άλλων με την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, τις αλλαγές στην αγορά ακινήτων, την άνοδο του τουρισμού, τις ξένες επενδύσεις, αλλά και με το διαχρονικό πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής στη χώρα. Παράλληλα, νέοι παράγοντες, όπως η ενεργειακή κρίση και το αυξημένο κόστος κατασκευών, καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο πιεστική. Η διαΝΕΟσις στο παρελθόν, μέσα από μια δημοσιογραφική καταγραφή, είχε αναδείξει τα κενά και τα αδιέξοδα της στεγαστικής πολιτικής στην Ελλάδα. Η στέγαση στην Ελλάδα: Τάσεις, προκλήσεις και προοπτικές (PDF) Η νέα μελέτη της διαΝΕΟσις, η οποία πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, με συντονιστή τον Γενικό Διευθυντή του και καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Βέττα, επιχειρεί να χαρτογραφήσει με λεπτομέρεια το οξύ αυτό πρόβλημα και να προτείνει χρήσιμες κατευθύνσεις πολιτικής. Αναδεικνύει τους βασικούς παράγοντες πίσω από αυτό, αλλά και τις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη. Πριν καταλήξει σε προτάσεις, καταγράφει με λεπτομέρεια τα μέτρα που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια και ανατρέχει σε διεθνή παραδείγματα. Πώς φτάσαμε ως εδώ Το ελληνικό στεγαστικό τοπίο εμφανίζει μια έντονη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η αγορά ακινήτων αναπτύσσεται. Οι ξένες επενδύσεις και η τουριστική ζήτηση ενισχύουν τις τιμές και τη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή συνοδεύεται από ένα αυξημένο κόστος στέγασης και πολλά νοικοκυριά όλο και συχνότερα δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες. Η έλλειψη προσιτής και ποιοτικής στέγης δεν πλήττει μόνο την κοινωνική ευημερία και εντείνει τις ανισότητες, αλλά, επιπλέον, απειλεί την οικονομία με πιο δυναμικό τρόπο. Τα νοικοκυριά μειώνουν άλλες δαπάνες για να πληρώσουν ενοίκια ή δάνεια. Πολλοί πολίτες καθυστερούν πληρωμές, ενώ άλλοι συσσωρεύουν χρέη. Λιγότεροι καταφέρνουν να αποταμιεύσουν. Διαβάστε μια συνοπτική παρουσίαση της μελέτης Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Η οικονομική κρίση μετά το 2008 άλλαξε ριζικά την εικόνα της αγοράς κατοικίας σε πολλές χώρες στον κόσμο, και στην Ελλάδα. Στη διάρκεια της τοπικής, βαθιάς και μακρόχρονης κρίσης, η ανεργία εκτινάχθηκε. Καθώς σχεδόν 1 στους 4 Έλληνες έφτασε να είναι άνεργος, η κατανάλωση μειώθηκε σημαντικά και επομένως, η ζήτηση για κατοικίες. Τότε, οι τιμές των αστικών ακινήτων κατέρρευσαν – ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι τιμές είχαν μειωθεί κατά περισσότερο από 30%. Την ίδια περίοδο, οι τράπεζες περιόρισαν δραστικά τη χορήγηση δανείων, όσο πολλοί δανειολήπτες αδυνατούσαν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν απότομα. Σύμφωνα με ανεπίσημες εκτιμήσεις, περίπου 700.000 κατοικίες πέρασαν σε ειδικά επενδυτικά σχήματα και σε εταιρείες διαχείρισης δανείων. Η μακρά και επώδυνη ύφεση αποδυνάμωσε επίσης τον κατασκευαστικό κλάδο. Λιγότερα νέα σπίτια έμπαιναν στην αγορά. Από το 2017 και μετά, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει. Η ανάκαμψη αυτή συνέπεσε με μια σημαντική άνοδο του τουρισμού – οι επισκέπτες της χώρας αυξήθηκαν κατά ένα τρίτο από το 2010 έως το 2015. Ταυτόχρονα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων είχαν στη διάθεσή τους νέους τρόπους να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους. Οι χαμηλές τιμές που διαμορφώθηκαν στην κρίση ευνόησαν τη ζήτηση από το εξωτερικό και οι σχετικές επενδύσεις πήραν πολλές μορφές, από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε τουριστικές περιοχές και τη «Χρυσή Βίζα» για την απόκτηση άδειας διαμονής μέχρι πιο παραδοσιακές εκμεταλλεύσεις. Οι τιμές των κατοικιών τότε άρχισαν να αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα των νοικοκυριών, μια πορεία που δεν ανέκοψε ούτε η πανδημία. Από την άλλη πλευρά, η προσφορά κατοικιών δεν φαίνεται να ικανοποιεί τη ζήτηση. Τα στοιχεία δείχνουν μεν ότι η οικοδομική δραστηριότητα ανέκαμψε: Από το 2019 και μετά, οι οικοδομικές άδειες για κατοικίες είναι σταθερά συγκριτικά περισσότερες από ό,τι στο παρελθόν, περίπου 70% του συνόλου (2024). Ωστόσο, χωρίς επιπλέον στοιχεία για κρίσιμα χαρακτηριστικά των νέων αδειών (π.χ. για την τοποθεσία), είναι αρκετά δύσκολο κάποιος να εκτιμήσει την πιθανή επίδρασή τους στις τιμές. Στο μεταξύ, η ενεργειακή κρίση μετά το 2022 αφαίρεσε επιπλέον εισόδημα από τα νοικοκυριά και αύξησε το κόστος των κατασκευών, κάτι που πιθανόν επηρέασε τις τιμές. Τότε, η συζήτηση για την ανάγκη στεγαστικής πολιτικής άρχισε να επανέρχεται ολοένα πιο συχνά στον δημόσιο διάλογο. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, διαχρονικά δεν είχε ιδιαίτερα ισχυρούς θεσμούς που να ασκούν στεγαστική πολιτική. Μέσα στην ευρύτερη κατάρρευση της κρίσης, το 2012, έκλεισε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), ο φορέας που πραγματοποιούσε τα πιο μαζικά προγράμματα στέγασης στη χώρα. Πού βρισκόμαστε, όμως, σήμερα; Τι γίνεται ήδη και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες, ώστε η επανεκκίνηση της στεγαστικής πολιτικής να είναι συνεκτική, γρήγορη και αποτελεσματική; Η κατάσταση σήμερα Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν πλέον πολύ μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τη στέγαση, και αυτό φαίνεται σε μια σειρά από δείκτες. Το κόστος στέγασης, όπως το μετράει η Eurostat, περιλαμβάνει ενοίκια, δόσεις στεγαστικών δανείων, φόρους ακίνητης περιουσίας και έξοδα ενέργειας και άλλων λογαριασμών. Κατά την περίοδο 2010-2024, ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών, το κόστος στέγασης ξεπερνούσε σταθερά τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Το 2024, τα ελληνικά νοικοκυριά διέθεσαν 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 19,2%. Όμως, και η κατεύθυνση αυτής της πορείας μοιάζει ανησυχητική: Από το 2019 έως το 2024, αντίθετα με ό,τι συνέβη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η προσιτότητα της στέγασης στην Ελλάδα μειώθηκε. Ένας ακόμη ενδιαφέρων δείκτης μέσα από τον οποίο φαίνεται το πρόβλημα είναι το ποσοστό υπέρμετρης επιβάρυνσης του κόστους στέγασης. Ο δείκτης αυτός καταγράφει τα νοικοκυριά που δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση, δηλαδή η στέγαση γι’ αυτά αποτελεί ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά αυτά επίσης παραμένουν διαχρονικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Κορυφώθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και ακολούθησε μια μερική υποχώρηση. Στις πόλεις, περίπου 1 στα 3 νοικοκυριά (29,1%) δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Στην ύπαιθρο, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 27,7%. Οι δυσκολίες των νοικοκυριών φαίνονται και από άλλους, συναφείς δείκτες. Το 2024, το ποσοστό ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με οφειλές (ενοίκια, στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και δόσεις αγορών) έφτασε το 42,8% στην Ελλάδα, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 9,2%. Την ίδια χρονιά, περίπου 1 στα 10 ελληνικά νοικοκυριά εμφάνιζε καθυστερήσεις σε πληρωμές στεγαστικών δανείων ή ενοικίων. Τέλος, η ποιότητα της στέγασης αποτελεί σημαντικό ζήτημα: Ένας βασικός δείκτης είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε υπερπλήρη κατοικία. Ο δείκτης αυτός καταγράφει περιπτώσεις όπου οι ένοικοι υπερβαίνουν τον διαθέσιμο χώρο, όπως ορίζεται από συγκεκριμένα πρότυπα. Οι διαχρονικές επιδόσεις της Ελλάδας είναι και εδώ χειρότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με την κατάσταση, όμως, για τα πιο φτωχά νοικοκυριά (με λιγότερο από 60% του διάμεσου εισοδήματος) να έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Συνδυαστικά, οι παραπάνω δείκτες δίνουν την εικόνα της λεγόμενης «στεγαστικής κρίσης». Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, παρότι σαφής και αναγνωρίσιμη, δεν αφορά όλους το ίδιο. Ο βαθμός της επιβάρυνσης διαφέρει ανάλογα με το καθεστώς κατοικίας, την ηλικία και το μέγεθος του νοικοκυριού. Οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν την πιο σοβαρή πίεση, καθώς ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για στέγαση (6 στα 10 νοικοκυριά που νοικιάζουν ξοδεύουν πάνω από 40%) σε σχέση με τους ιδιοκτήτες, ακόμη και σε σχέση με εκείνους που εξοφλούν κάποιο στεγαστικό δάνειο. Όμως, και οι τελευταίοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Περίπου τα μισά νοικοκυριά με στεγαστικό δάνειο δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση. Αν και οι ιδιοκτήτες με στεγαστικό δάνειο είναι σχετικά λίγοι, περίπου 7% του συνόλου του πληθυσμού, η επιβάρυνσή τους είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται, επίσης, ότι οι ενοικιαστές κατοικούν συχνότερα σε πιο περιορισμένο χώρο. Ένας βασικός δείκτης είναι ο μέσος αριθμός δωματίων ανά άτομο: Στην Ελλάδα, οι ιδιοκτήτες απολαμβάνουν διαχρονικά καλύτερες συνθήκες στέγασης, καθώς σε κάθε ιδιοκτήτη αντιστοιχούν τουλάχιστον 1,2 δωμάτια ανά άτομο. Οι ενοικιαστές βρίσκονται σταθερά σε χαμηλότερα επίπεδα. Ακόμα, το πρόβλημα επηρεάζει δυσανάλογα τους ηλικιακά νεότερους, καθώς διαθέτουν χαμηλότερα εισοδήματα και περιορισμένη περιουσία. Το μέγεθος και η σύνθεση του νοικοκυριού παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο: Τα νοικοκυριά του ενός ατόμου παρουσιάζουν μεγάλη επιβάρυνση, ενώ τα μονογονεϊκά νοικοκυριά είναι σε ακόμη χειρότερη θέση. Σχεδόν 2 στα 3 μονογονεϊκά νοικοκυριά ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση. Όσα επιδεινώνουν το πρόβλημα Για να σχεδιάσει όμως μια κυβέρνηση, ή κάποιοι επιμέρους φορείς, μια αποτελεσματική πολιτική για τη διαχείριση του προβλήματος και την άμβλυνση των επιπτώσεών του, πέρα από τη γενική εικόνα, χρειάζεται συστηματική μελέτη των σημαντικών παραγόντων. Η έρευνα ξεχωρίζει κάποιους από αυτούς, οι οποίοι φαίνεται ότι σχετίζονται με το πρόβλημα, και τους αναλύει διεξοδικά. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι σημαντικοί μόνο επειδή βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση, αλλά και επειδή αποτελούν τις βασικές «περιοχές», όπου θα πρέπει να εστιάσουν οι οργανωμένες, κρατικές ή άλλες, παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε συνοπτικά κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για καθέναν από αυτούς. Ζήτηση από το εξωτερικό Όπως φάνηκε παραπάνω, το πρόβλημα της πρόσβασης σε προσιτή στέγη άρχισε να γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό όταν οι κατοικίες στην Ελλάδα άρχισαν να προσελκύουν ισχυρή εξωτερική ζήτηση. Επομένως, αξίζει κάποιος να σταθεί περισσότερο σε αυτό το σημείο. Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις στο real estate έφτασαν περίπου τα 2 δισ. ευρώ το 2024. Παρότι ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει κατοικίες και εμπορικά ακίνητα, η έκταση των κεφαλαίων φανερώνει μια έντονη πίεση. Στις ξένες επενδύσεις περιλαμβάνονται και οι αγορές μέσω του προγράμματος Χρυσή Βίζα. Με εξαίρεση την περίοδο της πανδημίας, οι αιτήσεις αυξάνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια, ενώ τα σχετικά όρια για το 2024, μετά από αυξήσεις των τελευταίων ετών, διαμορφώθηκαν στις 400.000 ευρώ κατ’ ελάχιστο – σε περιοχές όπως η Αττική και η Θεσσαλονίκη, φτάνουν τις 800.000 ευρώ. Το πρόγραμμα ενίσχυσε σημαντικά τη ζήτηση για ακίνητα και επηρέασε τόσο τις κατοικίες όσο και τα εμπορικά ακίνητα. Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της μελέτης, το αυξημένο ενδιαφέρον για ακίνητα με αξία γύρω από τα όρια της Χρυσής Βίζας μπορεί επίσης να οδηγεί και σε τεχνητές ανατιμήσεις, δηλαδή κάποιοι ιδιοκτήτες να προσαρμόζουν την τιμή που ζητούν, ώστε να υπερβαίνει το σχετικό κατώφλι. Ένας ακόμη παράγοντας πίεσης είναι η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, μέσω πλατφορμών όπως το Airbnb. Στις μεγάλες πόλεις ή σε άλλες περιοχές, που είναι συνήθως σαφώς γεωγραφικά προσδιορισμένες (π.χ. νησιά), πολλές κατοικίες αποσύρονται από τη μακροχρόνια αγορά και ακριβώς αυτή η μείωση της προσφοράς αυξάνει τα ενοίκια και δημιουργεί ευρύτερα προβλήματα, π.χ. με τη στέγαση γιατρών, εκπαιδευτικών, κλπ. Ωστόσο, η «εισαγόμενη» ζήτηση δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές τις δύο μορφές, αλλά αφορά και πιο παραδοσιακές μορφές επενδύσεων και ανάπτυξης κατοικιών. Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing-2026.pdf και συνοπτικά: https://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2026/01/housing_brochure_20.01.pdf -
Ξεκινά η 35ετής παραχώρηση του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του ΒΟΑΚ, έργου 1,75 δισ. ευρώ, που αναβαθμίζει τον βασικό οδικό άξονα της Κρήτης σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο με στόχο την ασφάλεια, τη συνδεσιμότητα και την αναπτυξιακή ώθηση του νησιού. Ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για την επίσημη έναρξη της παραχώρησης του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), ενός εμβληματικού έργου υποδομής συνολικού προϋπολογισμού 1,75 δισ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η σύμβαση παραχώρησης διάρκειας 35 ετών αναμένεται να τεθεί σε ισχύ την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, αν και παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο η έναρξη να πραγματοποιηθεί και νωρίτερα, εντός του προσεχούς διαστήματος. Υπενθυμίζεται ότι τον Μάιο του 2025 πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη η εκδήλωση για την υπογραφή της σύμβασης του ΒΟΑΚ. Έκτοτε, μεσολάβησε η ολοκλήρωση κρίσιμων θεσμικών και διοικητικών προαπαιτουμένων, όπως η κύρωση της σύμβασης από τη Βουλή, προκειμένου να καταστεί δυνατή η έναρξη της παραχώρησης. Παράλληλα, έχουν ήδη ξεκινήσει πρόδρομες εργασίες στις παρακάμψεις Ρεθύμνου, Ηρακλείου και Χανίων, καθώς και παρεμβάσεις ενίσχυσης της οδικής ασφάλειας σε έναν άξονα με βαρύ ιστορικό τροχαίων ατυχημάτων. Επέκταση προς τα δυτικά με δικαίωμα προαίρεσης Ο ΒΟΑΚ Χανιά-Ηράκλειο συνοδεύεται με δικαίωμα προαίρεσης για το τμήμα Χανιά-Κίσσαμος, μήκους 30 χιλιομέτρων και αξίας 243,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για το τμήμα που δεν είχε, αρχικά, προβλεφθεί στη σύμβαση παραχώρησης, έχοντας ενταχθεί μεταγενέστερα στον ΒΟΑΚ. Στα μέσα Δεκεμβρίου, το Υπουργείο Υποδομών προχώρησε στην υπογραφή της απόφασης για την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης, γεγονός που σηματοδοτεί την επέκταση του άξονα προς τα δυτικά. Υπενθυμίζεται ότι το τμήμα 157 χλμ. Χανιά-Ηράκλειο παραχωρείται στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, με το συνολικό μήκος του προς κατασκευή άξονα να αυξάνεται σε 187 χλμ., εφόσον προστεθεί η προαίρεση των 30 χλμ. Ουσιαστικά, πρόκειται για το μεγαλύτερο κομμάτι του ΒΟΑΚ, του οποίου το συνολικό μήκος ανέρχεται σε 300 χλμ. Η κατασκευαστική διάρκεια διαμορφώνεται σε πέντε χρόνια από την ημερομηνία έναρξης της παραχώρησης, με το έργο να καλύπτει τις περιφερειακές ενότητες Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Τεχνικά χαρακτηριστικά και χάραξη του νέου αυτοκινητοδρόμου Αντικείμενο του έργου είναι η μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του τμήματος Χανιά-Ηράκλειο, το οποίο αναβαθμίζεται σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, με μήκος περίπου 155 χλμ., καθώς και με παράπλευρο και κάθετο οδικό δίκτυο περίπου 80 χλμ. Συμπεριλαμβανομένης της προαίρεσης, ο νέος δρόμος θα περιλαμβάνει 43 κόμβους, 23 σήραγγες και 89 γέφυρες. Η χάραξη, κατά τμήματα, συμπίπτει ή κινείται παράλληλα με τον υφιστάμενο ΒΟΑΚ, ενώ σε αρκετά σημεία χωροθετείται και εκτός του σημερινού άξονα. Ο ΒΟΑΚ, στην τελική του ανάπτυξη, θα συνδέει το δυτικό με το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αναβαθμίζοντας δραστικά την ασφάλεια των οδικών μεταφορών και διευκολύνοντας τις μετακινήσεις και τις εμπορευματικές ροές στο νησί. Το έργο περιλαμβάνει τέσσερα οδικά τμήματα και τρεις παρακάμψεις, από δυτικά προς ανατολικά: Παράκαμψη Χανίων, με μήκος περίπου 7,7 χλμ. Σούδα-Βρύσες, με μήκος περίπου 25,7 χλμ. Βρύσες-Ατσιπόπουλο, με μήκος περίπου 21,8 χλμ. Παράκαμψη Ρεθύμνου, με μήκος περίπου 7,0 χλμ. Αμάρι-Σκαλέτα, με μήκος περίπου 12,4 χλμ. Σκαλέτα-Λινοπεράματα, με μήκος περίπου 46,7 χλμ. Παράκαμψη Ηρακλείου, με μήκος περίπου 25,45 χλμ. Επίσης, τα τεχνικά έργα που περιλαμβάνει ο οδικός άξονας έχουν ως εξής: 17 ανισόπεδοι κόμβοι / ημικόμβοι 75 γέφυρες 21 σήραγγες 18 σήραγγες ανοικτής εκσκαφής 58 ανισόπεδες διαβάσεις (53 κάτω και 5 άνω) 136 οχετοί διαφόρων διαστάσεων 266 έργα αντιστήριξης (τοίχοι και πασσαλότοιχοι) Σημειώνεται ότι η σύμβαση παραχώρησης προβλέπει προσωρινή λειτουργία μετωπικών σταθμών διοδίων κατά την περίοδο μερικής λειτουργίας, εφόσον έχουν ολοκληρωθεί συγκεκριμένα τμήματα του έργου. Οι σταθμοί αυτοί θα καταργηθούν με την ολοκλήρωση του συνόλου του άξονα, οπότε και θα εφαρμοστεί το αναλογικό ηλεκτρονικό σύστημα διοδίων. View full είδηση
-
Ξεκινά η 35ετής παραχώρηση του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του ΒΟΑΚ, έργου 1,75 δισ. ευρώ, που αναβαθμίζει τον βασικό οδικό άξονα της Κρήτης σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο με στόχο την ασφάλεια, τη συνδεσιμότητα και την αναπτυξιακή ώθηση του νησιού. Ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για την επίσημη έναρξη της παραχώρησης του τμήματος Χανιά–Ηράκλειο του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), ενός εμβληματικού έργου υποδομής συνολικού προϋπολογισμού 1,75 δισ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η σύμβαση παραχώρησης διάρκειας 35 ετών αναμένεται να τεθεί σε ισχύ την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, αν και παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο η έναρξη να πραγματοποιηθεί και νωρίτερα, εντός του προσεχούς διαστήματος. Υπενθυμίζεται ότι τον Μάιο του 2025 πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη η εκδήλωση για την υπογραφή της σύμβασης του ΒΟΑΚ. Έκτοτε, μεσολάβησε η ολοκλήρωση κρίσιμων θεσμικών και διοικητικών προαπαιτουμένων, όπως η κύρωση της σύμβασης από τη Βουλή, προκειμένου να καταστεί δυνατή η έναρξη της παραχώρησης. Παράλληλα, έχουν ήδη ξεκινήσει πρόδρομες εργασίες στις παρακάμψεις Ρεθύμνου, Ηρακλείου και Χανίων, καθώς και παρεμβάσεις ενίσχυσης της οδικής ασφάλειας σε έναν άξονα με βαρύ ιστορικό τροχαίων ατυχημάτων. Επέκταση προς τα δυτικά με δικαίωμα προαίρεσης Ο ΒΟΑΚ Χανιά-Ηράκλειο συνοδεύεται με δικαίωμα προαίρεσης για το τμήμα Χανιά-Κίσσαμος, μήκους 30 χιλιομέτρων και αξίας 243,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για το τμήμα που δεν είχε, αρχικά, προβλεφθεί στη σύμβαση παραχώρησης, έχοντας ενταχθεί μεταγενέστερα στον ΒΟΑΚ. Στα μέσα Δεκεμβρίου, το Υπουργείο Υποδομών προχώρησε στην υπογραφή της απόφασης για την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης, γεγονός που σηματοδοτεί την επέκταση του άξονα προς τα δυτικά. Υπενθυμίζεται ότι το τμήμα 157 χλμ. Χανιά-Ηράκλειο παραχωρείται στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, με το συνολικό μήκος του προς κατασκευή άξονα να αυξάνεται σε 187 χλμ., εφόσον προστεθεί η προαίρεση των 30 χλμ. Ουσιαστικά, πρόκειται για το μεγαλύτερο κομμάτι του ΒΟΑΚ, του οποίου το συνολικό μήκος ανέρχεται σε 300 χλμ. Η κατασκευαστική διάρκεια διαμορφώνεται σε πέντε χρόνια από την ημερομηνία έναρξης της παραχώρησης, με το έργο να καλύπτει τις περιφερειακές ενότητες Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Τεχνικά χαρακτηριστικά και χάραξη του νέου αυτοκινητοδρόμου Αντικείμενο του έργου είναι η μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του τμήματος Χανιά-Ηράκλειο, το οποίο αναβαθμίζεται σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, με μήκος περίπου 155 χλμ., καθώς και με παράπλευρο και κάθετο οδικό δίκτυο περίπου 80 χλμ. Συμπεριλαμβανομένης της προαίρεσης, ο νέος δρόμος θα περιλαμβάνει 43 κόμβους, 23 σήραγγες και 89 γέφυρες. Η χάραξη, κατά τμήματα, συμπίπτει ή κινείται παράλληλα με τον υφιστάμενο ΒΟΑΚ, ενώ σε αρκετά σημεία χωροθετείται και εκτός του σημερινού άξονα. Ο ΒΟΑΚ, στην τελική του ανάπτυξη, θα συνδέει το δυτικό με το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αναβαθμίζοντας δραστικά την ασφάλεια των οδικών μεταφορών και διευκολύνοντας τις μετακινήσεις και τις εμπορευματικές ροές στο νησί. Το έργο περιλαμβάνει τέσσερα οδικά τμήματα και τρεις παρακάμψεις, από δυτικά προς ανατολικά: Παράκαμψη Χανίων, με μήκος περίπου 7,7 χλμ. Σούδα-Βρύσες, με μήκος περίπου 25,7 χλμ. Βρύσες-Ατσιπόπουλο, με μήκος περίπου 21,8 χλμ. Παράκαμψη Ρεθύμνου, με μήκος περίπου 7,0 χλμ. Αμάρι-Σκαλέτα, με μήκος περίπου 12,4 χλμ. Σκαλέτα-Λινοπεράματα, με μήκος περίπου 46,7 χλμ. Παράκαμψη Ηρακλείου, με μήκος περίπου 25,45 χλμ. Επίσης, τα τεχνικά έργα που περιλαμβάνει ο οδικός άξονας έχουν ως εξής: 17 ανισόπεδοι κόμβοι / ημικόμβοι 75 γέφυρες 21 σήραγγες 18 σήραγγες ανοικτής εκσκαφής 58 ανισόπεδες διαβάσεις (53 κάτω και 5 άνω) 136 οχετοί διαφόρων διαστάσεων 266 έργα αντιστήριξης (τοίχοι και πασσαλότοιχοι) Σημειώνεται ότι η σύμβαση παραχώρησης προβλέπει προσωρινή λειτουργία μετωπικών σταθμών διοδίων κατά την περίοδο μερικής λειτουργίας, εφόσον έχουν ολοκληρωθεί συγκεκριμένα τμήματα του έργου. Οι σταθμοί αυτοί θα καταργηθούν με την ολοκλήρωση του συνόλου του άξονα, οπότε και θα εφαρμοστεί το αναλογικό ηλεκτρονικό σύστημα διοδίων.
- Σήμερα
-
κάνω τον πίνακα ποσοστών για τη σύσταση οριζόντιων ιδιοκτησιών νέας οικοδομής και αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να συμπεριληφθεί στα κοινόχρηστα τ.μ. προκειμένου να συμμετέχει στα μεικτά των διαμερισμάτων
-
Καλησπέρα. Αν θέλεις γίνε πιο συγκεκριμένος.
-
καλησπέρα σε όλους, στην περίπτωση ύπαρξης φωταγωγού 2x1,20 για φωτισμό-αερισμό του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου, από την πλάκα οροφής του 1ου ορόφου εώς την πλάκα οροφής της οικοδομής, αυτός μετράει στα κοινόχρηστα της οικοδομής; ευχαριστώ
-
Οικόπεδο σε διανομή - Διαφορά στα μήκη πλευρών
kosvas replied to kosvas's θέμα in Τοπογραφικά-Χωροταξικά
Το άρθρο του 39 του ν.4495 εννοείς που λέει για το 5%; Όχι ίσα ίσα οι πληροφορίες σου είναι εξαιρετικές .Δυστυχώς δεν είχα βρεί τίποτα εκεί στην περιοχή. Τον χάρτη τον γεωανάφερα και με το που το έβαλα από πάνω τις μετρήσεις μου έκατσε ακριβώς πάνω στο οικοπεδό μου με την μόνη διαφορά την ονομαστική (31.50 που λεω).Επειδή δεν βρήκα τίποτα.Με την γεωαναφορά τις μετρήσεις μου και κυκλικά μικρά τόξα που δημιούργησα βλέποντας ότι συμπίπτει με τις αναγραφόμενες διαστάσεις και τις μετρήσεις μου ετσί κάπως πλαισίωσα τον δρόμο. Κοιταξα και τα ομορα γεωτεμαχια γειτονικων τετραγώνων μαξ κάποιους πόντους και όχι 1.5 μέτρο .Ενώ ακόμη και το όμορο του από τη βόρεια μεριά που λέμε μήπως έχει θέμα,το βάζω σύμφωνα με τις δικές μου μετρήσεις βγαίνει ακριβώς όσο αναγράφει και η διανομή στη βόρεια μεριά(μέχρι να φτάσει στην ρυμοτομική γραμμή.)αν βάλω 31.5 κλωτσάει το πράγμα. Επειδή και απο πολεοδομία μου είπαν για το 5% ήθελα να το σιγουρέψω και με τους συναδέλφους εδώ ότι είμαι καλυμμένος. "Υ.γρ. Ούτως ή άλλως τα οικόπεδα αυτών των διανομών είναι άρτια και οικοδομήσιμα." παρόλο που το βγάζω κάποια τετραγωνικά λιγότερο έτσι; -
PalaiologouElena started following Eπαγγελματικό αυτοκίνητο για Μηχανικό
-
(Μεταφέρθηκε στο παρόν θέμα. Pavlos 33) Καλησπέρα σε όλους. Καινούρια εδώ. Μόλις πρόσφατα έκανα έναρξη ατομικής (υπηρεσίες συμβουλών μηχανικού) και δουλεύω με μπλοκάκι. Επειδή με τη λογίστριά μου δεν έχω ακόμα βγάλει άκρη, γνωρίζει κάποιος αν οι ΚΑΔ κατασκευαστικών εργασιών, εργασιών χρωματισμού και υπηρεσιών βαφής και χρωματισμού, δικαιολογούν επαγγελματικό αυτοκίνητο? Επιπλέον, αν δε δικαιολογείται, η αγορά αυτοκινήτου περνάει σαν έξοδο ή μόνο οι αποσβέσεις? Τέλος, αυτοκίνητο μέσω leasing περνάει σαν έξοδο? Ευχαριστώ προκαταβολικά. Αν είσαι Μηχανικός βάλε την ειδικότητα στο προφίλ σου. Didonis
-
PalaiologouElena started following Φορολογικά-Λογιστικά
-
Ποίος νόμος λέει οτι άν ειμαι σε ΓΠΣ και εντός σχεδίου δεν επηρεάζει το natoura? Γιατί είμαι εντός σχεδίου και με ρυμοτομικό(διανομή υπ .Γεωργίας)και σε ΓΠΣ που μου γράφει αμιγης κατοικια αλλα εχω φεκ που εχω για τα natura εχει ενα πολυγωνο που γραφει οριο περιοχης natura 2000 στο οποιο η περιοχη μου και σε αλλες αστικες περιοχες (που τις περικλειει δεν φανερωνει καποια ζωνη προστασίας) Με έχει μπερδέψει.
-
kosvas started following dimitris GM
-
kosvas started following angusmacgyver
-
ν. 4495/17 [Ν. 4495/17] Ημιτελή κτίρια
Didonis replied to elleni's θέμα in Ν. 4495/17 - Αντιμετώπιση Αυθαίρετης Δόμησης
Γενικά τα παράθυρα μπάζουν...... Σε περίπτωση που το υπόγειο που αναφέρεις έχει χρήση λειτουργικά ανεξάρτητη Οικίας και είχε χρήση κυρίας χρήσης και όχι αποθήκη ως Οικία προ 28/07/2011 και μπορεί να αποδειχθεί αυτό με δημόσια έγγραφα κλπ .... Τότε μπορείς να το υπαγάγεις με αλλαγή χρήσης στον 4495 και υπέρβαση στο σύνολο του στον συντελεστή δόμησης. (Φυσικά τσέκ βγαίνει κατ 5) Αν με το ημιτελή οικοδομή που αναγράφεις εννοείς ότι το κτήριο δεν έχει ολοκληρωθεί σε βαθμό να μπορούσε να κατοικηθεί το ξεχνάς το ανωτέρω .... -
(Μεταφέρθηκε στο παρόν θέμα. Pavlos 33) Καλησπέρα σας, έχω την εξής απορία: Σε ημιτελή 2όροφη οικοδομή με υπόγειο (το οποίο έχει και αυτοτελή πρόσβαση και συνδέεται με το υπόλοιπο σπίτι με σκάλα), όπου έχουν εξαντληθεί τα τετραγωνικά δόμησης με τα σημερινά δεδομένα, δύναται να γίνει μετατροπή του υπογείου σε κύριας χρήσης, δλδ να φτιαχτεί WC και να μπορεί για παράδειγμα να ενοικιαστεί ως ξεχωριστή κατοικία? Είναι νομικά αδύνατο ή υπάρχει κάποιο "παραθυράκι" που δε γνωρίζω? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων,
-
Ο μόνος λόγος που σκέφτομαι την αγορα και του αέρα είναι για μην εχω πάνω απο το κεφάλι μου άλλον. Είμαι σίγουρος οτι με το που εχει τα χρηματα θα χτισει.. (αν επιτρέπεται οπως λεει) Γενικά ειναι ιδιαίτερη περίπτωση... σαν αξια για διαμέρισμα του 2021 θεωρώ οτι ειναι καλη η τιμη που το πουλάει...αλλα δε μου δίνει ούτε αποθήκη ούτε υπογειο παρκινγκ και προσπαθώ να τον πείσω για κατι απο αυτά. Περιμένω απάντηση απο τη μηχαικο να δούμε πως προχωράμε.
-
c_mantz98 joined the community
-
avgoust started following Δήλωση σε Κοινή Χρήση - Κυριότητα
-
Συνάδελφοι , σε περιοχή που εντάχθηκε σε σχέδιο με τις διατάξεις του Ν.1337 , οικόπεδο είχε ρυμοτομούμενο τμήμα. Δεν υπάρχει εως σήμερα κυρωμένη πράξη εφαρμογής. Για να εκδώσουν άδεια οικοδομής περί το 2002 έκαναν τα εξής : α. εξέδωσαν οικοδομησιμότητα και στη συνέχεια παραχώρησαν σε κοινή χρήση το ρυμοτομούμενο τμήμα. β.συνέστησαν κάθετες ιδιοκτησίες επί οικοπέδου με εμβαδόν αυτό του καθαρού τμήματος. γ. έγιναν γονικές παροχές για τις 2 κάθετες δ. μετά τα παραπάνω , η Πολεοδομία εξέδωσε άδεια οικοδομής στην κάθετη Ι και το κτίριο υλοποιήθηκε Ερχεται μετα από 10 χρόνια το κτηματολόγιο , οι άνθρωποι δηλώνουν τις ιδιοκτησίες τους βάσει της σύστασης ( που δεν περιλαμβάνει το ρυμτοτομούμενο) Το κτηματολόγιο α. καταχωρεί τις ιδιοκτησίες βάσει της σύστασης β. αποδίδει στο ρυμοτομούμενο ξεχωριστό ΚΑΕΚ αγνώστου ιδιοκτήτη. Ο δικηγόρος λέει ότι η σύσταση καθέτων είναι λάθος και ότι η αυτή έπρεπε να γίνει επι του αρχικού ολικού εμβαδού καθώς η παραχώρηση σε κοινή χρήση είναι ενοχική πράξη και δεν μεταβάλει την ιδιοκτησία. Το εμβαδόν της ιδιοκτησίας θα μειωθεί μόνο με την κύρωση της πράξης εφαρμογής , όποτε αυτή γίνει. Ισχύει αυτό που λέει ο δικηγόρος ?
-
Οικόπεδο σε διανομή - Διαφορά στα μήκη πλευρών
nbr replied to kosvas's θέμα in Τοπογραφικά-Χωροταξικά
Ότι γράφτηκε παραπάνω είναι, νομίζω, σωστό. Σε συνέχεια όλων αυτών θέλω να αναφέρω κάποια πράγματα, λόγω των όσων γράφει ο sdtopo στην πρώτη του ανάρτηση, σχετικά με την αποτύπωση που θα πρέπει να γίνει και στον δρόμο βόρεια του εξεταζόμενου δρόμου. Αυτά τα σχέδια και οι εφαρμογές τους, έγιναν (μαζικά)από την τοπογραφική υπηρεσία του Υπ. Γεωργίας κυρίως την δεκαετία του 1930 (!) έως και την δεκαετία του 1960. Για την εποχή τους και όχι μόνο, τις θεωρώ πολύ καλές μελέτες. Η δική σου περίπτωση είναι, όπως την βλέπω, μία δύσκολη περίπτωση και ό λόγος είναι επειδή έχει δρόμο με κυκλικό τόξο. Βασικά η διαδικασία για την εφαρμογή -υλοποίηση αυτών των σχεδίων είναι: Παίρνουμε τις συντεταγμένες των αξονοδιασταυρώσεων (εδώ Τ35) + της άλλης δυτικά ) και η "ευθεία" που δημιουργείται από τον άξονα του δρόμου την μετακινούμε παράλληλα και σχεδιάζουμε έτσι τις πλευρές των Ο.Τ. και στις τομές αυτών των πλευρών του Ο.Τ. τοποθετούνταν τα ορόσημα στις γωνίες των Ο.Τ., όπως το κυκλάκι που φαίνεται πάνω από το Τ35). Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με τόξα κύκλων. Όταν στα μέσα του Προηγούμενου αιώνα σχεδίαζαν και εφάρμοζαν τα σχέδια από αυτούς του οικισμούς δε σκεφτόταν τότε πως το 2026 θα είχαμε .... "γεωαναφορές" κλπ. Εδώ λοιπόν για τον σχεδιασμό του τόξου χρειάζεσαι και άλλα στοιχεία. (Νομίζω και αν κάνω λάθος θέλω να το διαβάσω εδώ) Όπως : Ενα τρίτο σημείο. Την ακτίνα του (ή των ακτινών των κύκλων αν πάρεις και τις πλευρές των Ο.Τ.). Ή τα κέντρα των κύκλων κλπ, κλπ. Άν ΔΕΝ βρούμε επί τόπου μία καλή εξάρτηση τότε μετράμε ΌΛΑ τα στοιχεία που υπάρχουν του Ο.Τ. στο πεδίο (ότι υλοποιημένο υπάρχει εκεί έξω). Εσύ εδώ δεν μας λες πως σχεδίασες τα κυκλικά "τόξα" όλων των δρόμων του Ο.Τ.? Οι πλευρές των οικοπέδων που εξετάζεις ξεκινάν από αυτά τα τόξα? Υ.γρ. Ούτως ή άλλως τα οικόπεδα αυτών των διανομών είναι άρτια και οικοδομήσιμα. Αν τα κάνεις όλα σωστά τότε θα επικαλεστείς τα ποσοστά των όποιων αποκλίσεων σου δίνουν οι νόμοι. Συγγνώμη αν σας κούρασα.
